Jiraiya'nın İzinde Uykusuz Bir Gece

— Ne diyorsun sen ya! Tam en heyecanlı yerindeyiz şu an!

Işıkları loşlaştırılmış odada yankılanan, kulaklara aşina o nostaljik seslerdi.

Ve dev ekranda tüm hızıyla devam eden, soluk kesici bir savaş sahnesi.

— Anlıyorum! Gerçekten çok sarıyor tamam mı? Ama saat sabahın dördü oldu!

— Ne olmuş yani! Yarın pazar!

— Beni daha ne kadar burada tutsak etmeyi düşünüyorsun acaba!?

— Bak! Bak işte burası efsane! Artık gözyaşları dökülmeden izlenmez burası!

— Asıl insanın içini bayıltan sensin Tomo! Zaten bir kutu peçete bitirdin ağlamaktan!

— Ama... Ama çok mutluyum... Michiru, senin de Jiraiyers hayranı olduğunu bilmek öyle güzel ki!

— Sadece şarkılarını seviyorum dedim ya! Animeyi daha önce hiç izlemedim diyorum!

— Ne kadar kıskandım bir bilsen! Bu şaheseri ilk kez izleme hissini tadabiliyorsun ya! Keşke ben de hafızamı sildirip en baştan izleyebilseydim!

— Zaten şu an beni de alet ederek en baştan izliyorsun ya!

Evet, şu an benim odamda, bir döneme damgasını vurmuş efsanevi anime Jiraiyers'ın tüm bölümlerini bitirme maratonu icra ediliyordu.

İlk yayınlandığı tarih ben doğmadan öncesine, yani çok eskilere dayansa da, o klasikleşmiş sürükleyiciliği bugün bile zerre değer kaybetmeden bizi içine çekiyordu.

— Ee, Tomo, bu ne zaman bitecek peki?

...Yani, ikimizi de içine çekiyor, değil mi?

— Şey, toplam beş sezon olduğuna göre, bir yüz küsur bölüm falan kaldı herhalde? Bir de birkaç tane sinema filmi var.

— Kaç gün sürecek bu!?

— Sıkıntı yok! İkinci sezon olan Jiraiyers NEXTON'da bırakacağız! Yarın son trene kadar biter herhalde!

— Gitmeme izin veeeeer!

— Olmaz, bırakmam! Michiru! Bu gece benimle kal, sakın bir yere gitme!

— ...Şu lafı başka bir amaç için söylesen ölürsün zaten!

— Hmm, neden bahsediyorsun ki acaba?

— Bilmezden gelme seni alacakaranlıktan bile daha karanlık, pısırık herif!

— Kes sesini be! Seninle sabaha kadar anime izleyen bir arkadaşın ne kadar kıymetli olduğundan haberin var mı senin!

— Nefret ediyorum şu Otaku tayfasından ya!