Tuzağa Çekilen Canavar

Sunny yaralıydı. Kurt ise çok daha ağır yaralar almıştı.

Çünkü Sunny kendi alanını savunuyordu, Kurt ise burayı istila etmeye çalışıyordu. Dahası Sunny son derece inatçıydı, Kurt ise kör bir öfkeyle saldırıyordu.

Üstelik Sunny bir mızrakla dövüşüyordu; bu silahın amacı düşmanın keskin dişlerini bedeninden uzak tutmaktı. Kurt ise doğrudan kendi vücuduyla savaşıyordu. Bu yüzden doğal olarak canavarın aldığı hasar, Sunny'ninkinden katbekat fazlaydı. Ancak bu durum uzun sürmeyecekti.

Günün sonunda, zaman sanki donmuş gibi görünse de ve gün bitmek bir yana dursun ilerleme belirtisi bile göstermese de Sunny hâlâ o Lanetli İblis'ten çok daha zayıftı. Doğruya doğru, Gerçeklik Tapınağı'na aynı anda saldıran başka yaratıklar olmasaydı canavarı teke tekte mağlup edebilirdi. Ancak mevcut koşullarda, elindeki geçici üstünlük hızla eriyordu. Bir an sonra aralarındaki güç dengesi bozulacak, iblis kontrolü ele geçirecekti. O an geldiğinde Sunny, o korkunç Kurdun dişleri arasında parçalanacak, canavara yem olacaktı. Dolayısıyla bu yıkıcı savaşı sürdürmenin hiçbir anlamı yoktu.

Bereket versin ki güç bakımından yetersiz kalacağını önceden kestirmiş, hazırlığını yapıp bir tuzak kurmuştu.

Kurguladığı tuzak oldukça basit ama bir o kadar da sinsiydi. Sunny, düşmanlarından daha zayıf düşeceğini biliyordu... Ne kadar karmaşık bir örgü dokursa dokusun, büyü gücü bile onların yanında cılız kalacaktı.

Bu yüzden düşmanlarının icabına bakabilmek için dışarıdan güç ödünç alması gerekiyordu. Fakat Lanetli ucrebeleri katletmek için ihtiyaç duyduğu gücü nereden bulacaktı?

Uzun uzun düşündükten sonra Sunny, bu gücü yine o Lanetli ucrebelerin kendisinden ödünç almaya karar vermişti.

Gerçek anlamda karmaşık bir büyü yaratacak vakti yoktu ancak dağı efsunlamak için düşündüğü formül nispeten basitti. Sunny'nin tek yapması gereken, büyüyü devasa boyutlara ölçeklemek ve büyü örgüsünü bir Hafıza nesnesi yerine heybetli bir yanardağa kazımanın bir yolunu bulmaktı.

Kullandığı efsunlar, Gece Tapınağı'nda Valor Şövalyelerinden birini katletmeden önce, sponsoru Yüce Valor Klanı sayesinde Düş Turnuvası ödüllerinden biri olarak elde ettiği bir kalkana aitti. Hem Sunny hem de Saint bu kalkanı Umut Krallığı'nda tepe tepe kullanmıştı. Daha sonra kalkan Quentin'e geçmiş, Antarktika'da ve ikinci Kabus'ta ona sadakatle hizmet etmişti. Hatta gözü pek Usta, kalkanı hâlâ kullanıyordu.

O kalkan Sabırlı İntikamcı'dan başkası değildi. Efsunlarının adı ise [Yanan Kalp] ve [Soğuk Çelik]ti.

[Yanan Kalp] Efsun Açıklaması: "Bu kalkan, taşıyıcısının başka bir silahını güçlendirmek veya yıkıcı bir şok dalgası salıvermek için aldığı ateş hasarının bir kısmını depolayabilir."

[Soğuk Çelik] Efsun Açıklaması: "Bu kalkan, taşıyıcısının başka bir silahını güçlendirmek veya yakıcı bir ateş dalgası salıvermek için aldığı darbe hasarının bir kısmını depolayabilir."

