Bölüm

[AI CENSORSHIP BLOCKED THIS CHUNK - RAW ENGLISH RETAINED]

「なるほど、企画書をねぇ」

「何が気に入らなかったのかさっぱりでさ……」

リビングで淹れたての紅茶を飲みつつ、俺はたった今、二階の部屋であったことを伊織に話して聞かせた。

いや、もちろん相手がしつこく聞いてくるから仕方なく話してるだけで、こっちがどうしていいかわからずに藁にもすがる気持ちで相談してる訳じゃないんだから誤解しないでよね。

「なぁ倫也君、試しにその企画書、僕も見ていいかな？　出海が呆れるほどの痛々しい妄想がどれだけ書き連ねてあるのか興味がわいてきたよ」

「ぬかせ」

などと憎まれ口を叩きつつも、俺は先ほど出海ちゃんに見せた紙束を、今度はその兄へと〝計画通りに〟手渡す。

「最初に言っておくけど、パクるなよ？」

「僕がパクりたくなるほど面白い企画だったらいいね」

「やかましい」

なのに伊織は、そんな俺の慈悲深い行いに感じ入ることもなく、とっても軽い態度でペラペラと企画書をめくり始める。

そんな伊織の無礼で飄々とした言いように対しても、仏のような落ち着いた心で受け止めつつ、俺はひたすら紅茶にスティックシュガーをぶっこんだ。

……後は伊織が企画書を読みふけっている隙に、二人の紅茶を入れ替えるだけだ。

「……ふぅん」

「で、どうだ？」

やっぱり兄妹というか何というか、伊織が企画書を読み切った時間は、出海ちゃんの時とほとんど同じくらいだった。

「前作とずいぶん方向性を変えてきたね」

「元々やりたかったのはこっちなんだよ……ま、あくまで叩きだから、これから変わっていくかもしれないけど」

「にしてもこれ、シナリオライターへの負担が凄いな……本当にこれを倫也君一人で書くつもりなのかい？霞詩子もいないのに？」

「……そこは何とかするから」

「まぁ、質に関しては今は問わないとしても、量的にもかなりのボリュームになるんじゃないかな？　これを一人で？　それもディレクターとプロデューサー兼任の君が？」

「…………何とかするってゆってんじゃん」

そして、読み終わったその口から出てきたコメントは、それはもうイラっとするくらいに正論で、そこがまた超ムカつく。

さすがに去年まで、シャッター前の超大手サークル『rouge en rouge』のディレクターとプロデューサーを兼任していただけのことはある。

「あと、キャラクターは前作のメインヒロインを踏襲するとあるけど、柏木エリがいないのに同じキャラを出したら、後任の原画家にプレッシャーがかからないかな？」

「あ……」

そう、俺が気づいていなかった問題点まで、あっという間に指摘するくらいに……

前作『cherry blessing』のメインヒロイン、叶巡璃をふたたびメインに据えるというのは、この作品の……いや、『blessing software』の基本コンセプトだった。

そもそものサークルの設立動機が、『某目立たないクラスメイトを、胸がキュンキュンするメインヒロインにする』というものである以上、そのコンセプトを動かすことはできないし、それだともう『blessing software』でモノを作る意味がない。

けれど一作目の『cherry blessing』で、そのヒロインの設定と、柏木エリのデザインが強烈に結びついてしまった。

「もしかして出海ちゃん、英梨々と直接比べられるのが苦痛で……？」

「まぁ確かに、そういう可能性がないわけじゃない」

続編や、別作品のキャラクターを踏襲した新作は、どうしたって元になった作品と比べられる運命にある。

そして、そういったフォロー作品は、前作を圧倒的に上回るクオリティでない限り、『前作の人気にあやかってチョロく儲けようとした、意識の低い駄作』と謗られることも少なくない。

