Ruhun Kırılma Noktası

Bam, bam!

Gerçekten hayran kaldım.

Bam, bam!

Ah. Senin açından bakınca yaklaşık üç yüz elli yıldır ilk kez ortaya çıkıyorum ama bana dönüp de göz ucuyla bakmıyorsun bile. Bırak başkasının varlığını fark etmeyi, kim olduğumu bile çıkaramıyorsun muhtemelen. Zihnin tamamen paramparça olmuş, dil yetini kaybetmişsin, düşünemiyorsun bile, hiçbir iraden kalmamış. Henüz o duvarı yumruklamaya devam ediyorsun. Beyhude bir çaba ama sırf Maria Otonashi'yi görme yönündeki o yakıcı arzun uğruna durmaksızın devam ediyorsun. Bunu tarif etmek için bulabildiğim tek kelime delilik. Bir hayvandan daha aşağı durumdasın, aklını yitirmişsin. O duvara vurmaya nasıl devam edebiliyorsun peki? Sanırım yiyecek arayan bir böcek gibisin. Senin için Maria Otonashi'yi aramak, biyolojik bir ihtiyaçla eş değer.

Bam, bam!

Sırf onu bulabilmek için kendi ruhunu yaraladın, hatta bir insan olarak doğanı bile değiştirdin.

Bam, bam!

Gerçekten korkunç bir düşmansın ama bu sonsuza kadar süremez. Ruhun bile bir sınırı vardır. Aşınıp gittiğinde, Maria Otonashi'ye olan saplantın yok olduğunda, senin için var olan bu dünya koca bir boşluğa dönüşecek. Bu gerçekleşene kadar izleyeceğim.

Bam, bam!

Yine de bu durum çok sinir bozucu.

Bam, bam!

Bam, bam!