Sönük Bir Anime Duyurusunu Kutlama Sanatı

"Anime uyarlaması için tebrik mesajı mı?"

"Evet, bu imza kağıdına yazmanızı istiyorlar."

Hergünkü akşamüstü, hergünkü görsel-işitsel odası, hergünkü kulüp etkinlikleri... derken bugünün havası her zamankinden biraz farklıydı.

Ben, yani Aki Tomoya ve Katou Megumi. Karşılıklı oturduğumuz masanın üzerinde bir adet imza kağıdı ve rica mektubu kılığında bir A4 kağıdı duruyordu.

Rica mektubunun içeriği "Her zamanki desteğiniz için teşekkür ederiz" diye başlayıp, "Ekteki imza kağıdına anime uyarlamasına dair tebriklerinizi yazmanızı rica ederiz" şeklinde resmi bir dille devam ediyor ve en altta "Sönük Yapım Komitesi" imzasıyla son buluyordu.

Yani... Konudan bağımsız soruyorum, bu komitenin ismini biraz daha düzgün bir şey yapamazlar mıydı?

"İşte öyle. Diğer herkes yazmayı bitirmiş, bir tek biz kalmışız."

Böyledir birdenbire gelen, alışılmadık bir ricaya rağmen, değişmeyen sıradan hayatımızın sembolü sayılabilecek o "Sönük Başrol Kadın" Katou, yine o bildik duygusuz tavrıyla bana imza kalemini uzattı.

"Şey, Katou... Bu tür meta espri olaylarına ne diyorsun?"

Fakat Katou'nun bu 'her şeye tamam' diyen her zamanki tavrı bir türlü içime sinmiyordu.

"Otaku eserlerinde işlenmesi en zor olan, en ufak bir hatada nefret toplayıp internet ahalisinin linçine uğramana yol açacak şeydir meta espriler! Farkında mısın, sen şu an ne kadar tehlikeli bir ricayı öylece kabul ettiğinin?!"

Evet, meta dediğin şey ağır bir zehirdir. Bu eser ne kadar koyu otaku kitlesine hitap ederse etsin, öyle cılkı çıkarılacak bir şey değil.

Mesela oynadığın oyunun bir karakteri çıkıp, "Aslında bizim yaşadığımız bu dünya sadece bir oyun!" dese, herkes "Dalgayı bırak lan!" demez mi?

"Vay canına... Demek sen de böyle şeyler söylüyorsun."

"Çok ruhsuz! Tepkin aşırı ruhsuz!"

Eserin geleceğinden endişe ederek yaptığım bu ciddi eleştiriyi Katou, yine o süper duygusuz tavrıyla savuşturup geçti.

"Ama nasıl olsa animede de bol bol çıkmayacak mı? Şu 'meta espri' dediğin şey."

"Çıkmayacak bir kere! İçeriğin kalitesiyle yarışacağız biz!"

"Bu bir olay bayrağı, değil mi? Şey, tam olarak bir bayrak diktin şu an Tomoya-kun, değil mi?"

"Yapmaaa, etmeee, deme öyle şeyler!"

Hayır yani, Katou'nun son zamanlardaki bu doğal laf sokmalarına gerçekten 'duygusuz' denebilir miydi...

"Aman, karar verilmiş bir kere. Uğraşması dert, hemen yazıp bitirelim işte."

"Ş-Şey, tamam..."

Eser açısından da ticari açıdan da bu kadar kutlanası bir olayı "Uğraşması dert" diyerek kestirip atmak doğru muydu bilmiyorum ama Katou işte, elden bir şey gelmez diyerek kabullendim. Zaten birkaç mesajla dolmuş olan imza kağıdına göz attık.

"Vay, Eriri'den beklendiği gibi. Resim bile çizmiş."

"Böyle konularda cidden hiç boş durmaz o kız."

İmza kağıdının tam ortasında, ilk göze çarpan şey sevimli bir kız çizimiyle süslenmiş, buram buram özen kokan bir tebrik mesajıydı.

Bizim kulüp "blessing software"in baş çizeri ve aynı zamanda yetenekli bir bishoujo doujin sanatçısı olan Sawamura Spencer Eriri'nin özel çizimiydi bu.

"Eriri'nin mesajında ne yazıyor peki... Oha."

"Ne oldu Katou... Böhh."

"Hey! Ana görselde neden Megumi var ki?!"

"..."

"..."

Bu derece felaket bir mesaj karşısında ikimiz de mahcubiyetle gözlerimizi kaçırdık. Mesajın hemen altında ise son derece güçlü ve inanılmaz akıcı bir el yazısı yükseliyordu.

