Kayıp ve Bulunan

“Anne, Görkemli Kaplan’ın iyileşmesine sevindim.”

“Hmm. Gerçekten… çok güzel.”

“…Anne, biraz üzgün gibisin? Onu gerçekten o kadar çok mu sevmiştin?”

“Bilmiyorum. Gitmesini istemediğimden değil sanırım… Belki giderken izlemek biraz hüzünlü, ama aynı zamanda iyi bir şey.”

“Babam ne zaman dönecek?”

“Bilmiyorum. Ama eminim bize geri dönecek.”

“…Neden ağlıyorsun, Anne?”

“Belki de kaybettiğim bir şeyi bulduğum için.”

“Üzgünüm, ama teşekkür ederim. Seni seviyorum, Garf.”