Sonsöz

Merhaba, ben Eiji Mikage.

Bu, HakoMari!'nin üçüncü kitabı (şirin bir kısaltma yapmaya çalıştım). Başından beri biraz şüphe uyandıran karakter nihayet sahneye çıkmaya başlıyor. Yazması kolay bir karakter olduğu için, onun aktif bir rol üstlenmesini herkesten çok ben bekliyordum.

Şimdi gelelim, hem olay örgüsüne değinen hem de değinmeyen bir konuya.

Bu seride şimdiye dek üç kitap çıkarmayı başardım, ancak gerçek şu ki proje başlamadan önce birkaç kez reddedildi.

Hatta tamamen bitmiş, ancak bütünüyle reddedilmiş bir hikâye bile vardı.

O reddedilen hikâye asla gün yüzü görmeyecek. Ben ilginç bulsam da, okuyuculara ulaşamadan yok olup gitti.

Ama olması gereken de buydu.

Aylarımı harcadığım hikâyemin geri çevrilmesi elbette beni şok etti ve hayal kırıklığına uğrattı, ama bence o hikâye, şimdiki eserlerimin büyümesine yardımcı olan bir besin olarak yaşamaya devam ediyor… Belki biraz dramatik geliyor kulağa, ama birkaç başarısız eseri geride bırakmadan şimdi bulunduğum yerde olamayacağım inkâr edilemez bir gerçek.

Eğer yazmayı bırakmış olsaydım, o başarısız hikâyeler gerçekten de oldukları yerde ölmüş olurlardı.

Bunu düşündüğümde, pes etmeden devam etmenin ne kadar önemli olduğunu fark ediyorum. Ama sanırım burada biraz fazla ciddileştim. Ha evet, hikâyeyi henüz okumamış olanlar için: Bu sefer, bir süre birlikte yaşayan altı kız ve erkek çocuğunun, bir oyun oynarken bolca bağırıp çağırmasını konu alıyor. Kulağa eğlenceli geliyor, değil mi?

Şimdi de teşekkürlerime geçelim.

Çizer Tetsuo'ya, yoğun programına rağmen yine harika çizimler için teşekkür ederim.

Editörüm Kawamoto'ya, şimdiye dek her şey için teşekkür ederim. Sizin sayenizde çok geliştim. İsterseniz, bölümünüz için bir BL yazabilirim!… Üzgünüm, yalan söyledim. Yapamam.

Ve tüm okuyucularıma: Bu kitabın böyle bitmesiyle, bir sonraki kitabı siz fark etmeden çıkarmayı umuyorum. Bahar aylarında çıkacak! Ya da… sanırım öyle olacak. Olmalı. Olursa ne güzel olur!

Bir dahaki sefere görüşmek üzere!

Eiji Mikage