Hina Fushimi

BAŞLIK: Fısıltıların Gölgesinde

"Burada mı?"

"Evet. Teşekkür ederim," dedim.

Müdürüm Bay Mori, arabasını okulun arkasındaki ziyaretçi otoparkına park etti.

"Pekala," dedi. "Bugün iyi iş çıkardın. Ayrıntılar için sonra sana dönerim."

"Evet. Teşekkür ederim. İyi günler."

Arabadan indim, eğilerek selam verdim ve uzaklaştım.

İş biraz erken bitmişti. Ryou'yu sınıf temsilcisi görevlerimizde yalnız bırakmak istemediğim için okula geri dönmüştüm.

Konuşmak istediğim o kadar çok şey vardı ki. Telefonumdaki notlar uygulamasına hepsini listelemiştim. İşle ilgili şeyler, orada tanıştığım insanlar... Ve tüm bunların onun desteği sayesinde olduğunu.

Öğrenci girişine doğru ilerledim ve iç mekan ayakkabılarımı giydim. Ne olur ne olmaz diye Ryou'nun ayakkabı kutusunu kontrol ettim. Henüz gitmemişti.

Ders biteli çok olmamıştı. Muhtemelen sınıf defterini tek başına dolduruyordu.

Sessiz koridorda adımlarım yankılandı. Sınıfa yaklaştıkça sesler duymaya başladım.

Ryou yalnız değildi. İki kızın sesini duyabiliyordum; muhtemelen Ai ve Shii. Belki de defteri doldurmasına yardım ediyorlardı.

Kapıya yaklaştığımda konuşmalarını seçebildim.

"O zaman neden ayrılmıyorsun ondan?"

Ne?

Kalbim sanki biri tarafından sıkılıp büzülmüştü.

Ai'nin sesiydi. Neden bahsediyorlardı?

Sınıfın birkaç adım ötesinde, başka hiçbir şey duyamayacak kadar şaşkın, öylece durdum.

Ai'nin sözleri zihnimde dönüp duruyordu.

Ryou onlarla benden ayrılmaktan mı bahsediyordu?

Nefesim düzensizleşti.

Beni terk etmesi için onu ikna etmeye mi çalışıyorlardı...? Onu sevdiklerini biliyordum ama böyle bir şey yapacaklarına inanamıyordum. Bu Ryou'nun önerisi miydi yani...?

Gitmek istedim ama ayaklarım kımıldamıyordu. Ryou'nun kesin bir dille reddetmesini bekliyordum.

"Onu kendime bağlamaya hakkım olduğunu sanmıyorum."

Gücüm beni terk etti.

Reddetmemişti. İlişkimiz ona yük mü oluyordu?

Bir önceki gece eve geç gelmiş, sabah da doğruca Ryou'nun evine gitmiştim.

Okula giderken iş hakkında konuşmadık. Ne olursa olsun kimseye bilgi sızdıramayacağımız defalarca söylenmişti. Yine de ona bir web dizisi için olduğunu söylemiştim. Onun desteğine sahip olmak beni o kadar mutlu etmişti ki kendimi tutamamıştım.

Konuşmayı sıkıcı bulmuş olmalıydı.

Şimdiki ilişkimiz geçen aydakinden tamamen farklıydı. Sonsuzluktur gerçek bir randevuya çıkmamıştık ve ona hiçbir şey anlatamıyordum. Belki de benimleyken eğlenmeyi bırakmıştı.

Bir süre sonra Shii'nin sesini duydum. "O zaman neden ayrılmıyorsun ondan?"

Gözlerim bulanıklaşmaya başladı. Orada kalmaya kendimi zorlayamadım, bu yüzden arkamı dönüp kaçtım. Gümüş kolye göğsümde buz gibiydi.