Masadaki Yorgun Asker

Bunun üzerine Mashiro yüzünü tekrar masaya kapadı ve çok geçmeden nefesleri sakinleşip düzenli bir ritim tutturdu. Bu bana, Koyagi için yeni bir karakter veya etkinlik çıkardığımız zamanlarda kendimi hatırlattı; ya da Murasaki Shikibu-sensei'yi, son teslim tarihlerine boğulduğu anlarda.

Ancak Mashiro, daha önce bir "hikayeden" bahsetmişti. Hobi olarak bir şeyler yazdığından daha önce söz etmemiş miydi? Belki bir yarışmaya katılıyordu ve son teslim tarihi yaklaşıyordu. Hey, UZA Bunko'dan bir acemi ödülü kazanırsa, bu Makigai Namako-sensei'nin izinden gittiği anlamına gelirdi. Düşünmesi biraz komikti.

Neyse, kendi kişisel hedeflerine ulaşmak için kararlılıkla ilerliyor gibiydi ve bu takdire şayandı.

İyi şanslar, Mashiro.

Yorgun askere doğru gülümsedim, onunla aramızda bir bağ hissettim.