Sonsöz

Tokyo'daki evler, çok pahalı be～～～～～!!

Uzun zaman oldu, ben Sakaki Yuusaku.

Aslında yakında Tokyo'ya taşınmayı planlıyorum. Açıkçası, öyle büyük bir sebebi yok. İlla bir şey söyleyecek olursam, geleceği düşündüğümde, Tokyo'nun 23 bölgesinin tadını çıkarabileceğim tek zamanın şimdi olduğunu düşündüm. …Gerçi daha önce de Tokyo'da yaşadığım bir dönem olmuştu ama o zamanlar yazar olarak yeni çıkış yapmıştım ve işimi de bırakmıştım, bu yüzden "Tokyo'da eğleneceğim!!" ruh haline girememiştim. Aradan yedi yıl geçti, her şey yoluna girdi, o yüzden bu sefer başkentin tadını çıkaracağım.

O günleri düşündüğümde, gereksiz yere çok endişelenmişim gibi geliyor. O zamanlar "para biriktirmeliyim" düşüncesiyle aylık yemek masrafını on bin yenin altına düşürmüş, sonra da otuz bin yen kira ödediğim bir eve taşınmıştım ama şanslı mıydım ne, şimdiye kadar pek sıkıntı çekmedim.

…Hayır, hayır, yanılıyorum. Belki de o kadar korktuğum için en kötü senaryodan kaçınabildim. Öyle geliyor bana… Çünkü ben çok ödlek biriyim. İş görüşmelerinde bile "En güçlü yanım dikkatli olmamdır" diyerek savaştım. Silahım çok sıradan.

İşte bu yüzden şimdi Tokyo'da ev arıyorum ama hepsi o kadar pahalı ki şok oldum. Kansai'de aynı fiyata iki oda daha ekleyebileceğin türden evler bunlar. Gözyaşlarım akacak. Benim zayıf kalbim çığlık atıyor.

Oda düzeni ve çeşitli koşulları belirleyerek ev aradığımda, karşıma sadece çok yoğun trafikli ana caddelere bakan evler çıktı. Biraz güldüm ama sonunda aday olarak düşündüğüm üç ev vardı ve konumlarını araştırdığımda, hepsinin aynı devlet yoluna baktığını gördüm. Bu devlet yolu ne kadar da gürültülüymüş böyle. Yorumlara baktığımda, hastane olduğu için ambulans sirenlerinin her gece duyulduğu yazıyordu. Vay canına, anladım.

Taşınma sezonunu atlatmıştım aslında. Profesyonel yazar olmanın avantajını kullanarak kolayca taşınabilmem gerekirken, şaşırtıcı bir şekilde aynı dönemde ev arayan çok kişi varmış. İlan sayısı az olduğu için herkes aynı evlere mi bakıyor acaba? Taşınmak ne olursa olsun hiç de kolay değilmiş.

…Artık biraz da eserden bahsedelim!!

Sonunda Öğrenci Konseyi seçimleri de bitti. Yönetim Oyunu serisinden beri, birkaç tane iki bölümlük hikaye yazmıştım ama hacimli hikayelere şimdilik bir ara verildi gibi hissediyorum. Yönetim Oyunu serisinin sonsözünde de yazdığım gibi, bu hikayeler bir nevi "Dahi Kızın Bakımı"nın genişletilmiş bir güncellemesi gibiydi; burada temeli iyice genişlettiğimiz için, bundan sonra daha büyük ölçekli bir evrende romantik komediye devam edebileceğimizi düşünüyorum.

Ana hikayede de belirttiğim gibi, seçimden sonra Kültür Festivali var.

Yalnız, Kültür Festivali... Bir sonraki ciltte birden yazmaya başlarsam, tek bir kitapta bitirip bitiremeyeceğimi bilemiyorum. Duruma göre bir hazırlık cildi gibi bir şeye de ihtiyaç duyabiliriz diye düşünüyorum ama bu yüzden 11. cildin içeriği henüz hiç belli değil. Her halükarda Kültür Festivali ile ilgili bir hikaye olacak ama romantik komedi tarafını da ilerletmek istediğim için ne yapacağım konusunda biraz kararsızım.

Öğrenci Konseyi seçimleri serisinde de başarıyla büyüyen Itsuki, nihayet Konohana ailesinin ağır sorumluluklarına da tam anlamıyla dahil olabilecek bir konuma geldi. Bundan sonra kilit isimler yine Takuma-san ve Kagon-san olacak gibi görünüyor. Yetişkin gibi büyüyen Itsuki'nin yakında yetişkinlerin dünyasına adım atacağını düşünüyorum. Bu anlamda, "Dahi Kızın Bakımı"nın bundan sonraki kısmı "Yetişkin Serisi" gibi bir konumda olabilir.

Henüz hiiiiçbir şey düşünmedim ama!! (Garanti olsun diye)

[Teşekkürler]

Bu eserin yazım sürecinde emeği geçen tüm ilgililere çok minnettarım. Sorumlu editörüm, detaylara kadar özen göstererek baktığınız için teşekkür ederim. En önemlisi, Yönetim Oyunu serisinde olduğu gibi, bu iki bölümlük yapıyı onayladığınız için teşekkür ederim. Sayenizde okunmaya değer bir hikaye yazabildiğimi düşünüyorum. Miwa Sakuraba Sensei, Tennoji-san... Tennoji-san çok güzel... (Gözyaşları içinde). Onuncu cilt olması sebebiyle kapağın atmosferi de öncekilerden biraz farklı olmuş ve çok dikkat çekici hale getirdiğiniz için teşekkür ederim.

Son olarak, bu kitabı eline alan tüm okuyuculara en içten şükranlarımı sunarım.