Kanın Mirası ve Savaşın Ödülleri

Sunny nefesini tutmuş, rünlere pürdikkat bakıyordu. Karşısındaki hatıranın ne olduğunu gayet iyi biliyordu.

İlahi kanın bir damlası daha...

Gölge Köle mevkisinin nereden geldiğini ve hangi tanrıyla bağlantılı olduğunu bildiği için, bu kanın kime ait olduğunu tahmin etmek hiç de zor değildi.

Gölge Tanrısı... Bu hatıra, Gölge Tanrısı’nın kanından bir damlaydı.

Ve o damlanın içinde tanrının soyu gizliydi.

“Olamaz...”

Ama gerçek tam olarak buydu. Sunny az önce ikinci bir soy hatırası almıştı. Üstelik bu soy, Kader İblisi Dokumacı’dan miras aldığı o yasaklı kan hattı kırıntısı gibi değildi; tıpkı Nephis’in Güneş Tanrısı’ndan devraldığı Ateş gibi tam ve kusursuz bir soydur.

Sunny bir süre rünleri inceledikten sonra yavaşça bakışlarını kaçırdı.

Öz Damlası’nı çağırmaya henüz hazır değildi. Mesele bir soy hatırasını bünyesine katmanın getireceği o korkunç acı da değildi; kim bilir, belki bu sefer canı hiç yanmayacaktı. Sonuçta bu yasaklı bir soy değildi.

Sadece kendini zihnen hazırlaması gerekiyordu.

Odada biraz volta attı, sonra bir köşeye çöküp bir süre meditasyon yaptı.

Ardından, dikkatini dağıtmak için turnuvada kazandığı diğer hatıraları incelemeye karar verdi.

Buz Hatırası’nı zaten en ince ayrıntısına kadar tetkik etmişti, geriye üç tane kalmıştı.

Ok, kalkan ve Morgan’dan aldığı o son ödül... Büyük Klan Valor’un demir ocağında dövülmüş olan hatıra.

Zaten Rüya Turnuvası’na katılmasının asıl sebebi de buydu.

Sunny bir an tereddüt ettikten sonra hatıra listesine göz attı.

Hatıralar: Gümüş Çan, Kuklacı Örtüsü, Gece Yarısı Parçası, Sıradan Taş, Sinsi Diken, Sonsuz Pınar, Kan Çiçeği, Karanlık Kanat, Mehtap Parçası, Yeraltı Dünyası Mantosu, Dokumacı Maskesi, Bozulmuş Yemin, Kara Boynuz Yay, Tam Sadaok, Güz Yaprağı, Zalim Bakış, Açgözlü Kasa, Ölümsüz Zincir, Semavi Yük, Ateş Hatırası, Buz Hatırası, Yıldırım Darbesi, Sabırlı İntikamcı, Morgan’ın Savaş Yayı, Öz Damlası.

Demek bir yaymış... Ama bu isim de neyin nesi?

Aslında mantıklıydı. Eğer bu, belirli bir kullanıcı için özel olarak dövülmüş bir hatıraysa, isminin de ona uygun olması gerekirdi.

Sunny önce oka odaklandı.

Hatıra: Yıldırım Darbesi.

Kademe: Yükselmiş.

Seviye: II.

Tür: Silah.

Açıklama: Güçlü bir ruh, bin yıl boyunca cam bir şişeye hapsedilmişti. Bu şimşek, onun gazabının bir tezahürüdür.

Hatıra Büyüleri: Hapsedilmiş Yıldırım.

Büyü Açıklaması: Bu ok bir yıldırım kadar hızlı çarpar ve yıkıcı hasarını yakındaki birkaç yaratığa zincirleme olarak aktarır.

Hafifçe homurdandı.

Demek şişedeki şimşek, ha?

Okun tek büyüsü aktif bir yetenekti ve kullanmak için ciddi miktarda öz gerektiriyordu, bu da sık sık atılamayacağı anlamına geliyordu. Yine de etkisi muazzamdı. Düşman gruplarına hasar verebilmesi pek çok durumda hayat kurtarabilirdi.

Tatmin olmuş bir şekilde gözlerini kalkana dikti.

Hatıra: Sabırlı İntikamcı.

Kademe: Yükselmiş.

Seviye: III.

Tür: Silah.

Açıklama: Nefretle tutuşarak bekledi ve izledi. Vakit geldiğinde, intikamı buzdan daha soğuktu.

Hatıra Büyüleri: İnatçı, Yanan Yürek, Soğuk Çelik.

İnatçı Büyüsü Açıklaması: Bu kalkan özellikle dayanıklıdır.

Yanan Yürek Büyüsü Açıklaması: Bu kalkan, maruz kaldığı ateş hasarının bir kısmını depolayarak kullanıcısının başka bir silahını güçlendirebilir veya yıkıcı bir şok dalgası serbest bırakabilir.

Soğuk Çelik Büyüsü Açıklaması: Bu kalkan, maruz kaldığı darbe hasarının bir kısmını depolayarak kullanıcısının başka bir silahını güçlendirebilir veya kavurucu bir ateş dalgası yayabilir.

Hadi ya...

Sunny bir an düşündü. Bu kalkan temel olarak ısıyı kinetik enerjiye, kinetik enerjiyi de ısıya dönüştürebiliyordu. Depolanan enerji ya başka bir silahı parlatmak için kullanılacak ya da tek bir seferde güçlü bir saldırı olarak patlayacaktı. Yani kalkan ne kadar çok darbe alırsa, karşı saldırısı da o kadar dehşet verici olacaktı.

Azize’nin iyi bir kalkan hatırasına ihtiyacı vardı ve bu ona tam oturacaktı. Sunny’nin yüzünde hafif bir tebessüm belirdi.

