Beklenmedik Bir İstek

“Dediğim gibi, şu an Mahiru'nun çok istediği bir şey yok.”

“Geçen yıl ona el kremiyle pelüş hayvan almıştın, değil mi? Başka istediği bir şeyden bahsettiğini hatırlamıyor musun? Genel bir fikir bile bize yol gösterebilir.”

“Geçen yıl... Şey, evet, bir şeyden bahsetmişti ama...”

Kesinlikle istediği bir şeyden bahsetmişti ama...

“Ha, o zaman henüz kendi almadıysa, o şey onu mutlu etmez mi? Bu hızlı bir çözüm sayılmaz mı?”

“Almadığını biliyorum ama, şey, biraz...”

“Biraz ne?”

“Şey, bir bileme taşı.”

“Ha?”

“Ha?”

“Bileme taşı.”

Bu yabancı kelimeyi duyduklarında, iki liseli donakaldı ve neyden bahsettiğini anlamak için zihinleri hızla çalışmaya başladı.

Sanırım bileme taşları normal sohbetlerde pek geçmez.

Kafa karışıklıkları da beklenirdi, çünkü bu, ancak yemek yapmaya gerçekten düşkün biriyle yakınsanız lafı geçecek bir şeydi.

Beş saniye kadar düşündükten sonra, Chitose Amane'ye meraklı bir bakış attı. “Her gece bıçağını üzerinde sürttüğün o şeylerden mi bahsediyorsun?”

“Her gece olduğunu sanmıyorum ama evet.”

Amane, gece yarısı sessizce bıçak bilediğini görse kendisinin bile ürpereceğinden emindi.

Bu arada, daha önce onu bileme taşı kullanırken görmüştü. Zaman zaman Amane'nin evine getirir, bıçaklarının bakımını yapardı ama onları keskin bir gözle, adeta bir profesyonel gibi bilerken gördüğünde, hiç de bir liseli gibi durmuyordu.

“...Mahiru da ne kadar aşırı pratik şeyler istiyor, değil mi?”

Chitose de aynı şeyi hayal etmiş olmalıydı, gözlerindeki uzak bakışa bakılırsa. Itsuki ise sadece şaşkın ve kafa karışıklığı içindeydi.

“O zamanlar, ince bileme taşlarının pahalı olduğunu, bu yüzden pek ihtiyacı olmadığını söylemişti. Bir hevesle değil, ömürlük alındığını belirtmişti.”

“...Böyle konularda Bayan Shiina gerçekten de tuhaf.”

“Tam da o yaşlardaki diğer liseli kızların isteyeceği türden bir şey değil.”

“Buna kıyasla, sanırım Chitose'nin ne istediği belli.”

“Ah-ha-ha, teşekkür ederim! Evet, benim, tipik bir liseli kız. Bana yiyecek, banyo ürünleri ya da kırtasiye alabilirsiniz. Makyaj malzemeleri de olur!”

“Sana bir şey vermeye çalıştığım her seferinde garip bir surat yapıyorsun.”

“Bir kız olarak makyajı severim, evet, ama başkasından hediye almak her zaman bir kumar gibidir, bilirsin. Bana uymayan bir renkte bir şey hediye edilirse, işler karışır; kullanmak istemem ve kötü görünürüm. Böyle şeyleri zaten sahip olduklarıma, sevdiklerime ve denedikten sonra nasıl hissettirdiğine göre kendim seçmek isterim, bu yüzden başkasından almayı pek sevmem. Elbette, beni gerçekten tanıyor ve ne istediğime dair araştırma yapıyorlarsa durum farklı.”

“Bir hediye için uğraşılacak ne kadar da çok şey var.”

Elbette Amane, farklı renklerin farklı insanlara yakıştığını biliyordu ama Mahiru'ya her şeyin yakıştığını düşünüyordu. Makyaj hediye etmenin bu kadar riskli olabileceğini ilk kez duymuştu.

Mahiru hiç makyaj istemediği için onun yapması gereken bir araştırma yoktu ve Chitose de bir şey söylemediğine göre, Mahiru'nun ona da makyajdan bahsetmemiş olma ihtimali yüksekti.