Sabahın Huzuru

***

Ertesi sabah...

“Nguh...” Celia ilk uyanan oldu. Gözlerini kırpıştırarak açtığında, tam karşısında Rio’nun uyuyan yüzünü gördü.

“?!” Celia irkildi. Ah, doğru ya, dün gece Rio ile uyuyacağımı söylemiştim... Bu duruma yol açan olaylar zincirini anında hatırladı ve yavaşça rahatladı. Rio uykusunda huzurla nefes alıyordu. Diğer yanında ise Aishia da uyuyor gibiydi.

“Fufu...” Celia keyifli bir kıkırtıyla elini yavaşça Rio’nun yanağına uzattı. Dokunursa uyanacağından korktuğu için, temastan bir kıl payı uzakta durdu.

Sıcak.

Rio’nun sıcaklığı hissediliyor, bunun bir rüya olmadığını yeniden fark etmesini sağlıyor, bu da onu rahatlatıyordu. Rio’nun bedeni bir anlığına seğirir gibi oldu.

“Teşekkür ederim, Rio,” dedi Celia. “Sana karşılık verebileceğim bir şey olursa, ne olursa olsun yaparım. Yeter ki söyle,” diye fısıldadı sessizce.

Ardından, hafif bir iç çekişle, Celia gözlerini bir kez daha kapattı ve uykusuna teslim oldu. Rio’nun yüzüne baka kalmak cazip gelse de, şimdi iyi bir uyku çekebileceğini hissetti. Gerçekten de, dakikalar sonra Celia huzurlu bir uykuya daldı, nefesi yumuşak hışırtılarla çıkıyordu.

Uyumuş herhalde, değil mi? Rio tereddütle gözlerini açtı, Celia’nın uyuyan yüzünü kontrol etti ve nazikçe gülümsedi.