Beklenmedik Bir İşe Alım

“Vay canına, Mina-chan!”

“Ha, tanıyor musun?”

“Sen hep öğle vakti eve gidersin ama o, atıştırmalık saatlerinde uğrayan müdavimlerden sayılır.”

“Atıştırmalık saati…”

İkindi atıştırmalığından mı bahsediyor acaba? Uzun zamandır duymamıştım bu lafı… Bir de, Ichinose-san'ın adı bu muydu? Evet, kulağa hoş geliyor. Sesi de oldukça tatlı zaten, nazik bir isim ona daha çok yakışır. Buraya yarı zamanlı işçi olarak başvurmak istemesinin nedeni de bu olsa gerek.

“Gerçekten mi, Mina-chan? Ne şanslı adamım ben!”

“Ah, evet.”

O yaşlı adam heyecanlanınca sesi ne kadar da gençleşiyor. Hele o ‘Gerçekten mi?’ kısmı… Çok mutlu olmalı ama kalçaları kütür kütür ederken pek bir anlamı kalmıyor. Peşinden gitmeye karar verdim, sadece Ichinose-san'ın bu kadar çok konuştuğunu görmek merakımı çekmişti. Hem, hep mi bu yaşlı adamla konuşuyor burada? Kolay kolay açılan biri gibi durmuyor.

“İşe alındın!”

“Ş-şey, müdürüm?”

Bu biraz hızlı olmadı mı? Ichinose-san bile şaşkına dönmüş, bana ve mağaza müdürüne bakarak ‘Eh? Eh?’ diye mırıldanıyordu. İşleri doğru düzgün konuştunuz mu hiç? Peki ben başvurduğumda? O zaman bayağı konuşmuştuk, değil mi?

“Mağaza müdürü, ben dükkana bakarım, siz arkaya geçebilirsiniz.”

“Ooooh! Ne kadar da düşüncelisin, genç adam!”

“Ş-şey…”

Ichinose-san'ın kahkülleri gözlerini gizliyordu ama sanki ifadesini net bir şekilde görebiliyordum. ‘Gerçekten mi? Bu kadar kolay mı?’ gibisinden şeyler düşündüğüne eminim ama bu durumda herkes şaşkına dönerdi herhalde. Sadece evraklarını teslim ederek işe alınmak, kesinlikle bir sömürücü şirkete başvurmak demektir.

Şimdi, arkaya geçelim, Mina-chan!” Dede heyecanla bağırdı.

Ichinose-san ilk başta şaşkın görünse de biraz gecikmeyle peşinden gitti. Konuşmuyordu ama ne kadar şaşkın olduğunu anlayabiliyordum. Sanırım yanımdan geçerken göz göze geldik.

“Afedersiniz, burada ‘Aylık Mutant’ dergisi var mı?”

“O nasıl bir kitap?”

Her neyse, yeni bir iş arkadaşının olması kesinlikle iyi bir şey. Ichinose-san için biraz endişeliyim ama iş o kadar da zor değil, en azından vicdanım rahat bir şekilde işten ayrılabileceğim. Dede, günlük muhasebeyle sen ilgilensen iyi olur… Ah, değerli müşterimiz, öyle bir dergi bizde yok.