Kefaret

Amande şehrinin surlarının dışında, Rio ile Lucius'un daha bir an önce kıyasıya mücadele ettiği yerde, şimdi Rio ile Flora birbirlerine yakın duruyorlardı.

“K-K-Şey, Sör Rio...” Flora, Rio'nun kolunu kavrayıp adını sessizce fısıldadı.

“Evet.” Göz temasını kesmeden, suçlu bir ifadeyle başını salladı, ama aklı başka yerdeydi. Bir an sonra, yavaşça uzaktaki gökyüzünde yükselen güneşe baktı. Ulaşılamaz ve parlak, adeta özlem duyulacak bir şeydi...

Flora, Rio'nun gömleğinin kolunu hafifçe çekiştirerek tekrar sordu: “Sör Rio... Siz Sör Rio'sunuz, değil mi?”

“...” Rio, sanki gerçekliğe geri sürüklenmiş gibi Flora'ya tekrar baktı. Ama konuşmadı, bunun yerine mevcut durumla nasıl başa çıkacağını düşünerek kaşlarını çattı.

Aynı anda, Aishia'nın telepatik sesi Rio'nun zihninde yankılandı: "Haruto, her şey yolunda mı?"

"...Evet, iyi." Rio sakinleşerek Aishia'ya yanıt verdi. "Şimdi biraz meşgulüm. Benimle sonra iletişime geçebilir misin?"

"Anlaşıldı." Telepati kesilmeden önce Aishia'nın anında yanıtını duydu. Telepati kesildiğinde, Rio nihayet konuşmak için ağzını açtı.

“...Kimi kastediyorsunuz acaba?” Flora'nın yüzüne bakıp bilmezlikten geldi.

Flora'nın yüzüne derin bir hüzün çöktü, ardından beklentilerini karşılamayan bu yanıtla öfkelendi. “S-Siz, siz S-S-Sör Rio'sunuz! Bir an önce, o adam öyle söyledi — sizin Rio olduğunuzu!” diye hüsranla söyledi.

“...Bir zamanlar öyle çağrılırdım, evet. Haruto ismime ek olarak Rio adını da taşıyorum. Ama neden bana bu isimle hitap ediyorsunuz, Prenses Flora?” Rio başını yana eğerek son derece meraklı bir ifadeyle sordu, sanki Flora'nın tanıdığı Rio başka biriymiş gibi ima ediyordu.

“...Mm...” Flora, şiddetle reddedildiğini hissetti ve yüzü gözyaşlarıyla buruştu.

“Şu an Haruto adıyla yaşıyorum. Bu şekilde sormam kabalık olabilir ama az önce duyduklarınızı unutabilirseniz minnettar kalırım.” Rio, daha fazla açıklama yapmadan doğrudan isteğini dile getirdi.

“H-Hayır, istemiyorum!” Flora, kaybolmuş bir çocuk gibi Rio'nun göğsüne sarıldı.