Beşli Bölünme

'Fuutarou... geç kaldı...'

Vitrin önündeki Miku, içindeki endişeyi bastırmak istercesine gözlerini kapattı.

"Sadece bir tanıdık." Fuutarou'nun sözleri, çıkmayan bir diken gibi göğsüne saplanmıştı. Sadece bir tanıdık. Ne özel ne de başka bir şey, sadece kalabalıktan biri...

Miku yavaşça gözlerini açtı. Vitrinin camında, her zamanki gibi değişmeyen yüzü yansıyordu. Ichika söylemişti sanki...

"Bir kız saç stilini değiştirirse, önce onu övmelisin."

Miku kulaklığını ve Hyottoko maskesini çıkardı, kesesinden bir mendil aldı.

'Herkesle birlikte havai fişekleri izleyemeyecek miyim? Bu da ne demek?'

Ara sokakta Ichika'nın onu duvara yasladığı durumu da dahil, Fuutarou hiçbir şey anlamıyordu. Daha az önce Ichika ne kadar da neşeliydi oysa.

"Bana acil bir iş verdiler... bu yüzden havai fişekleri izlemeye gelemem."

Ichika hafifçe başını eğdi, usulca gülümseyerek Fuutarou'dan uzaklaştı.

"Hem bak, aynı yüzleriz, birimiz olmasa da olur."

"Bu biraz zorlama oldu..."

"Üzgünüm, birini bekletiyorum," dedi Ichika ve arkasını döndü.

"H-hey! Düzgünce açıkla!"

Fuutarou'nun sesine Ichika'nın adımları durdu.

"Neden?"

"Ha?"

"Neden bu kadar burnunu sokuyorsun? Öğretmenimiz olduğun için mi?"

Arkasını dönüp sakince sorguladı. Fuutarou'nun sözleri boğazına düğümlendi.

"Nasıl yani?"

Dudaklarının kenarları yukarı kıvrılmıştı ama Ichika'nın gözleri hiç gülmüyordu.