...Sunny'nin daha önce fark ettiği gibi, Ariel'in Oyunu'ndaki dağlar inanılmaz derecede dayanıklıydı. Yine de devasa varlıkların çarpışmasıyla açığa çıkan güçler o kadar korkunçtu ki dağlar her şiddetli dövüşün ardından yıkılmanın eşiğine geliyordu. Aşınmış yamaçlarda adeta tanrılar savaşırken aksi nasıl mümkün olabilirdi ki?

Bu yüzden Sunny, ateş püskürten bir dağı aldığı hasarı emip depolayacak... ardından da dünyayı yok edecek tek bir felaket yangınıyla dışarı salacak şekilde efsunlamıştı.

Daha açık söylemek gerekirse, yanardağı yüzeyine dokunan her şeyi ve herkesi küle çevirecek şekilde büyülemişti.

"Haa..." Kurt, Sunny'nin biçimsiz bedenini acımasızca parçalayıp çatlamış, ufalanan yamaca tekrar tekrar vururken Sunny yavaşça nefes verdi.

'Dahi değil miyim ama ben? Yok, cidden, öyle değil miyim?' Mümkün olsaydı kahkahayı basardı.

Başka herhangi bir efsunun şarj olması zaman alırdı ve savaşın akılalmaz hızı göz önüne alındığında bu durum Sunny'nin sonunu getirirdi. Ancak Sabırlı İntikamcı'dan uyarlayıp dağa dokuduğu efsunlar zamana bağlı değildi... Sadece dağa verilen hasarın miktarına bakıyordu.

Kurt, onun küçük soydaşlarından oluşan sürü, Saat Düzenli Dev... ayrıca Sunny, Katil, Kai, Bolluk ve Obsidiyen Eşek Arıları ne kadar hızlı hareket ederse, savaşları ne kadar çetin geçerse, yanardağa verdikleri hasar da o kadar artıyordu. Dağ ne kadar çok hasar alırsa efsun da o kadar çok güç emiyor, kritik kütleye ulaşacağı anı öne çekiyordu.

'Şimdi tam zamanı. Galiba oldu,' Sunny yaralı Kurda tuzağını kurmaya hazırdı.

Karanlığın içinden çıkan yüzlerce elden oluşan o biçimsiz kütle, saplanmış tüm çakmak taşı mızrakları Lanetli İblis'in bedeninden söküp çıkardı, bembeyaz kürkünü kanlar içinde bıraktı.

Ardından... Gölgelerin arasında kaybolup gitti.

Sunny kendini doğrudan Gerçeklik Tapınağı'na ışınladı. Aynı anda Katil de gölgelerin arasından çekilip sendeleyerek onun yanında belirdi. Bu ölümcül Gölge, aniden savaştan çekilmesine şaşırdıysa bile bunu hiç belli etmedi; aksine Sunny daha fazla kurt öldürme fırsatını elinden aldığı için hoşnutsuz görünüyordu.

Kai, Saat Düzenli Dev'in kılıcından savrulan ve dünyayı ikiye bölebilecek nitelikteki o korkunç darbeden kaçmak için daha bir salise önce parçalanmış kayalara iniş yapmıştı. O da gölgelerin içine çekildi ve bir an sonra tapınağın devasa salonunun ortasında dev bir ejderha belirdi. Hayatta kalan Obsidiyen Eşek Arıları ile Bolluk'un gölgesi ortadan kayboldu; yanardağın yamaçlarında sadece Kar ucrebeleri kaldı.

Bu son derece tehlikeli bir durumdu. Sadece düşmanlar kraterde özgürce toplanabileceği için değil, Kurt da Büyük Canavarlar sürüsüyle yeniden birleşip en büyük gücüne kavuşabileceği için büyük risk taşıyordu. Ancak elbette Sunny'nin bu kabus yaratıklarının buluşmasına izin vermeye hiç niyeti yoktu.

Kendi insan formuna bürünüp kanlar içinde dizlerinin üzerine çöktü, vahşice gülümsedi. Kadim Tapınak'ın kavrulmuş zeminine bir öz dalgası göndererek büyüsünü harekete geçirdi.