Mezuniyet Sonrası Akihabara

"Eee, Akky-chan, üniversite sınavlarında hepsinden çakmışsın, öyle mi?"

"...Gerçeği bana bir kez daha hatırlattığın için teşekkürler, Toki."

Ve yılbaşı geçti, zaman akıp gitti.

Bu hikayede hep olduğu gibi, önemli okul etkinlikleri atlanmış, bugün mezuniyet töreninden sonraki Mart sonuydu.

"Yaa, beklendiği gibi bir durum. Hatta, o kadar kulüple uğraşıp da üniversiteye girmeyi düşünme cesaretine hayranım doğrusu."

"Echika-chan, başından beri hiç denememiş birinin, deneyip de yenilenlere alay etmesi doğru değil, sence de öyle değil mi?"

Burası benim ana saham Akihabara'daki bir konser salonunun kulisiydi.

Ve şimdi, konser başlangıcına otuz dakika kala, provalar bitmiş, rahatlama zamanıydı.

"Neyse, sadece bugünlük Nisan'dan itibaren başlayacak o boş gezen hayatını unut, bizim konserimizin tadını çıkar. Ha, bu arada, ben kazandım."

"Bir daha sizin konserinize asla gelmem!"

Önümdeki üç kişi, lise mezuniyetlerini kutlamak için uzun zaman sonra bir konsere çıkan 'icy tail' adlı kız grubunun üyeleriydi.

"Aman aman, Akky-chan da, istersen bizimle aynı meslek yüksekokuluna gelebilirsin. Şimdi bile hala yeni öğrenci alıyorlar, biliyor musun?"

Gitarist, Himekawa Tokino, lakabı Toki...

Nisan'dan itibaren, Tokyo'daki belli bir Otaku meslek yüksekokulunun seslendirme sanatçılığı bölümüne girmeye karar vermiş; ciddi mi yoksa anlık bir heves mi bilmiyorum ama, grup faaliyetleriyle birlikte seslendirme sanatçısı olmayı hedefliyormuş.

"Aynen aynen, oyun bölümü de var. Eğer gelirsen, biz Akky-chan'ın evinin yakınlarında bir oda ararız."

Basçı, Mizuhara Echika, lakabı Echika...

Nisan'dan itibaren, Toki ile aynı meslek yüksekokulunun, bu sefer bilgisayar bölümüne girmeye karar vermiş.

Ek olarak, onlar Tokyo'da ev arkadaşı olarak birlikte yaşayacaklarmış ve şimdi de canla başla oda arıyorlarmış.

"Ama yakınlarda yaşarlarsa, Mitchie Akky-chan'ın evine eskisinden daha çok takılacak gibi... Bu, kız arkadaşını kızdırmaz mı?"

Davulcu, Morioka Ranko, lakabı Ranko...

Nisan'dan itibaren, sadece o yerel bir üniversiteye gidecek ve diğer üyelerin havai hayallerini hafifçe küçümseyerek izliyormuş.

"Yapma... Lütfen, sadece onu yapma..."

Ve eski menajer, Aki Tomoya, nam-ı diğer Akky-chan...

Nisan'dan itibaren, ne üniversite öğrencisi ne de çalışan...

İki yıllık hayalini gerçekleştirdiği geçen yıl sonundaki Kış Comiket bitmiş, yılbaşı geçtikten sonra nihayet telaşla geleceğini düşünmeye başlamış olsa da, (çok da şaşırtıcı olmayan bir şekilde) iş işten geçmiş, rastgele başvurduğu üniversiteler benim son dakika sınav çalışma yöntemimi harika bir şekilde tamamen reddetmişti.

Ve şimdi, gelecek yıldan sonra nasıl bir yol izlemesi gerektiğine karar verememiş, hazırlık okuluna gitmeden, meslek yüksekokulunu hedeflemeden, yarı zamanlı iş de bulmadan, böylece lise mezunu işsiz statüsüne razı olmuştu...

