Gönlünden Geçen

“Sajocchi, seninle Aichi arasında bir şeyler oldu, değil mi?”

Kültür festivali idam komitesindeki bu tuhaf durumu fark edeli üç gün geçmişti. Ashida, Natsukawa ile aramızdaki gerginliği anlamış gibiydi. Merdivenlerin yanına, o kendinden emin tonuyla beni sürükleyince, metanetimi korumaktan başka çarem kalmadı. Muhtemelen Natsukawa ile yan yana oturduğumuz halde konuşmamamız onu rahatsız etmişti. Daha önce kültür festivali idam komitesinde Natsukawa'ya yardım ettiğim için, şimdi ondan kaçınma gibi kötü bir alışkanlık edinmiştim. En azından, ben asla onunla konuşmaya yeltenmedim. Kabuğuma çekilmek istiyorum.

“…Anladın mı?”

“Sürekli rahatsız bir ifade takınıyordun.”

Eh… duygularım yüzüme yansıyor muydu gerçekten? Neyse, düşündüğüm kadar kötü değilmiş. Natsukawa sürekli başımın arkasına bakıyordu. Yine de, onun bana öyle baktığını hayal etmek içimi gıcıklıyor. Her sabah kendimi ruhen hazırlamak zorunda kalıyordum buna.

“Hem, Aichi bu konuda çok açık sözlü.”

“Eh?”

Gerçekten mi? Doğru, Natsukawa son zamanlarda biraz tuhaf davranıyordu. Telaşlanacak biri gibi görünmediği için, bunun sadece benim yüzümden okunacağını sanmıştım. Acaba nasıl bir ifade takınmıştı… Umarım diğerleri görmemiştir.

“…Yani, başından beri garipti zaten. Natsukawa ile benim normal arkadaş olmamızın imkanı yoktu.”

Yakın zamana kadar, farkında olsam bile, Natsukawa ile sürekli iletişimde kalmış, onun rahatsız olabileceğini umursamadan, etrafında olmak için daha fazla fırsat aramıştım. Başta bunun neden böyle olduğunu düşünmüştüm ama Natsukawa’nın kendisi de pek farkında değildi belki. Sanki çevresindeki dünyaya pek dikkat etmiyor, aşka ve benzeri şeylere aldırış etmiyordu. Bu yüzden geçmişte beni defalarca reddetmesi, Natsukawa için o kadar da önemli bir şey değildi. Arkadaşlığımızda çatlaklar yaratacak bir şey değildi bu.

Aşk… öyle mi. Şimdi, ben de aynı durumda olabilirim. Eskiden duygularımla yanıp tutuşuyor, “Bu aşk!” diye bağırıyordum ama… bir yanma gibi, onu tekeline alma arzum kaybolmuş olabilir, yine de duygularımı unutamıyorum. Yetişkin olmasam da, bir nebze anlayabiliyorum. Muhtemelen başka bir aşka geçmekte zorlanacağım. Ama bu, hiç pişmanlık duymamaktan daha iyidir. Deneyimlemem gereken bir şey bu, çünkü başka bir aşka geçtiğimde bana yardımcı olacak, daha iyisini yapmamı sağlayacak.

“—Tam teşekküllü bir çalışan olacağım.”

“Ne saçmalıyorsun sen.”

Gerçekten de lise birinci sınıfta gençliğimin sona erdiğini hissettim. Acaba, bundan sonra daha olgun bir aşk mı deneyimlemek istiyorum? Belki de sadece şimdiki zamana odaklanmayan, aksine evliliği düşünen bir aşk? Ve sonra, partnerimle yan yana ilerlerdim. Belki de Sasaki-san ile çıkmaya başlasam böyle hissederdim… Ah evet, o bir ortaokul öğrencisi.

Her neyse, Natsukawa ile aramızdaki durum tuhaf bir hal alsa bile, garip hiçbir şey olmayacak. Bu, benim için beklenen sonuç ve geleceğin doğru biçimi.

“Sanırım… şimdi iyisin, Sajocchi.” Ashida, bir şeye üzülmüş gibi acı acı gülümsedi.

Hayır, kesinlikle iyi değilim. Yaralarla doluyum, sadece tutunacak ufacık bir umut kırıntısı bulmaya çalışıyorum. Her yaradan kan fışkırıyor ve ben sadece kan akışını durdurmaya çabalıyorum. Kalbim hâlâ çok kötü acıyor.

“Ahhh… ne kadar karmaşık.” Ashida söze girdi.

“Karmaşık olan… ne?”

“Hiçbir şey aslında. Sadece senin sıranın zaten bittiğini düşünüyordum, heh.”

“Eh?”

Sıram sona ermiş gibi görünüyordu (?). Oysa ben hâlâ en iyi hamlemi bulmaya çalışıyordum. Ancak Natsukawa ile olan ilişkimi değiştirme isteğim söz konusu olduğunda, yapacak başka bir şeyim kalmadı. Şimdi her şey Natsukawa’ya bağlı. Mevcut ilişkimizin farkında kalıp, beni Ashida’nın dediği gibi ‘ait olduğu yer’ olarak tutmaya devam edecek mi, yoksa önceki utanç verici anılarla boğuşup bana sadece bir sınıf arkadaşı gibi mi davranacak? Ama Ashida’nın bu sonuca neden bu kadar üzüldüğünü anlayamamıştım.

“Geri dönelim.”

“Ah, evet.”

Ashida kolumdan tutup beni sınıfa doğru çekti. Belki de yarı yolda kaçmamdan korkmuştu. Ne düşündüğünü hâlâ tahmin edemiyorum. Durum böyle olunca, gereksiz müdahalenin bir işe yaramayacağını düşündüm. Emin olduğum tek bir şey varsa, o da onun Natsukawa ile olan ilişkisinin hiçbir koşulda zarar görmesine izin veremeyeceğimdi.