Değişimin Yüzleri

“Seni endişelendirdiğim için üzgünüm. Bana ne kadar değiştiğimi anlatıyordu. Kido'nun gözünden bile çok farklı görünüyor olmalıyım.”

Doğal olarak, Amane Kido ile aşk meselelerini konuştuklarını söylemekten utandı, bu yüzden açıklamasından bunu bilerek atladı; ama Mahiru'ya konuşmalarının ana temasını aktarabildi.

Yavaşça konuşurken saçlarını okşadı ve Mahiru biraz sakinleşmiş gibiydi. Endişeli kaş çatması yavaşça bir gülümsemeye dönüştü. Amane, son zamanlarda Mahiru'nun dokunmaktan hoşlandığını anlamıştı.

***

“Haklı aslında. Görünüş olarak yakışıklı bir genç adama dönüştün. Eskisine göre çok belirgin bir fark bu.”

“Gerçekten de kasvetli biri gibiydim, bu yüzden büyük bir fark olsa gerek.”

“Tabii, çünkü eski Amane neredeyse aşılamaz bir ketumlukla sessiz bir adamdı. Eski halin seni tamamen ulaşılamaz gösteriyordu... Ama değiştiğini söylediyse, muhtemelen kişilik olarak bir şeyleri kastetmiştir, değil mi?”

“Şimdi daha kolay konuşulur biri olduğumu söyledi.”

“Heh heh. Bu sadece senin pek girişken olmaman yüzünden. Başkasının sohbeti başlatmasında hiç sorun yaşamazsın. Bu yüzden benimle çıktığını duyurduğunda, bu herkes için seninle konuşmaya gelmeleri için bir işaretti. Ve şimdi başkalarıyla daha çok konuştuğun için, seninle iyi anlaşıldığını fark ettiler. En azından ben öyle düşünüyorum. Ayrıca, eskiye göre daha yumuşadın.”

Mahiru, saçlarını karıştırmasının intikamını alırcasına parmak ucuyla Amane'nin yanağını dürttü. Gıdıklandı ve bundan dolayı küçük düştüğünü hissetti, bu yüzden elini yakalayıp yüzünden uzaklaştırdı.

Bunun yerine, elini sıktı, sonra parmaklarını onun parmaklarına kenetledi ve parmak uçlarını onun elinin sırtına vurdu; böylece fiziksel temas arzusunu giderdi.

***

Eskisinden daha rahat bir gülümseme takınan Mahiru, yaklaştı ve fısıldadı: “Amane, sen de son zamanlarda daha çok gülümsüyorsun.”

Utancından, Amane gözlerini Mahiru'dan kaçırdı.

“…Sanırım bu, seninle vakit geçirdiğim için değişti. Ayrıca, eğer sen öyle diyeceksen, benim de senin eskisinden daha kolay konuşulur biri olduğunu söylemem gerekir.”

“Eğer öyleyse, bu da seninle vakit geçirdiğim içindir.”

“…Öyle mi yani şimdi?”

“Aynen öyle.”

Ona bakmadan bile mutlu gülümsediğini anlayabiliyordu. Yüzünü çevirili tutarak, Amane elini intikam alırcasına ve bariz utangaçlığını gizlemek için enerjik bir şekilde yoğurdu.