Garip Bir Uyanış

Subaru, yatağında uzanırken yavaşça gözlerini araladı.

Normalde pek iyi uyuyamazdı. Ancak dün o kadar yorgun düşmüş olmalıydı ki, deliksiz bir uyku çekmişti. Rüyasını bile hatırlamayacak kadar derin bir uykuydu bu.

Fiziksel yorgunluğuma epey iyi gelmiş olmalı bu...

“Ha?”

Ama onu uyandıran, uykusunu alması değil, gürültüydü.

Yatak odasının kapısının dışından gelen canlı sesler, güçlü bir alarm görevi görmüş, onu uykusundan çekip çıkarmıştı.

Uyandığım anda bu kadar gürültü, pek hayra alamet değil.

Kapalı perdelerin arasından sızan sabah güneşi, saatin pek de erken olmadığını belli ediyordu. Dışarıdaki İblis Şehri'nin gürültülü patırtısını duyan Subaru, gölgede kurumaya bıraktığı peruğuna baktı, ne yapacağını düşünerek.

Her şeyi hesaba katınca, Natsumi Schwartz olarak giyinmesi gerekiyordu. Ama dışarıda bir sorun varsa, dönüşümü tamamlamaya vakti yoktu. Bunu düşününce, önce ne olduğunu öğrenmeye öncelik vermeye, sonra karar vermeye karar verdi. Belki de sadece kuruntu yapıyordu. Gerçekten önemli bir şey olsaydı, Al, Medium ya da Talitta—hatta Abel dışında herhangi biri—onu uyandırmayı akıl ederdi.

Yani...

“Ağh?!”

Yatakta doğrulmaya çalışırken yere yuvarlandı. Darbenin etkisiyle gözlerinden kıvılcımlar fışkırırken, olanlara şaşırmıştı. Kendini pek kötü hissetmiyordu, ortalıkta bıraktığı kıyafetlere takılıp düşmemişti de. Sadece mesafeyi yanlış hesaplamış, ayağı yere basmamıştı.

Ayağı, yataktan yere olan mesafeye yetişmemişti.

“Bu olamaz...”

Subaru'nun ortalamadan kısa bacaklara sahip olmasıyla ilgili biraz kompleksi vardı, ama bu günlük işleri etkileyecek kadar değildi. Bacakları biraz kısa olsa bile, on sekiz yıldır bu bedende yaşıyordu. Böyle basit bir şeyi karıştıracak biri değildi.

Ama doğrulduğunda fark etti.

Odadaki her şey, dün geceye kıyasla tuhaf bir şekilde daha büyük görünüyordu.

“Hey, hadi ama, bu neyin şakası böyle...?”

Yüzünü buruşturarak, yüzüne dokunduğunda sesinin titrediğini duydu. Garip bir şekilde emeklerken, kolları ve bacakları bol pijama takımının içinde kayboluyor, kalbi hızla çarpıyor, nefesleri sıklaşıyordu. Çantasındaki aynayı aldı. Makyajını düzeltmek ve genel olarak giyinmek için ona ihtiyacı vardı, ama aynanın gösterdiği şey—

“Bu da ne...?”

Aynadaki yansımasını görünce şaşkına döndü.

Ayna ellerinde titriyordu; yansıttığı kişi, Subaru Natsuki'den başkası değildi.

Ancak...

...on yaşlarındaki küçük Subaru'ydu.