Zamanın Oyunu

"Kim mi? Benim karım—hayır, eski karım."

"Oyun mu?"

"Gerçek! Kahverengi saçlı, kötü bakışlı, iri göğüslü olan!"

"Çok oyun oynadığın için gerçekle hayali ayırt edemez olmuşsun..."

"Abine acıyan gözlerle bakma! Farkı biliyorum ben! Oyunun aksine gerçek kızların nazik olmadığını bilecek kadar!"

"Merak etme, dünya geniş! Benden başka abine nazik davranacak bir kız vardır elbet!"

"Bu koca dünyada bir kişi mi yani..."

"Bir kişi bile yeter! Umarım iyi birisiyle karşılaşırsın!"

Pat diye sırtımı patlattı, sanki bana motivasyon aşılıyordu. Sonra Sana çıktı gitti.

Sonuçta Yuzuka'ya ne olduğu da, denizci üniforması giymesinin sebebi de hala bir sırdı.

Ne olduğunu anlamadan yataktan kalktım... ve aniden bir tuhaflık hissettim.

"...Farklı."

Benim odam ama benim odam değil.

Kitaplıkların düzeni farklıydı, eski posterler asılıydı ve yeni eve götürdüğüm anime ürünleri kalmıştı.

Yuzuka mı aile evine göndermişti acaba?

Öyle olsa bile tuhaftı. Öyleyse Sana'nın bir şey söylemesi gerekirdi. Oysa Sana, durumu açıklamak bir yana, Yuzuka diye birini tanımadığını söylemişti.

Ben olmadan dışarı çıkacak kadar yakınlardı oysa, neden tanımıyormuş gibi yapıyordu?

Durumu kavrayamadan birinci kata indiğimde, yemek odasında tüm aile toplanmıştı.

Sözlerimi yitirdim.

"Ne oldu Kouhei, öyle boş boş bakıyorsun?"

"Ne, ne oldu diyen benim! Neden gençleşmişsin anne!?"

"Bugün makyajım iyi tutmuştu."

"Makyajla geçiştirilebilecek seviyeyi aşmış bu! Gerçekten genç görünüyorsun!"

"Aaa, ne güzel iltifat edersin."

"İltifat etmiyorum ki! Babamın ise saçları gürleşmiş!"

"Saç çıkarıcı iyi gelmiştir herhalde."

"Saç çıkarıcının seviyesini aşmış bu!"

"Abi, abi!"

"Ne var!"

"Bana yok mu? İltifat!"

"Senin de üniforman sana çok yakışmış!"

"Yaşasın! Abi beni övdü~!"

"Ne güzel, Sana-chan."

"Bugün Kouhei'nin iltifat etme günü galiba. Pekala, öyleyse ben de katılayım. Annemin kahvaltısı bugün de lezzetli."

"Sosislerin pişme derecesi harika!"

"Birbirinize iltifat etmeyi bırakın da açıklayın bana! Anne, neden gençleşmişsin!? Baba, neden saçların gürleşmiş!? Sana, neden üniforma giyiyorsun!?"

"Okul günü olduğu için."

"Sen de çabuk yüzünü yıka. Saçlarını da düzelt. Bugün önemli bir gün çünkü."

"...Önemli gün mü?"

Şaşkın haldeki bana annem daha da şaşırtıcı bir şey söyledi.

"Lise giriş töreni."