Beklenmedik İtiraflar ve Gölgedeki Planlar

"Kuh, demek Izuki'yle karşılaşınca işler kolay olmuyor..."

"Benimle karşılaşınca, öyle mi..."

İçime kötü bir his doğuyor.

"Bi, bir saniye. Olamaz, bunu başkalarına da mı yapıyorsun?"

"Ha? Ah, bazen kızlar rica ediyor. Gerçi o zamanlar şimdikinden çok daha hafif yapıyorum ama... Acaba son zamanlarda moda olan bir oyun mu?"

Öyle şey olur mu hiç.

İçimden karşılık verdiğim o an, birden bir ihtimali düşündüm.

Az önce Naruka'nın yüzünü görünce ne düşündüm?

Karşı cins bir yana, hemcinslerinin bile hayranlıkla bakacağı o asil ve güzel yüz...

"O-nee-sama!"

O an, koridorun diğer ucundan bir ses duyuldu.

Yanılmıyorsam... Yönetim oyunu bittikten sonra Naruka'yla konuşan kız öğrenciydi. O zaman da böyle, koridorda Naruka'ya yaklaşmıştı.

"...Tam zamanında."

Tıpır tıpır, küçük adımlarla yaklaşan kıza, Naruka dedi.

"Sana önemli bir şey söylemem gerek."

"E... ş-şu, yoksa geçen seferki mi..."

"Evet."

Naruka derin bir nefes alıp başını salladı ve ağzını açtı.

"Üzgünüm. Senin duygularına karşılık veremeyeceğim sanırım."

"..................Ne?"

Kızın gözleri fal taşı gibi açıldı.

Bu, şüphesiz bir itirafa verilen cevaptı.

"Ö-öyle miymiş... Anladım..."

Naruka'yı O-nee-sama diye seven kız, gözleri yaşlarla doluyken başını salladı.

'(Eee, yani...)'

Naruka'ya itiraf eden Kita değil, o kız öğrenciymiş anlaşılan.

Gerçekten de son zamanlarda Naruka, hemcinsleri tarafından sık sık "O-nee-sama!" diye sevilip saygı görüyordu ama... Az önce bana yaptığı gibi duvar gümü yaparken, anlaşılan ciddi bir ilgi görmeye başlamış.

Düşüncelerimi toparlarken, yanımdan biri geçti.

'(...Suminoe-san mı?)'

Tam da okula yeni gelmiş olmalıydı.

Çantasını taşıyan Suminoe-san, Naruka tarafından az önce reddedilen kız öğrenciye yaklaşıp—omzuna hafifçe dokundu.

"Seni anlıyorum."

Neyi anlıyorsun?

Kız öğrenci, gözleri yaşlarla dolup taşarken, Suminoe-san'la kuvvetlice el sıkıştı.

Ben ne görüyorum böyle...?

"...Naruka."

Şimdilik, Naruka'ya tek bir şey söylemeye karar verdim.

"Duvar gümü, yasak."

"Duvar...? O da ne?"

Aynı anda. Minato Maki, Öğrenci Konseyi odasında belge düzenliyordu.

Yönetim kurulu üyelerinden ve gelecek Öğrenci Konseyi üye adaylarından alınan mülakat raporları, hepsi bir araya geldiğinde yüz sayfayı buluyordu. Bir kişiyi tanımak için fazla bilgiydi bu, ancak asıl niyetin bir davranış araştırması olduğu düşünülürse, bu kâğıt yığını vazgeçilmez bir bilgi miktarıydı.

Tennoji Mirei'nin raporunu derledikten sonra, sıra başka bir öğrencinin raporunu derlemeye geldi.

Tomonari Izuki. Başkan Yardımcısı olmak isteyen erkek öğrencinin raporunu düzenledi.

'(...Tomonari-kun, sorunsuz bir danışman bulabildi mi acaba?)'

Dürüst biridir o. Kendisi isterse, eminim herkes ona danışmanlık yapar. Bu sorunu da aşacaktır mutlaka.

Raporu okuduğum kadarıyla, o dertlerini içine atan bir yapıya sahipti. Bu yüzden Maki, Izuki'ye bir danışman bulmasını tavsiye etmişti ama...

'(Hmm... nedense, kendini çok fazla kasmış gibi geliyor bana.)'