いや本当スタッフ替えて続編作るときはその辺のことよく考えようね。

もしかしたら、これは袋小路なのかもしれない。

このサークルのメインヒロインは、叶巡璃でなくてはならない。

けれど叶巡璃のイメージは、もはや柏木エリのデザインで固まってしまった。

となれば、このサークルの原画家に必要な資質は、そのプレッシャーに耐えられるメンタルか、もしくは柏木エリをも上回る能力か……

「でも多分、出海が倫也君を追い出したのは、そういう意味じゃないと思うよ？」

「え……？」

けれど、そういう深刻な問題を提起したはずの伊織は……

「あまりウチの妹を、舐めてもらっちゃ困るなぁ……」

相変わらず飄々と、とっくに冷めたはずの紅茶をすすっていた。

「それってどうい……ぶほっ!?」

そして、その行為につられるように同じく紅茶を口に運んだ俺は、その歯がドロドロにとろけるような甘みに、思わずむせ返る。

……この野郎、俺が思い悩んでる間に紅茶を入れ替えやがった。

「先輩、お待たせしました～！」

「ごほっ、ごほっ……ぇ？」

と、そうして俺が喉に詰まらせた砂糖の塊に悶絶していると、二階から扉を開く大きな音と、やたらとハイテンションな女の子の声が降りてくる。

「先輩！　いますか!?あれ？　いないんですか～？　どこ行っちゃいました～？」

「い、いずびぢゃ……っ」

けれど俺は、その声に応えられるような状態ではなく、ただ、びひゅおうおうおうおうひゅうおうおうおうおうおうと喉を鳴らすしかなかった。

「あ～、倫也君なら、出海に追い出されたって、随分と落ち込みながら帰っちゃったよ」

「えええええ～！　どうして引き留めておいてくれないのよお兄ちゃん～！」

……俺が、駅に向かって全力疾走する出海ちゃんに追いついたのは、それから五分後のことだった。

※　※　※

「これ、え……っ!?」

ふたたび出海ちゃんの部屋に入った瞬間……

さっきとはまるで違うその室内の様子に、俺は言葉を失うしかなかった。

「え～と、どこにやっちゃったかなぁ……」

さっきまで、オタク色満載ながらもきちんと片付いていた部屋は、今は一面に紙が散らばり、そのフローリングだった床の色がわからなくなるほどで。

その紙も、スケッチブックを千切ったものからノートの切れ端、さらには広告の裏と、まるで統制がとれておらず。

「うん、これと、これと、これと……これくらいかな？」

けれど、その足の踏み場もない紙まみれの床を、しばらく這いずりまわっていた出海ちゃんは、ようやく探し物を見つけたかのように、数枚の紙を拾い上げた。

「どうです先輩？　どれが先輩の思い描く巡璃ですか？」

「出海ちゃん……？」

出海ちゃんの差し出した三枚の紙には、どれも女の子が描かれていた。

「これは柏木エリのデザイン寄りかな？　で、こっちはわたしのオリジナル寄り」

けれど、髪形も、表情も、顔の造型までもが違ってた。

「最後の一枚は……恵さん寄りって感じ？」

「これって……」

でも、その全てが、紛うことなく叶巡璃のキャラデザインだった。

「こっちはね、先輩のサンプルテキストの三番目に合わせてみたんですよ……ほら、口では優しいこと言っておいて、表情だけすっごい勢いで怒ってるって感じのやつ」

いや、三枚の絵、だけじゃなかった。

Yere dağılmış her bir resim, Kanou Meguri'nin taslak çizimleriydi.

Ve her birinde saç şekli, ifade ve yüz hatları hafifçe farklıydı.

"Şu da örnek metnin yedincisiyle uzun saçı birleştirdiğim bir tasarım. Kısa saçlısını da at kuyruklusu da çizdim ama bu repliğe en uygunu uzun saçlısı değil mi?"

Hayır, hayır, mesele sadece üç resim değildi.

Bu tasarımların hepsinde belirgin bir "evrim" vardı.

Kanıt olarak, odanın pencere tarafından kapı tarafına doğru, saçlar kısadan uzuna değişiyordu.

Yatağın başucundan ayakucuna doğru, gülümseyen bir ifadeden öfkeye, sonra ağlayan bir yüze dönüşüyordu.

Ve çapraz yönde, çizim tarzı bile değişiyordu.

...Orada, yalan yoktu, yüz tane Kanou Meguri vardı.

"İ-İzumi-chan, bunlar...?"

"H-Hangisi iyi? Aslında bu üçünden birini seçmenizi umuyorum ama..."

"H-Hayır, ondan önce... sorun değil mi?"

"Ha? Ne sorun değil mi?"

"Bu projeyi... yapacak mısın?"

"Ne? Ana başrol kadının karakter tasarımı bugün içinde onaylanmayacak mıydı!?"

"Hayır, hiçbir yerde öyle bir takvim yazmıyor, ben yetişemem ki!?"

Başlangıçta, İzumi-chan ile benim konuşmamız hiç uyuşmadı.

Çünkü ben bu projeyi kabul edip etmeyeceğini merak ederken, İzumi-chan bana nasıl bir başrol kadın ve nasıl bir hikaye istediğimi çizimlerle öneriyordu; baktığımız yönler tamamen farklıydı.

"Bu yüzden Senpai, kısacası Meguri bir otome oyununun başrolü!"

