Son Damla

Baltanın daha önce derinlemesine saplandığı sol omzundaki yaranın üzerine denk gelen ikinci bir darbe indi. Darbenin etkisiyle kurt adamın ivmesi bozuldu ve kocaman bedeni savrularak çamurlu sulara fırlatıldı.

Yüksek bir şapırtı ve yükselen su sütunuyla, bu kez kurt adam Todd Fang, yüzeyin altına battı.

???: "Haa, haa, haa…"

Baltayı savuran kız, omuzları inip kalkarak ağır ağır nefes alırken Subaru’nun başını göğsüne yasladı. Bunu yaparken, titreyen ellerinden baltayı suya düşürdü ve olduğu yere diz çöktü.

Ardından, kızın—Rem’in—soluk mavi gözleri, Subaru’nun siyah gözleriyle buluştu.

Rem: "İ… iyisin galiba."

Subaru: "Pek iyi sayılmam ama…"

Subaru, gözlerinde beliren hafif bir rahatlama ile Rem’e titrek bir sesle karşılık verdi.

Ardından, Rem’in darbesiyle suya fırlatılan Todd’u arkasında aradı. Hiçbir yerde yoktu. Bulunması mümkün değildi, bulunsa bile…

Subaru: "—Hk."

İçinde biriken hayal kırıklığı ve acıyla Subaru elini göğsüne götürdü.

Subaru ve Todd hiçbir şekilde birbirlerini anlayamamışlardı. Subaru’nun ona anlatmak istedikleri de, Todd’un anlaşılmak istemedikleri de… Hiçbiri.

İşte bu onu çileden çıkarıyordu. Hem çok sinir bozucuydu hem de hayal kırıklığı yaratıyordu.

Bu çaresiz hayal kırıklığı hissiyle birlikte—

Emilia: "Rem! Çok şükür. Bu çocuğun yaralarını iyileştir! Sonra çabucak Subaru’ya…"

Rem: "Bir dakika! Bu çocuk! Bu çocuk o! Kendine Natsuki Subaru diyen kişi bu…"

Emilia: "Ha! O çocuk Subaru muymuş!? Ama çok şirin…?"

Çatının kenarında, yavaş yavaş Subaru’nun gücü tükenirken, tam önünde ona yardım eden iki kadın—Emilia ve Rem—Subaru hakkında bağrışıyorlardı.

Ardından, o ikisi önündeyken, onları en son ne zaman böyle konuşurken gördüğüne dair düşünce zihninden geçti ve silindi—

Subaru: "Todd, seni lanet olası aptal…"

Bu hayal kırıklığı ve yenilgi hissinin son damla olmasıyla Subaru’nun bilinci aniden karardı.