Sanatın Ateşi

Hey! Kıpırdama dememiş miydim Megumi-san!

A-ama, Izumi-chan…

Konuşma, göz kırpma, nefes alma!

Öyle yaparsam resmen ölürüm ki…

İşte bu kadar kararlı olmanızı istiyorum! Ne de olsa, uzun zamandır beklediğimiz Junri Rota'sının ana çizim işi bu!

Pencereden süzülen akşam güneşi, cumartesi akşamı yavaş yavaş kızararak alçalıyordu.

Kamp yeri haline gelen Hashima malikanesinin oturma odasında, neredeyse bir saattir koltukta oturtulan Megumi, karşısında telaşla eskiz yapan Izumi'ye artık sızlanmaya başlamıştı.

Ama yani, illa beni çizmek zorunda değilsin ki…

Fakat, o sızlanmaları ettirecek kadar zorlayan illüstratör ise, hala enerji, heves ve düşüncesizlikle dolup taşıyor, modele molasız ağır iş yüklüyordu.

Dinleyin Megumi-san? Başrol Kadın ne diyor, ne saçmalıyor böyle Megumi-san! Başrol Kadın demişken, galge'nin en büyük cazibesi! Ana çizim demişken, galge'nin en büyük satış noktası! Ve taslak çizim demişken, o ana çizimin bile en can alıcı noktası! …Yani şimdi, bizim yaptığımız iş, her şeyden önce, en, en, en önemli aşama!

Şey, şu anki açıklama hala 'beni çizmek zorunda olmanın bir nedeni' gibi gelmiyor bana, ne dersin?

Hadi, bir daha poz verin Megumi-san! Sevimli, güzel, asilce! Ciddi bir ifadeyle bakın, masumca gülümseyin ve bazen de hüzünle gözlerinizi indirin!

…Tüm bunları kıpırdamadan yapmak inanılmaz zor bir iş ama?

F-fufufu, fufufufufufu… Geldi! İlham geldi!

İ-Izumi-chan…?

Sanki birisi ona musallat olmuş gibi, Izumi şimdi daha da hızlanarak kalemini ve ağzını oynatmaya başladı.

Yapabilirim, yapabilirim! Dudakların ıslaklığı, cildin dokusu, etliliği, saçın hacmi, kirpikler, ayva tüyleri, istenmeyen tüylerin her birine kadar, şimdi, tüm ilham benim…!

Ah, üzgünüm, onu kesinlikle yapma. Daha doğrusu, sonuncusu yok. Tek bir tane bile yok.

O sözler, o takıntı… çok amca işiydi.

Neyse, elinden gelenin en iyisini yapman iyi bir şey ama, gücünü doğru dağıttığından emin ol Izumi-chan.

Sorun değil… Planlanan süre içinde iş biterse, ne kadar çabalarsam çabalayayım sorun olmaz ki!

Renklendirme var değil mi? Sadece sonraki aşamalara yük bindiriyorsun değil mi?

Sorun değil… Renklendirme de nasıl olsa benim sorumluluğumda!

İşte bu yüzden sorun değil diyorum sana…

İş başlar başlamaz, Izumi'nin bu muhteşem hevesi ve hızı, kampın başarısını müjdeliyordu, tam anlamıyla harika bir başlangıçtı.

Ancak, o yüksek motivasyondan düşüşü bilen, kulüpteki ikinci yılındaki Megumi için, o aşırı sıcak heves biraz tehlikeli görünüyordu, bu da bir gerçekti.

Ş-şey, Hyodo-san da, artık bir şeyler söylese…

Megumi, (yüzünü oynatırsa kızılacağı için) çaresizce sadece gözlerini oynatarak, hemen sağ yanında olması gereken Michiru'dan yardım istemeye çalıştığında…