Söz Düellosu

Temmuz ortasında, okul sonrası görsel-işitsel odaya sızan parlak gün batımı güneşi, lanet olası bir sıcak hava dalgası taşıyordu...

"İtiraz ediyorum!"

...ama öyle bir sıcağın ortasında, hararetli bir tonla ve 'o kol açısını' kusursuzca taklit eden bir pozla sınıfın karşı tarafını işaret eden bir kız vardı.

"Kasumigaoka Utaha... hayır, savunma avukatının söyledikleri sadece bir temenniden ibaret."

Her zamanki gibi, gün batımı güneşinde parlayan sarı saçları, ince bir işleme gibi yumuşakça dalgalanışı, keşke bu o olmasaydı dedirtecek kadar zarifti.

"Öyle mi? Bana Savcı-san'ın söyledikleri daha çok zırva gibi geliyor?"

Ve o sarı saçlı kızın işaret ettiği yerde, pencere kenarında sakince kollarını kavuşturmuş kadının gözleri yavaşça açıldı, tık tık sesleriyle sınıfın ortasına doğru yürüdü.

'...Okul binasında iç mekan ayakkabısı giyilmesi gerekirken neden böyle kuru bir ayakkabı sesi çıkıyor gibi detaylara takılmamalıyım.'

Her zamanki gibi, gün batımı güneşini derince içine çekmiş gibi simsiyah rengini koruyan uzun siyah saçları şırıl şırıl akıyordu; işte bu yüzden ben bu kadına karşı zayıfım dedirtecek kadar güzeldi.

"Karakter yapısı gibi şeyler o kadar kolay değiştirilemez!"

Sarı saçlı kız da, siyah saçlı kadına karşılık verircesine sınıfın ortasına yürüdü.

"İşte tam da bu yüzden çeşitli deneme yanılmalar gerekli değil mi acaba?"

İkisi de yakın mesafeden şiddetle birbirlerine dik dik bakıştılar, aralarında kıvılcımlar saçıldığı yanılsamasını yarattılar.

"Öyle bir şeye gerek yok! Zaten, şimdiye kadarki kısa bob kesim de hiç fena değildi!"

Ve sonunda, ilk patlayan, daha doğrusu kolayca sinirlenen her zamanki gibi sarı saçlı kızdı.

"Bu yüzden karakter tasarımı da o yönde netleşmeye başlamıştı oysa... Neden şimdi aniden saç stilini değiştiriyorsun, Katō-san!?"

Ve sinirlenmişken, öfkesinin yönünü birdenbire doksan derece değiştirdi.

Öfkenin yönündeki bu değişimi görünce, mahkeme başkanı koltuğu yerine kullanılan öğretmen masasında suskun oturan ben, tam önümde boş boş dikilen, az önce suçlanan üçüncü kıza ağırbaşlı bir sesle seslendim.