Beklenmedik Bir Manzara

"Üzgünüm! Hâlâ vaktiniz varsa, belki bize katılabilirsiniz?"

Sınıflara doğru ilerlerken, Senpai'ler eşyalarını toplamaya başlamış, odadan ayrılıyorlardı. Yine de emin olmak için Sasaki-kun'a sordum; ama artık yardım edebileceğimiz bir yer kalmamıştı, bu yüzden eve gidebilirdik. Senpai'lerin masalarda bıraktığı son az belgeyi topladıktan sonra, kültür festivali icra komitesinden başka bir Senpai koşarak yanımıza geldi.

"Eh, hâlâ mı çalışıyorsunuz?"

"Bugün birçok destekçiyle iletişime geçtik... Ve ana kural olarak, tüm bilgileri aynı gün içinde toplamamız gerekiyor."

"Şey... Elbette, neden olmasın?"

Sasaki-kun'un bugün kulübünde bulunması gerekmiyordu anlaşılan, çünkü hiç düşünmeden kabul etti. Sonra ona sorduğumda, bu yazki maçların zaten bittiğini, bu yüzden antrenmanlarının biraz sakinleştiğini söyledi.

Her neyse, okulda daha uzun kalmak için bir nedenim olmuştu ve aklıma belli bir düşünce takıldı. Senpai, temizliği bitirince gelmemizi söylemişti, bu yüzden Sasaki-kun, yanında bir şey olmadığı için hemen peşinden gitti. Sınıftaki her şeyi kontrol ettikten sonra, kültür festivali icra komitesinin kullandığı odayı geçtim ve koridorun daha ilerisindeki odaya, yani ahlak komitesi ofisine yöneldim.

Spor salonundan döneli biraz zaman geçmişti, bu yüzden Wataru da dahil olmak üzere bazı üyeler zaten geri dönmüş olabilirdi. Eğer öyleyse, en azından bir merhaba diyebilirdim.

...Yapabilecek miyim acaba?

Bir süre öncesine kadar, böyle bir şeyi aklımdan bile geçirmezdim. Ne de olsa, onu hep reddetmiş ve etrafımda dolanıp durduğu için hakaret etmiştim. Üstelik bu durum, bu okula kaydolduktan sonra daha da kötüleşmişti ve onun hakkında asla olumlu düşünebileceğimi sanmıyordum. Ama neden acaba... O tam da oradayken, onunla konuşma isteği duydum. Neden bu kadar çelişkili hissediyorum?

Ahlak komitesinin ana üssüne vardım ki, bunu neredeyse sadece kokusundan bile anlayabilirdim. Ortam, daha çok bir organizasyon çalışmasının kokusunu taşıyordu. İçeriden yüksek sesler geldiğini de duymuyor değildim. Wataru'nun ahlak komitesine neden yardım ettiğini bilmiyordum ama en azından kendim görmek istedim. Neyse ki kapı biraz aralıktı.

...Ah...

İçeriye göz attığımda, bazı komite üyelerinin odanın içinde bir ellerinde belgelerle dolaştığını gördüm. Özenle çalışan Senpai'ler vardı, kimileri ise karmaşık bir şeyler hakkında konuşuyordu. Genel olarak, oldukça yoğun ve meşgul bir atmosfer hakimdi; bu da onların gerçekten çok çalıştığını düşündürüyordu. Gerçi, bu onların olağan rutini olmalıydı.

Arka tarafta, dizüstü bilgisayarların başında oturan insanlar vardı, Wataru da onların ortasındaydı. Bir Senpai'den belgeler aldı ve belgeleri dizüstü bilgisayara yazmaya başladı. Özenli profili, parmaklarını çenesine koyma hareketi... Bunların hepsi hiç görmediğim şeylerdi; bu da bana tamamen başka birine bakıyormuşum gibi hissettirdi. Demek Wataru böyle bir yüz ifadesi takınabiliyor...

...Meşgul görünüyor.

Az önce spor salonunda olduğu gibi, burası da ona seslenebileceğim bir ortam değildi. Çünkü iş çalışmaya geldiğinde onu hep isteksiz görmüştüm, bu yüzden bu manzaraya kendimi kaptırmıştım.

...

Evet, şimdi iyi bir zaman değil... Bu düşüncelerle, kültür festivali icra komitesine doğru ilerledim. Wataru beni daha önce gördüğüne göre, belki gelip benimle buluşur. Ve sonra, bir şeyler hakkında konuşmalıyız. Mesela Airi'nin onunla tekrar görüşmek istediği gibi. Ya da Kei'den duyduğum ilginç bir hikaye hakkında. Normalde ne yaptığını—