Sonsöz

Merhabalar, ben Eiji Mikage.

İlk kitaptan sonra sizleri bu kadar beklettiğim için özür dilerim. İlk kitabın hikayesi, devamının gelip gelmeyeceği konusunda akıllarda soru işareti bırakacak bir noktada bittiği için aslında ikinciyi çok daha hızlı çıkarmak istiyordum ama... Dürüst olmak gerekirse, bu işin neden bu kadar uzadığını ben bile pek anlamış değilim.

Bu arada, tahmin edeceğiniz üzere Eiji Mikage benim takma adım. Arada bir bu ismin nereden geldiğini soranlar oluyor fakat tamamen bir anda uydurduğum bir isim olduğu için cevap verirken hep kem küm ediyorum.

Yine de anlık bir fikirle doğmuş olsa bile, artık edebi kimliğim bu isim üzerine kurulu.

Editörlerim ve yazar arkadaşlarım arasında da bu isimle tanınıyorum. Neredeyse hiçbiri gerçek adımı bilmiyor. Editörlüğü aradığımda bile kendimi yazar Eiji Mikage diye tanıtıyorum. Hâlâ bilemiyorum, bu durum bana biraz tuhaf geliyor doğrusu...

Eminim eserlerimi okuyan sizler de beni sadece Eiji Mikage olarak tanıyorsunuzdur.

Belki en doğru tabir bu olmayabilir ama okurlarımın gözünde Eiji Mikage bir insandan ziyade kitap yazan bir makine gibi. İnsanların benden tek beklentisi iyi hikayeler üretmem.

Bunu gerçekleştirmek için elimden gelen her şeyi yapıp yapmadığımı soracak olursanız, size güçlü bir evet cevabı veremem. İradesiz biriyim ve okurlarımın gözündeki o ideal yazar olabilmek için kendimi daha fazla disipline etmem gerektiğini sık sık düşünüyorum.

Şimdi teşekkür kısmına geçelim.

Eskiden 415 adıyla bilinen çizerim Tetsuo-san, yine o harika çizimlerini esirgemediğin için sana çok teşekkür ederim. İkinci kitap hakkında konuşurken sana, "Maria üzerinde sadece bir gömlek ve külot varken Kazuki’ye kelepçe takıyor!" dediğimde verdiğin o net cevabı asla unutmayacağım: "Kulağa sapıkça geliyor."

Editörüm Kawamoto-san, her seferinde bu labirent gibi karışık hikayelerde yanımda olduğun için sana minnettarım. Gerçekten büyük yardımı dokunuyor. Üçüncü cilt daha da karmaşık olacak, yani seni zor zamanlar bekliyor! (Sanki benim sorunum değilmiş gibi söylüyorum ama.)

Ve son olarak, ikinci ciltte de beni yalnız bırakmayan tüm okurlara şükranlarımı sunuyorum. Umarım bir sonraki macerada da bana eşlik edersiniz.

O zamana dek, sonra görüşmek üzere!

Eiji Mikage