Arkası Sohbetler

“Teknik olarak, kapakta gördüğünüz ikili biziz. Ben ve…”

“Ben! Anlaşılan, sıkı çalışırsak bol bol et ödül olarak alacakmışız!”

“Bunun pek de bariz bir ödülü yok ama... Sen bana yap dersin, ben de yaparım; ister duyuru olsun ister sızma görevi.”

“Kuna, sen ne kadar da çok şey yaptın! Talitta da öyle, durmadan bu kadar sıkı çalıştı.”

“Durmadığımız söylenemez ama... Evet, duyuruyu yapmamız lazım.”

“Ha, doğru! Bundan sonraki kitap, Re:ZERO Ex, Cilt 5, Eylül’de çıkması planlanıyor.”

“Denilene göre, imparatorluk çevresinde olup bitenleri daha derinlemesine inceleyecekmiş. Muhtemelen, en sonda birdenbire ortaya çıkıp herkesi şaşırtan o kadın yüzünden olsa gerek.”

“Ama biliyor musun, o kadın orada olmasaydı Subaru ve Rem köfteye dönmüş olurdu.”

“Yani, o ikilinin neden kıyma olmadığını araştıracak.”

“Anladım, anladım. Ah! Ayrıca başka duyurular da var. Re:ZERO’nun çizimlerini yapan Shinichirou Otsuka’nın ikinci bir Re:ZERO sanat kitabı satışa çıkıyor!”

“İlkine sığmayan bir sürü çizim vardı. Bu kitap için de aynı durum geçerli ama Otsuka, Re:ZERO için fazla mı sıkı çalışıyor?”

“Ön siparişler yirmi beş Haziran’da başlıyor, bu yüzden kopyanızı ayırtmayı ve Otsuka’nın tüm o güzel resimlerine göz atmayı unutmayın. Tüm bu sıkı çalışmanın ödüllendirilmesini istiyorum.”

“Her şeyin bu kitaba da sığacağından şüpheliyim, bu yüzden destek verin de üçüncü bir sanat kitabı da çıksın. Bizim resimlerimiz de girerse, işte orada görünürler.”

“Aaa, bir de, Emilia’nın doğum günü etkinliği... zaten başlamış bile! Gerçi Emilia’nın kim olduğunu pek bilmiyoruz.”

“Duyduğuma göre, Subaru ile bir bağlantısı varmış. Rem ve Louis zaten varken bile. Erkekler böyledir işte, sanırım.”

“Eyvah, Kuna homurdanmaya başlıyor. Gerçekten de eskisi gibisin.”

“Sana kim sordu?! Daha fazla detay sonra gelecek! Her neyse, sadece olduğunu unutmayın!”

“Doğru! Duyurular bu kadardı.”

---

“Of be, yoruldum... Neden herkes her şeyi bana yaptırıyor?”

“Eminim herkes senin ne kadar güvenilir olduğunu bildiği içindir. Ama sana en çok güvenen benim, unutma.”

“Bunu söylemene gerek yoktu! Hadi acele et de gidelim!”

“Kuna, utanınca ne kadar da tatlı oluyorsun.”

---