Utancın Gölgesinde

Aklının bir köşesinde, Mahiru'nun ıslak iç çamaşırını ve kıvrımlı silüetini hatırladığında kalbi yine gümbür gümbür atmaya başladı.

“…Amane?”

Adını, şüphecilikten çok merak barındıran bir sesle söylediğini duyduğunda, Amane dudağını ısırdı ve hızla ayağa fırladı.

Küçük, şirin bir ses duydu ama ona doğru bakamadı.

"Ş-şey… Ben de duş alacağım sanırım. Onca cilalama işini yaparken terledim!"

Bunu söyler söylemez, Amane, masumiyetiyle bile büyük bir yıkıcı güce sahip olan Mahiru'dan uzaklaşarak oradan kaçmaya yeltendi.

Mahiru'nun şaşkın sesini arkasında bırakarak, Amane yatak odasına daldı, birkaç parça kıyafet kaptı ve banyoya kaçtı. Bir an bile olsa onlara doğrudan baktığı için utanmış, kendini iğrenç hissetmişti.

Sadece bir dakika geçmişti ki, bu kez Amane banyoda düşüverdi ve Mahiru panik içinde koşarak geldi.