Sadece bir sezgi ama raporu okudukça, Tomonari Izuki'nin aşırı derecede ciddi biri olduğunu düşünüyorum. Nakil öğrenci olduğu için çevresine ayak uydurmak adına çabaladığını sanmıştım ama artık etrafında birçok arkadaşı var ve son altı ayda derslere de yetişebiliyor. Sıcak bir yeri varken şimdi, neden bu ciddiyetini sürdürüyor acaba...?

Maki'nin ailesinin şirketi olan Rakuou Grubu, büyüklüğüyle dikkat çekse de, tarihi sınıf arkadaşlarının aile şirketlerine kıyasla oldukça yeniydi. ...İşte bu azınlıkta olan Maki, bu yüzden biliyordu. Kio Akademisi öğrencileri hep ciddiydi ama yükselme hırsları şaşırtıcı derecede güçlü değildi.

Çünkü önlerinde sağlam bir yol vardı. Akılları erdiğinden beri bu yolun varlığını güçlü bir şekilde hissettikleri için, geleceklerinin bir dereceye kadar belirlenmiş olduğunu bilinçaltında düşünüyorlardı.

Buna rağmen, Tomonari Izuki'nin yükselme hırsı güçlüydü. Sanki önündeki yolu hiç görmüyormuş gibiydi.

En başta—Tomonari Izuki'nin Öğrenci Konseyi'ni hedeflemesinin sebebi neydi?

Kendisi danışman olmak istediğini söylemişti ama... Orta ölçekli bir bilişim şirketinin varisi, ne sebeple böyle bir kariyer yolu seçerdi ki?

Kararı sağlam görünüyordu. İşte bu yüzden, hırsının kaynağını görememek ona ürkütücü geliyordu.

Ne uğruna, kimin uğruna bu kadar dosdoğru yaşıyordu acaba?

"...Sanırım yine de sormalıyım."

Maki, parmağını akıllı telefonunun üzerinde gezdirdi.

Bir süre sonra, arama başladı.

"Sabahın erken saatinde affedersiniz. Şimdi uygun musunuz?"

'…Sana çok fazla iletişime geçmemeni söylemiş olmalıyım.'

"Üzgünüm. Ama sormak istediğim bir şey vardı."

Açıkça hoşnutsuz bir tavırla karşılandı ama bunu beklediği için çekinmedi.

"Tomonari Izuki. Tanıyorsunuz, değil mi? Onun hakkında çeşitli şeyler öğrenmek istiyorum da—"

'Üzgünüm ama o soruyu yanıtlamaya niyetim yok.'

Telefondaki kişi, kayıtsızca söyledi.

"...Sebebini sorabilir miyim?"

'Kişisel bilgi çünkü. Öğrencimi özenle korumak isterim.'

"Hangi yüzle..." diye içinden küfretti.

Gerekirse gizli bilgileri tüm dünyaya yayabilecek bir insan olmasına rağmen.

"...Önceki öğrencinizi önemsemiyor musunuz?"

'Önemsemek isteyeceğim kadar yetenek gösterememen senin hatan. ...Meşgulüm, o yüzden kapatıyorum artık.'

Onun tepkisini dinlemeye bile gerek duymadan, arama tek taraflı kesildi.

Maki iç çekti. Sonra, elindeki rapora baktı.

Tomonari Izuki. Kio Akademisi'nin ikinci sınıf öğrencisi ve Başkan Yardımcısı olmayı hedefleyen bir öğrenci.

Ve――――onun öğrencisi.

'(............Gerçekten de, kıskançlığımı engelleyemiyorum.)'

Bir zamanlar, Tomonari Izuki gibi onun öğrencisi olup... ama yolun yarısında terk edilmiş biri olarak, göğsümde dönüp duran bu duygularla başa çıkamamam doğal değil miydi?

Öğrenci Konseyi Başkanı olarak, yakışıksız bir tavır.

Ama yine de... sadece Tomonari Izuki'ye karşı, kişisel duygularını tamamen bir kenara bırakamıyordu.

"...Sen, seçimde başarısız olursan... o kişi nasıl bir yüz ifadesi takınır acaba?"

Bir daha asla dönüp bakmayacak olan eski hocasını düşündü.

Kio Akademisi, Öğrenci Konseyi seçimlerine doğru ilerliyordu—