"Yani, galge'nin tersi bir bakış açısı mı demek istiyorsun?"

"Bakın, otome oyunlarının bakış açısından, başrol kadın karakter ister istemez ekranın dışında kalır, değil mi? Ama aslında, fetih hedefi erkeklerin tepkilerine heyecanlanıyor, seviniyor ya da üzülüyor, değil mi?"

"Anladım, bunu sadece ekrana yansıtmak olarak düşünürsek... doğru ya, İzumi-chan, doujinshi'lerde de başrol çizmeyi severdin."

"Evet, bu bana tam uyan bir konsept! Ah, Meguri'yi çizmek çok eğlenceli olacak... Bekleyin, Senpai bekleyin! Yine yeni bir Meguri aklıma geldi... Hemen çizeceğim!"

Ancak, konuşma bir kez rayına oturmaya başlayınca, gerisi İzumi-chan'ın tek başına şovu oldu.

Benim önemsiz endişelerimi, yeteneği ve pozitifliğiyle kolayca aştı.

"Elbette, Kashiwagi Eri'yi... Eriri-san'ı düşünmediğimi söylersem yalan olur."

"Onun çizimleri, profesyonel bir çizerin gözünden nasıl görünür acaba?"

"O kişinin çizim tarzı korkutucu... Ne kadar yaklaşsam da benzemiyor, ne kadar uzaklaşsam da peşimden geliyor... Gerçekten sinir bozucu!"

"Bu en üst düzey iltifat mı? Yoksa en alt düzey hakaret mi?"

İzumi-chan, Eriri'ye karşı hala güçlü bir baskı hissediyordu.

Yine de, onu aşmak için çabalıyor ve gerçekten de aşmaya çalışıyordu.

Kashiwagi Eri'nin baskısına dayanabilecek zihinsel güce ve Kashiwagi Eri'yi bile aşacak yeteneğe sahip olma potansiyeli vardı.

"Bunun karşılığında, hazırlıklı olun, tamam mı? Tomoya Senpai."

"Neye?"

"Ben böyle, karakterleri kendi kendime tamamlayıp kendi hikayemi yaratma eğilimindeyim galiba... Bu yüzden Abiciğim de bana çok kızardı."

"...Bugün benim İzumi-chan'dan rica etmeye geldiğim şey tam da buydu aslında."

'Benim kız kardeşimi hafife almamalısınız...'

O yapımcının kendine güvenli mırıldanması, anlaşılan, bir abinin torpili falan değilmiş...

"Ah, Mayıs yaklaşıyor olsa da, bu saatte hava gerçekten zifiri karanlık."

"Öyle."

Sonunda, Hashima ailesinin evinden ayrıldığımızda, saat çoktan akşam sekizi geçmişti.

Yani, İzumi-chan ile ben yaklaşık altı saat boyunca toplantı yapmıştık.

"Yine de, proje hakkında epey ilerleme kaydedilmiş olması iyi oldu, değil mi?"

"Gerçi iki saate yakın bir süre beni kendi halime bıraktı ama."

"Bugünlük iyi sayılır. Benim projelerimde beş saate yakın bir süre tasarımlar üzerinde kafa yorardı. Ah, sonrasında da defalarca kendi haline bırakılacaksın, dikkatli olsan iyi edersin."

"Sen biliyordun, değil mi? İzumi-chan'ın hiç endişelenmediğini bilip endişe mi yarattın!?"

Ve sonra, arkamızdan el sallayan İzumi-chan'ı bırakıp, nedense ben, Iori ile birlikte tren istasyonuna doğru ilerliyordum.

Yerleşim bölgesindeki yaşam yolu, insan ya da araç trafiği olmasa da, sokak lambalarının ve ay ışığının aydınlığı fazlasıyla yeterliydi.

Böyle, tehlikeli falan olmayan bir yolda, arası kötü olan iki erkeğin aylak aylak yürümesi, ne kadar da garip ya da isteksiz hissettiriyordu.

Üstelik karşımdakinin yakışıklı olması da gereksiz yere sinir bozucuydu.

Ama neyse, bugün için bu zaman da gerekliydi, yapacak bir şey yoktu.

"Bu arada Iori..."

"Hım? Ne var?"

"Benim proje teklifimi okudun, ne düşündün?"

"Vay be, Tomoya-kun'un iki boyuta yönelik aşırı acınası fantezileri o kadar ortadaydı ki, tam tersine ferahlatıcı bile geldi. Özellikle örnek metnin o kontrolsüz hali falan..."

"Önceki işi aşabileceğini düşünüyor musun?"

