You ARE Wearing Them... Right?

BAŞLIK: Üzerinde Var... Değil mi?

Miharu ve diğerlerinin kaya evde yaşamaya başlamasından birkaç gün sonra, bir gece...

Banyosunu yaptıktan sonra Rio oturma odasına döndü. Miharu ve Aishia kanepede yan yana oturmuş çay içiyorlardı. Ancak Rio, Aishia'nın halini görünce gözleri şaşkınlıkla fal taşı gibi açıldı.

"Ha? Aishia, o kıyafetler..."

"...Haruto'nun gömleği."

Gerçekten de Aishia, Rio'nun gömleğini giyiyordu.

"Şey, Ai-chan'ın kendi kıyafetlerini yapabildiğini biliyorum ama hep aynı şeyleri giyiyor... Ben de yatmak için pijamaları olsa daha iyi olur diye söyledim, o da senin kıyafetlerini giyerek geri geldi," diye gergin gergin açıkladı Miharu.

"Ahaha, anladım..." Rio zoraki bir anlayış gülümsemesiyle Aishia'ya baktı.

"Rahat," dedi Aishia. Gömleği göstermek için iki kolunu da kaldırıp çırptı.

"Belki de Aishia'ya kıyafet almalıyız, ne dersin? İlk alışverişe gittiğimizde hiç ihtiyacı olmadığını söylemesine rağmen... Sen ne düşünüyorsun, Miharu?"

"Şey, banyoya girdiğimizde kıyafetlerinin aniden kaybolmasına şaşırmıştım. Peki ya uyurken veya bilinci kapalıyken ne olacak? Sorun olmaz mı?"

"Aah, anladım..." Miharu'nun tereddütlü sözleri üzerine Rio, düşüncelerini gizlemeye çalışarak suçlulukla gülümsedi. Aishia'nın yatağına çırılçıplak girdiği o anı hatırlamıştı.

"Şimdi düşününce, Ai-chan her zamanki kıyafetlerini çıkarsa ne olur?" diye sordu Miharu, bu düşünce aniden aklına gelince.

"Yanımda olmadıklarında kayboluyorlar," diye sakin bir şekilde yanıtladı Aishia.

"A-anladım..." Miharu, hafifçe şaşkın, başını salladı.

"Haruto, bugün bunu giyerek uyuyabilir miyim?"

"Giymene bir şey demem ama... sen ruh formunda uyumuyor musun?"

Ruh formunda olursa hiçbir kıyafet giyemezdi.

"Bugün Miharu ile uyuyacağım."

"Ah, anladım. O zaman... sorun olmaz herhalde? Sanırım neredeyse tek parça bir elbise gibi..." Rio, Aishia'nın bedenine bakarak kafa karışıklığı içinde başını salladı.

Bir erkek gömleği giydiği için bedeni tamamen yanlıştı; her an üzerinden düşme tehlikesi vardı. Vücudunun alt yarısında anormal derecede fazla miktarda açıkta kalan tenden bahsetmeye bile gerek yoktu.

Utanç verici bir manzaraydı. Rio garip bir şekilde gözlerini kaçırdı.

Ai-chan, onun yerine sana kendi kıyafetlerimi ödünç verebilirim?" diye sordu Miharu; o da Rio'yla benzer bir düşünceye kapılmış olmalıydı.

Aishia keskin bir şekilde başını salladı. "İyiyim."

"Haha," diye kuru bir kahkaha attı Rio. Miharu da ne diyeceğini bilemedi.

"Uykum gelmeye başladı."

Küçük bir esnemeyle Aishia, kanepenin üzerine ağır ağır yığıldı. O kadar savunmasız görünüyordu ki, elbette gömleği gevşedi.

Miharu telaşla Aishia'yı oturtmaya çalıştı. "Ai-chan, burada uyursan üşüteceksin. Odamıza gidelim mi?!" Aniden, Aishia'nın açıkta kalan poposunu zar zor kapatan gömleğin eteklerine gözlerini dikti ve sözleri boğazına takıldı.

"...Miharu?" diye merakla sordu Rio.

"Haruto!" diye aceleyle seslendi Miharu.

"E-efendim?"

"G-görmedin, değil mi?!" diye telaşla sordu.

"Ha? Şey, evet." Neler olduğunu anlamayarak, Rio kafa karışıklığı içinde başını yana eğdi.

Neyse ki..." Miharu rahat bir nefes aldıktan sonra Aishia'yı aceleyle oturttu. "A-Ai-chan, kalk!"

"Mm..." Aishia uyuşukça doğruldu.

Miharu derin bir nefes aldı. "Şey, Ai-chan. Üzerinde var... değil mi?" diye sordu sessiz ve utangaç bir sesle.

"...Ne var?"

"Şey... iç çamaşırın."

"Hayır," dedi Aishia sakin bir şekilde başını sallayarak.

"N-ne?! O-olmaz öyle şey! Sen bir kızsın! Ya Haruto seni görürse?!" diye bağırdı Miharu, yüzü bembeyaz kesilmişti.

"Haruto olursa sorun etmem gerçi," dedi Aishia Rio'ya bakıp merakla başını yana eğerek.

Miharu tamamen sarsılmıştı. "E-etmelisin! Of! Haruto, yarın Aishia'yı alışverişe götürebilir miyiz?!" diye sordu, Rio'ya dönerek.

"E-evet, gidelim. Mümkün olan en kısa sürede." Rio, felç edici bir utançla başını salladı.