"Amaaan, böyle düşününce, o Toyogasaki'den mezun olmuş olmana rağmen, geleceğin kapkaranlık, Akky-chan."

"Neyse, bizim gibi alt sınıf kız lisesinden olanlar kadar çok eğlenip ders çalışmamıştın zaten."

"Ben düzgün ders çalıştım. Beni sizinle bir tutmayın."

"Ah, yeter artık! Nisan'dan itibaren ne yapacağım ben şimdi..."

Ve böylece, geleceği belirsiz olan bana, kendi geleceğini de sadece birazcık görebilen bir kızdan, yukarıdan gelen o 'değerli' sözler üzerine, başımı ellerimin arasına alıp çömelmişken...

"Geleceğin zaten belli değil mi!"

"E...?"

Bu sefer yukarıdan değil, sanki göklerden, adeta ilahi bir vahiy gibi, güçlü ve pozitif bir ses yankılandı.

"Bizimle birlikte, ana akım yolunda zirveye koşalım, Tomo!"

"Ah..."

...Hayır, daha çok kaygısız ve hevesli bir ses demek daha doğru olabilir.

"Günaydın, Mitchie..."

"İki saat geciktin..."

"Provalar çoktan bitti bile."

"Sorun değil! Benim doğaçlama performanslardaki gücümü biliyorsun, değil mi!"

Vokal ve gitarist, Hyoudou Michiru, nam-ı diğer Mitchie... Nisan'dan itibaren benimle aynı durumda.

Ek olarak belirtmek gerekirse, benim gibi çabalamaya bile tenezzül etmemiş, benden bile daha büyük bir figürdü.

"Şey, Tomo, deminki konuya gelirsek, madem boş kaldın, neden tekrar bizim menajerimiz olmuyorsun ki!"

"Ama şimdiki menajerimiz Iori..."

"İşte bu yüzden, daha büyük çapta işler yapacağız! Hashima Abi'ye bizim için bir ajans kurdurup başkan olmasını sağlayacağız ve sen de Tomo, sahada menajerlik yapacaksın, böyle bir iş bölümüyle!"

"...Benimle aynı işsiz durumda olmana rağmen, nasıl bu kadar pozitif olabiliyorsun sen?"

Artık bunun kafasında, 'icy tail' bağımsız müzik piyasasının sınırlarına sığmıyormuş gibiydi.

"Ama ama, bu iyi bir fikir olabilir! Akky-chan ve Hashy'nin iş birliği, şeytana bile değnek vermek gibi olur!"

"Ayrıca Hashy, yapımcı olarak bir canavar olsa da, menajer olarak tam bir iblis."

"Evet, saldıran Hashy, savunan Akky-chan... Hayır, pardon, savunan Akky-chan diye bir düzenleme mantıklı bence."

"Öyle bir düzenleme yok! Hem de o iğrenç dil sürçmelerini yapma!"

Doğrusu, şimdiki 'icy tail', böyle bir hayalperestliği bile dudağını bükerek küçümseyemeyecek kadar yükselmişti.

Tek başına verdikleri konserlerde yüzlerce kişilik mekanları rahatça dolduruyorlar, bağımsız bir plak şirketi olmalarına rağmen dükkanlarda CD'leri normalde satılıyor, üstelik herkes liseden mezun olduğu Nisan ayından itibaren neredeyse her hafta konserleri ayarlanmış durumda...

Bu şekilde Akihabara'yı ve yeraltı sahnesini ele geçirip, bu ivmeyle ana akıma yükselseler bile... Daha doğrusu, bunu isteyen hayranlar zaten çoktan çoğalmıştı.

Ama...

"Ah, zaman ne kadar da ilerlemiş. Neyse, ben ürün satışlarına yardım etmeye gidiyorum."

"Bekliyoruz seni, Tomo♪"

"Sus be!"

Yine de, bu kaygısız, umursamaz kıza hayatımı emanet etme seçeneği, çok ama çok tehlikeli bir koku yayıyordu.

Hem zaten... bak, o yolu kesinlikle onaylamayacak biri de vardı.