İstemeden 'Ağğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğğ`

BAğlantı noktası: `床に散らばった一枚一枚の絵が、全て叶巡璃のラフスケッチ。`

**Çeviri Notları:**

* **Başlık:** Boş bırakılacak çünkü bu bir devam parçası.

* **「...」 ve 『...』:** Standart Türkçe tırnak işaretleri ("...") ve tek tırnak ('...') kullanılacak. Markdown yıldızları kullanılmayacak.

* **Honorifics:** Senpai, -chan, Abiciğim kullanılacak.

* **SFX:** "Höh" ve "Ugh" gibi doğrudan çeviriler kullanılacak.

* **Gizli Özne:** Türkçede doğal akışa göre gizli özne kullanılacak.

* **Glossary:** "Başrol Kadın", "Fetih Hedefi", "Rota", "Seviye", "Yetenek", "Endişe", "Öfke", "Yakında", "Tren İstasyonu" gibi terimler çekimlenerek kullanılacak.

* **Cümle Yapısı:** Japonca SOV yapısı Türkçeye doğal akışla uyarlanacak, uzun cümleler bölünecek, -erek/-arak zincirlemesi önlenecek.

* **Ton:** İzumi'nin coşkulu, Tomoya'nın şaşkın/sinirli, Iori'nin alaycı/profesyonel tonları korunacak.

* **Boş Satırlar:** Sahne geçişinde 3 boş satır kullanılacak.

Başlık:

"Efsane dediğin şey, sonuç odaklıdır. Gerçi, yaratıcılar buna inanabilirler. Ama öyle ikinci bir başarıyı hedefleyip büyük laflar ettikten sonra, hiç mi hiç değerlendirilmedikleri için 'Benim satmamam dünyanın suçu' der gibi internette sadece şikayet etmeye başlayıp, sonunda kimsenin muhatap almadığı yaratıcılar saymakla bitmez ki..."

"Aaaaaaah, yeter, yeter, yeter!"

'Hayır, gerçekten, bu konuyu nereden buldun diye sorası geliyor insanın, o kadar gerçekçiydi ki dinlemesi artık acı verici bir seviyeye gelmişti.'

"Gerçi, tüm karakterlerin kalitesini düzenlemek için teslim süresini uzatma gibi bir yol da var ama... yine de hazırlıklı olmalısın. Otaku içeriklerinin son kullanma tarihi çabuk geçer, biliyor musun? Çok büyük bir isim olmadıkça, bir Light Novel'ın bir sonraki cildi çıkana kadar en fazla altı ayı, bir Anime'nin iki yılı var. Oyunlar bile, seri halinde olanlar yılda bir tane çıkmazsa unutulur gider... diye bir yerlerdeki büyük bir sektör figürü de söylüyor zaten."

"Yani, bizsek yılda bir eser... bu yıl içinde mi demek oluyor?"

'Iori'nin söyledikleri, sanki sadece bana değil, her yöne meydan okuyormuş gibi geliyordu ama...'

"Evet, senin çizdiğin takvime göre. Özellikle 'blessing software' şimdi, önceki eserin itibarıyla bir ivme kazanmış durumda. Böyle en iyi satış zamanını kaçırırsan, bir daha asla önceki esere yetişemezsin, biliyor musun?"

'Yine de, neredeyse acemi olan bana bile dokunduğuna bakılırsa, o kadar çok okun sonuç olarak çeşitli hedeflere saplandığı anlaşılıyordu.'

"Zaman geçtikçe, önceki eser 'efsane'ye dönüşür, bir sonraki eserin 'ağır yükü' haline gelir... 'blessing software'a karşı kazanmak için, 'blessing software' tabelasını kaldırmak zorunda kalabiliriz."

"Sen, hayal ettiğimden çok daha ciddi düşünüyorsun ha..."

"Ne de olsa biz, yaratıcı yeteneğimizin zerresi olmamasına rağmen Otaku sektöründe başarılı olmaya çalışıyoruz, değil mi? O kadarını yapmazsak tatlısını ememeyiz ki."

"...Buna rağmen ne alçaksın be!"

"Ben kolay yoldan para kazanmak için çaba göstermekten çekinmem de ondan."

"Ne yani bu..."

'Bu sözleri, sanki biraz çelişkili gibi geliyordu ama...'

'Yine de Iori'nin o, muhtemelen içten gelen öğüdünü aklına yazmaya karar verdi.'

'Ve bana, sonunda bu grubun yeni şekli görünmeye başlamıştı.'

'Benim yerime geçecek yapımcı ve yönetmen, bu heriften başkası olamazdı...'