Sonsöz

Babamdan bahsedeceğim.

Babamı tek kelimeyle tanımlayacak olsam, 'mükemmel bir süper insan' derdim. Uzun boylu ve yakışıklıydı, gitar çalabilir, güzel şarkı söylerdi. Resim yapabilir, hızlı hesap yapar, bilgiliydi ve doğayı severdi. Başkalarına ve ailesine karşı nazik, kendine karşı ise çok katı bir insandı.

Böyle bir baba, yaptığım her şeye karşı her zaman hoşgörülüydü. Ortaokul ve lisede notlarım pek parlak olmasa da, oyunlara ve mangalara dalmış olsam da, "Ne yaparsan yap, ama seviyorsan sonuna kadar git," derdi. Ve öğrenim ücreti yüksek bir sanat üniversitesine gitme isteğimi çekinerek dile getirdiğimde bile,

"Babanın yapmak istediği şeydi bu. Ne kadar kıskanıyorum,"

diyerek gülümseyerek izin vermişti. Babam yoksul bir ailede doğup büyüdüğü için, üniversiteye gidebilecek akademik yeterliliğe sahip olmasına rağmen, liseden sonra işe girmişti.

Üniversiteye gidip birçok arkadaş ve rakiple tanışmış olsam da, benim için en büyük rakip ve hedef babamdı. İlgimi çeken her şeyi yaptım. Çünkü bu hem babamın isteği hem de benim prensibimdi. Ve bu niyetim, şimdi de devam ediyor.

Kan'yuki'nin babası katı biridir, ama onun da bir geçmişi vardı. Yaratıcılık dünyasının zorluklarını bildiği için, Kan'yuki'nin kararlılığını sorguladığını düşünüyorum. Ancak ben şöyle düşünüyorum: Zorlukları bilmekten çok daha önemlisi, "sevgi" ile her şeyin üstesinden gelebilmek en önemli ve en güçlü şey değil midir? Kan'yuki'nin uzun düşüncelerden sonra vardığı sonuca babasının izin vermesi, o güce ikna olduğu içindir diye düşünüyorum. Ve bir zamanlar "sevgi"nin gücüyle her şeyin üstesinden gelen kendi halini hatırlayarak.

Babam, üniversite dördüncü sınıfın yazında vefat etti. Saygı duyduğum babam, saygı duyduğum kişi olarak aramızdan ayrıldı. Ama şimdi bile, babamın sözleri ve varlığı içimde yaşıyor gibi geliyor bana. Kan veya soy gibi kelimeleri pek sevmem ama babamla benim aramda böyle ortak bir şeyler olduğunu düşünmek bana güç veriyor gibi hissediyorum.

Teşekkürlerimi sunarım. Zorlu bir doğum olan taslağı sabırla yönlendiren editör T-san'a, neşeli çizimleriyle ağır hikâyeyi ferahlatıcı kılan Eretto-san'a ve okuyan tüm okuyuculara yürekten teşekkür ederim.

Çizgi romanın ilk cildi de nihayet yayımlanıyor. BokuRime giderek büyük bir hikâyeye dönüşüyor. Kan'yuki'nin ve herkesin geleceğini sabırsızlıkla bekliyorum. Lütfen bu yolculuğa tanık olun.

O zaman, başka bir yerde görüşmek üzere. O zamana dek esen kalın.

Kio Nachi

E-kitap Ek İçeriği: Yeni Yazılmış Kısa Öykü