İmzaya bakılırsa bu, kulübümüzün en kritik ismi, senaristimiz ve aynı zamanda hafif roman yazarı olan Kasumigaoka Utaha Senpai'nin öz mesajıydı.

İlk başta o süslü el yazısı yüzünden pek okuyamadım ama gözlerimi kısıp dikkatle bakınca, kelimelerin arasına gizlenmiş doğrudan bir bıçak darbesi fark ettim.

"Katou-san, sen son zamanlarda fazla mı havalandın acaba?"

"..."

"..."

Bu arada, bu kızların neyden bahsettiğini anlamayanlar varsa, anime resmi sitesine (http://www.saenai.tv) bakabilirlerse çok sevinirim.

Yine de bu ikisinin üzerindeki eziklik kokusu ne olacak böyle...

"Ş-Şey, Tomoya-kun. Ana görseldeki yerimi başkasına devredebilirim, benim için sorun değil..."

"Yok, kusura bakma ama yapım şartları denen şey kulüp içi ilişkilerden çok daha önemlidir."

"Yaaa..."

Böylece gerçeklerden kaçış diyaloglarıyla durumu geçiştirmeye çalışırken, sağ tarafa yazılmış sevimli, yuvarlak harfler gözüme çarptı.

İmzadan anlaşıldığı kadarıyla bu, rakip kulüp "rouge en rouge"un baş çizerliğine kadar yükselen süper yetenekli ortaokullu doujin sanatçısı Hashima Izumi-chan'ın mesajıydı.

"Ş-Şey, benim de sahnam olacak mı acaba...?"

"...Merak etme Izumi-chan. Geçen gün seslendirme elemelerinde seni bizzat seçtim."

"Tomoya-kun... Sen gerçekten Tomoya-kun musun?"

Sol tarafta ise berbat bir el yazısıyla karalanmış bir yorum duruyordu. İmzasına bakmaya bile gerek yoktu, bu özensizlikten kim olduğu hemen anlaşılıyordu.

Bizim kulübün müzik sorumlusu, anime şarkıları yapan bağımsız grup "icy tail"in solisti ve ne yazık ki benim teyzemin kızı olan Hyoudou Michiru'nun mesajı.

"Taaabi ki açılış şarkısını ben söyleyeceğim, değil mi?"

"Şey, o konu müzik şirketinin inisiyatifinde olduğu için bizim tarafımızdan kesin bir söz..."

"Az önce meta esprilere laf eden kimdi acaba, Tomoya-kun?"

"Neyse onu geçelim de, artık biz de yazalım Katou."

"Ah, tamam."

Şimdilik başkalarının yorumlarına yorum yapmanın bir anlamı yoktu. İkimiz de elimize kalemleri alıp imza kağıdına tebrik mesajlarımızı yazmaya başladık.

"Pardon da Katou, sen neden bu kadar köşeye yazıyorsun? Sonuçta bu hikayenin başrol kadını sensin."

"İşte ben de diyorum ki, o 'sonuçta' lafı hayatım boyunca üzerimden kalkmayacak gibi, değil mi? ...Tamamdır, bitti."

Böyle umursamaz bir lafın ardından, Katou'nun yorumu imza kağıdının sağ alt köşeciğine minicik bir şekilde kazındı.

"Benim karakterimi seslendirecek seiyuu bir an önce belli olur umarım."

"Yani Katou, yapım şirketinin şartları dediğin şey kişisel dileklerden çok daha..."

"Komite tarafının laflarını bırak artık. Sen ne yazdın Tomoya-kun?"

"Ben mi? Ben... anime uyarlamasına yakışır, ileriye dönük bir yorumla noktayı koyacağım. Nasıl?!"

Böyle bir gaza gelişle, imza kağıdının üst yarısını tamamen kaplayacak şekilde kalemimi hızla kaydırdım.

"İkinci sezonun bir an önce onaylanması dileğiyle!"

"...Biraz fazla mı aceleciyiz acaba? Hem bence ikinci sezonu daha önce gelmesi gereken başka eserler de var..."

"Böyle konularda erken davranmanın kimseye zararı olmaz!"

"Öyle mi dersin? İlk sezonu berbat geçtiği halde finalde 'İkinci Sezon Geliyor' deyip işin içinden çıkamayan, kimseyi mutlu edemeyen eserler olduğunu duymuştum ama?"

"Söyleme öyle şeyler, deme öyle!"

TV Animesi "Saenai Heroine no Sodatekata" Ocak 2015'ten itibaren Noitamina'da yayında!

Not: Senaristin kaçması durumunda bu sözler hükümsüzdür.