Prologue

BAŞLANGIÇ

Dünya’dan çok ama çok uzak bir diyarda…

Bir çocuk vardı.

Bu çürümüş dünyada kurtuluş diye bir şey olmadığını bilen bir çocuk.

Burada güçlüler yer, zayıflar ise yem olurdu; dünyanın akıl almaz yasası buydu. Artıklarla beslenmek, sokaklarda dilenmek, şiddetli istismara uğramak ve suça zorlanmak… Her gün, bu çocuk bir köle gibi sömürülüyordu. Zihni çoktan yıpranmış, tükenmişti. Yine de çocuk, daha fazlasına susamıştı.

Yaşamak istiyordu – yaşamak ve belli bir adamı öldürmek; bunu başarmak için her türlü zorluğa katlanırdı. Tek bir arzuya tutunmuştu…

***

Sabah güneşi, loş bir odanın penceresinden süzülüyor, içeriye ancak belli belirsiz bir ışık düşürüyordu. Küçük odanın her köşesine paslı demir kokusu sinmişti. Kan revan içindeki zemine cansız bedenler saçılmıştı; köşede tek bir çuval duruyordu. Küçük bir çocuğu sığdıracak kadar büyüktü o çuval—

“Mm! Mm, mırrgh!”

Kıpırdayan çuvalın içinden boğuk bir ses geldi. Çocuğun kalbi göğsünde gümbürdüyordu. Titremesini durdurmak için nefesini tuttu ve çuvala yaklaştı. Korkuyla ipini çözdü. Çuval hafif bir hışırtıyla açıldı. Nitekim, içinde zarif bir rahibe elbisesi giymiş, genç, güzel bir kız büzülmüştü. Uzun, şelale gibi dökülen lavanta rengi saçları ve mor gözleri vardı.

***

Ah, biliyordum.

Çocuk biliyordu.

Bu dünyada…

Kurtuluş yoktu.