Sonsuz Tekrar

Çatıdan kızıl gökyüzüne gözlerimi diktim.

Aynı günü kaç kez tekrarladım ki? Herhalde hâlâ on civarıdır.

Zaten yapacak hiçbir şeyim kalmadı. Maria'ya dair hiçbir şey bulamıyorum, hiçbir yerde.

Bu tekrar eden dünyanın içinde sıkışıp kaldım. Çıkış yok.

Tam olarak ne yapmam gerekiyor? Hâlâ savaşmaya devam mı etmeliyim? Önceden sakladığım anıları kaybetmek yanlış mı? Yeterince çabalamadım mı? Şimdi dinlenemez miyim artık?

Düşüncelerim, kaderimi kabul etmemi sağlamak için bana saldırıyor. Bu saldırı sürüyor, hiç bitmiyor. Tek düşünebildiğim kaçmak.

Ama zaten tuzağa düşmüşüm. Yaptıklarımın bir anlamı var mı, doğru mu bilmiyorum. Yine de Maria'yı normal hayatıma geri döndürme saplantım beni hâlâ esir almış durumda.

Atladım.

Kafamın içindekiler etrafa saçıldı.

Ah-ha-ha, bahse girerim yakında kafam o kadar boşalacak ki, saçılacak bir şey bile bulamayacaklar, değil mi?