Prolog

Sabah, kızıl yaprakları gördüm.

Konohana ailesinin malikanesindeki bahçede çeşitli bitkiler özenle yetiştirilse de, bir köşede dimdik duran ağaçların yaprakları kızıl renge bürünmüştü. Kızıl yapraklar mevsimi için henüz biraz erken olsa da, sonbaharın sonu ve kışın başlangıcının kesinlikle yaklaştığını hissediyordum.

Kikō Akademisi'nin atmosferi de mevsim gibi değişimin ortasındaydı. Yönetim oyunu bitmiş, öğrencilerin tükenmişlik sendromuyla enerjilerinin düştüğü dönem sona ermişti ve bizler bir sonraki etkinliğe hazırlanarak telaşlı günler geçiriyorduk.

"Tomonari-san!"

Ders çıkışı. Tennoji-san sınıfa girip beni çağırdı.

"Hazırladığım poster ve el ilanlarını kontrol eder misiniz lütfen!"

"Anlaşıldı."

Tennoji-san, poster ve el ilanlarını masanın üzerine serdi.

"Hmm... hâlâ fazla gösterişli, renk sayısını azaltsak iyi olur sanırım."

"Anladım. O zaman hemen düzelteyim!"

Tennoji-san, poster ve el ilanlarını alıp hemen bir yerlere yöneldi.

Tam geçerken, bu kez siyah saçlarını tek örgü yapmış bir kız öğrenci içeri girdi.

"İtsuki! Şuna bir baksana!"

Naruka, poster ve el ilanlarını masanın üzerine serdi.

"Evet... çok fazla dipnot var, azaltsak iyi olur bence. Detaylı yazıları atalım."

"Tamam! Biraz bekle!"

Poster ve el ilanlarını alan Naruka, çevresine hiç bakmadan, o çevik bacaklarını kullanarak sınıftan çıktı.

"Fuu," diye bir nefes verdi.

Biraz yorulmuştum ama benden daha çok çalışan o ikisinin önünde yorgunluğumu belli etmek istemiyordum.

Son birkaç gündür, ders çıkışlarını hep böyle geçiriyordum. Bugün bile, Tennoji-san ve Naruka'nın poster kontrolünü istemesi altıncı kezdi. Öğle arasında iki kez, ders çıkışından sonra ise az öncekiyle birlikte dört kez. Bu gidişle ikisi de yine gelir.

"İtsuki... daha sürer mi?"

Hanımefendi modundan çıkmış, doğal haliyle Hinako seslendi.

Ne ara olduysa, sınıfta sadece Hinako ve ben kalmıştık. Diğer herkes eve gitmişti.

"Üzgünüm. Bir tur daha sürer sanırım."

"Ben iyiyim. İtsuki iyi olursa... yeter."

Beni mi düşünmüştü? Sessizce gülümsedim, iyi olduğumu ima ettim.

Pencereden görünen gökyüzü, gün batımına dönmüştü. Rüzgar soğuk esmeye başlamış, güneş daha erken batıyordu. Çay partileri dışında bu saate kadar akademide kalışım ilk kez olabilirdi.

"Yarın mı yani..."

"Mm. Nihayet başlıyor."

Tennoji-san ve Naruka'nın bu kadar telaşlı olması boşuna değil.

Yarın. Yarından itibaren, ikisi için de önemli bir dönem başlıyor.

Hayır... benim için de önemli bir dönem miydi acaba?

Kendimi toparlarken, Hinako'nun hafifçe gülümsediğini fark ettim.

"Hinako, keyifli görünüyorsun. Bu tür etkinliklerden hoşlanmazdın sanırım..."

"Fufufu... çünkü bu sefer benimle alakası yok."

Hinako, gevşek bir gülümseme takındı.

Yani, başkalarının işiyse safça eğlenebiliyor muydu?

"Hem, o ikisinden biri Öğrenci Konseyi Başkanı olursa... ben de şimdikinden daha özgür olabilirim belki."

"...Evet, doğru, Hinako'ya olan ilgi dağılabilir belki."

"Mm... ama babam kızar herhalde."

Kim bilir.

Kagon-san da son zamanlarda değişiyor çünkü...

"Peki ya ilgi odağı olmaktan çıktığında, bu seni yalnız hissettirmez mi?"

"Hiç de değil."

Anında cevap mı?

"...Ama İtsuki'nin başkasının yanına gitmesini... istemem."

Endişeyle bakışlarını indiren Hinako'ya, acı acı gülümsedim.

"Merak etme. Ben Hinako'nun bakıcısıyım."

"Mm..."

Herkes ona dikkat ettiği için ben de Hinako'ya dikkat etmiyordum.

Bu yüzden, herkes Hinako'ya dikkat etmeyi bıraksa bile, ben tek başıma onu kollamaya devam ederim. Gerçi, Hinako'nun ilgi odağı olmaktan çıktığı bir gelecek asla gelmez diye düşünüyorum.

"............Bakıcın olmasam bile."

"Efendim?"

Hinako kısık sesle bir şeyler söylediği için tekrar sordum.

"Ben İtsuki'nin... hep bana bakmasını isti――"

"—Düzeltmeleri bitirdim!"

Sınıfın kapısı hızla açıldı.

Yanımıza kadar yürüyen Tennoji-san, Hinako'nun ve benim yüzüme bakıp başını yana eğdi.

"Aaa? Ne oldu ikinize de?"

"Yok bir şey..."

Hinako'ya şöyle bir baktım.

"Hiçbir şey yok ki?"

Hanımefendi moduna geri dönen Hinako, nazikçe gülümsedi.

Ekim ayının ikinci yarısı.

Kikō Akademisi, Öğrenci Konseyi seçimlerine hazırlanıyordu.