Gecikmiş Bir Kutlama

Bu prologu on ikinci cildin ikinci bölümünden sonra okuyun.

"Megumi-san! Doğum günün kutlu olsun!"

"Ah, teşekkürler Izumi-chan."

Eylül sonları. Pazar öğle sonrası.

Ne uyuyor ne uyanıktı. Futonunda sürekli kıpırdayan onu günlük hayata geri çeken şey, yastık başındaki akıllı telefondan gelen bir zil sesiydi.

"Biraz geciktiğim için affedersiniz!"

"Doğum günü hediyesinin hazırlıkları yetişmedi de..."

"Boş ver, bu kadar zahmete girmenize gerek yok."

Yatağın üzerinde sırtüstü yatarken, alışkın bir hareketle akıllı telefonunu kullanınca, ekranda hem arkadaşı hem kouhaisi hem de aynı kulüpteki bir arkadaşından gelen bir doğum günü mesajı belirdi.

O "birilerinden farklı olarak" düşünceli sürprize karşılık, yüzünde hafifçe bir gülümseme belirdi; ritmik bir şekilde parmağıyla ekrana dokunarak kutlamaya yanıt verdi.

"Hayır! Böyle bir saygısızlık yapamam!"

"Bu nedenle, gecikmeli de olsa doğum günü illüstrasyonu hazırladım~♪"

"Vay, ne güzel. Gerçekten mi?"

"Ah, ama Izumi-chan, orijinal çizime gelince..."

Bu sıradan sohbet sayesinde, zihnini kaplayan derin bulutların arasından nihayet biraz güneş ışığı süzülmeye başladı.

Ne de olsa, dün onun için hayatının en kötü günüydü.

...Hayır, aslında düzgün bir telafi de vardı, ikna edici bir sebep açıklaması da vardı, içten bir özür de vardı; bu kadar derinden üzülmesine gerek olmamalıydı.

Ama yine de, o an hissettiği hayal kırıklığı ve belirsiz bir endişe birbirine karışarak sabaha kadar hiç uyuyamadığı da bir gerçekti.