Ve son olarak... Ana ödül...

İçini çekti ve Valor klanından Yükselmiş Morgan’dan aldığı yaya odaklandı. Aynı zamanda onu çağırdı.

Kızıl kıvılcımlardan oluşan bir fırtınanın içinden, siyah boynuzdan ve koyu renkli, cilalı ahşaptan yapılmış bir kompozit yay belirdi. Kapkaraydı; ancak kirişi canlı, parlak bir kırmızıydı. Yayın kabzaya yakın kısmında, rengi kirişle aynı olan bir mühür kazınmıştı. Bu, Valor ailesinin armasıydı: Demir bir örsün içinden geçen düz bir kılıç.

Yay oldukça zarifti... Ama daha da önemlisi, etrafa muazzam bir güç hissi yayıyordu.

Sunny bir an silahı hayranlıkla süzdükten sonra tekrar rünlere döndü:

Hatıra: Morgan’ın Savaş Yayı.

Kademe: Yükselmiş.

Seviye: IV.

Tür: Silah.

Açıklama: Ölüm, uğruna yaşamaya değerdir. Aşk, uğruna beklemeye değerdir.

Ne kadar romantik... Ve ne kadar ürpertici.

Sunny bu açıklamayı kimin yazdığını bilmiyordu; Büyü’nün kendisi mi yoksa yayı döven kişi mi? Eğer ikincisiyse, belki de bu Morgan’a bir mesaj ya da demirci ustasının ona vermek istediği bir dersti.

Ama nasıl bir dersti bu?

Merakına yenik düşen Sunny, kara yayın yüzeyinin derinliklerine baktı. Bir insan tarafından yaratılan bir hatıranın dokusunun, Büyü tarafından yaratılanlardan farklı olup olmadığını görmek istiyordu. Ancak doku hemen hemen aynıydı; uçsuz bucaksız, akıl almaz derecede karmaşık ve tekinsiz bir güzelliğe sahip.

Her halükarda, bu hatıranın dördüncü seviye olması onu heyecanlandırmıştı. Gerçekten de çok güçlüydü... Zalim Bakış’tan aşağı kalır yanı yoktu. Cesaretini toplayarak rünleri okumaya devam etti.

Hatıra Büyüleri: Ruh Okları, Eğilmez, Barışın Yükü, Ölüm Saçan.

Dört büyü... İlk ikisi pasif, diğer ikisi aktifti. Fena değil...

İlk büyüye odaklandı.

Ruh Okları Büyüsü Açıklaması: Bu yay, kullanıcısının ruhuyla uyum sağlar ve onun özüyle aynı özellikleri taşıyan oklar yaratabilir.

Eğilmez Büyüsü Açıklaması: Bu sarsılmaz yay, bükülmek için bir devin gücünü talep eder. Bu sayede, ondan atılan oklar gözün görebildiği kadar uzağa gider ve hem zırhı hem de eti delip geçerek korkunç bir güçle çarpar.

Pasif büyüler, en hafif tabiriyle muazzamdı. Kendi ruhunun özünü taşıyan okların neler yapabileceğinden emin değildi ama yayın kendisinin sınırsız miktarda ok üretebilmesi bile başlı başına büyük bir nimetti. Bu durum, eski ok tipi hatırası olan Tam Sadaok’u onun yanında sönük ve tamamen gereksiz kılıyordu.

Üstelik her bir ruh oku, kendisini yaratan savaş yayının kademesini ve seviyesini paylaşacaktı ki bu tek kelimeyle inanılmazdı.

Denemek için Sunny kirişi kavradı ve yayı germeye çalıştı. Tüm gücüne rağmen, ancak kendini iki gölgeyle destekledikten sonra bunu başarabildi. Kiriş gerildiği anda, üzerinde katılaşmış gölgelerden yapılmış gibi görünen siyah bir ok aniden belirdi.

Sunny kirişi bıraktı ve bir sonraki an, karşı duvardaki zırh plakalarından biri patlayarak paramparça oldu.

Hay aksi!

Kırılan plakaya kederle baktı, sonra içini çekip rünlere geri döndü.

Barışın Yükü Büyüsü Açıklaması: Ruh okları düşmanın etine saplandıktan sonra, ağırlıkları ciddi oranda artırılabilir.

İlginç...

Sunny bu büyünün şimdiden birkaç kullanışlı uygulama alanını hayal edebiliyordu; ister okların açtığı yaraları derinleştirmek, ister sadece düşmanı yavaşlatmak için olsun.

Geriye son bir rün dizisi kalmıştı:

Ölüm Saçan Büyüsü Açıklaması: Bu yay, yok edici bir darbe indirmek için büyük miktarda öz tüketebilir.

Kulağa... meşum geliyordu.

Bu darbenin tam olarak ne kadar yok edici olduğunu merak ediyordu ama bunu dojosunda test etmeyecekti. Mekan zaten yeterince zarar görmüştü.

Morgan’ın Savaş Yayı... Gerçekten de Büyük Klan’dan Yükselmiş bir şövalyeye layık bir silahtı. Muazzam derecede güçlü ve çok yönlüydü. Başka herhangi bir durumda Sunny, bu yayı aldığı için sevinçten çılgına dönerdi.

Dönmüştü de... Sayılırdı.

Ancak halletmesi gereken bir hatıra daha vardı.

Vakit gelmişti. Artık daha fazla erteleyemezdi.

Sunny güzel yaya son bir kez baktı, sonra içini çekerek onu geri gönderdi.

Kızıl kıvılcım seli gözden kaybolur kaybolmaz, Öz Damlası’nı çağırdı.