Eris'in Kahramanlık Anı

İlk satırı okuduktan sonra Eris bakışlarını kaçırdı. Zant Limanı Maceracılar Loncası'nda da aynı ilanı görmüştü.

Rudeus, Fittoa Bölgesi hakkında asla konuşmazdı. Eris, bunun sadece onu endişelendirmek istemediği için olduğunu varsayıyordu. Bu "izin günü"nü ayarlamasının tek sebebinin de bu konuda bir şeyler yapmak olduğundan şüpheleniyordu.

Eris, karmaşık sorunlar hakkında fazla düşünmemeye çalışırdı. Kendini, bunları anlayacak kadar zeki olmadığına inandırmış, düşünme işini Rudeus'a bırakmıştı. Zamanı geldiğinde, Rudeus'un planını ona anlayabileceği bir şekilde açıklayacağından emindi. Rudeus'un bu ilanların varlığından bile haberdar olduğunu asla hayal edemezdi.

"Pekala!"

Yapması gerekeni halletmiş olmanın verdiği keyifle Eris, panodan uzaklaşıp çıkışa yöneldi. Şimdi tek yapması gereken doğuya gidip biraz Goblin avlamaktı. O anki coşkusuyla, muhtemelen bir iki Goblin yuvasının kökünü kazıyacaktı. Onu durdurabilecek hiçbir şey, hiçbir kimse yoktu. Küçük yeşil dostlarımız için bir anlık sessizlik, lütfen…

***

"Neden?!"

Görünüşe göre biraz aceleci davrandık. Tam binadan ayrılmak üzereyken Eris, bir çığlık sesiyle olduğu yerde durdu.

Sese doğru döndüğünde, kendinden neredeyse iki kat büyük bir grup adamın çevrelediği genç bir çocuk gördü. "Neden beni partinize almıyorsunuz?!"

Bağıran çocuk, mavi cübbesi göz önüne alındığında bir büyücü gibi görünüyordu. Rudeus'tan biraz daha kısaydı; koyu kahverengi saçları önden uzundu, gözlerini gizliyordu. Taşıdığı asa, Rudeus'un Aqua Heartia'sı kadar etkileyici değildi ama sihir kristalinin büyüklüğünden kaliteli malzemelerden yapıldığı anlaşılıyordu. Ailesi muhtemelen halli vakitliydi ama Eris'in ailesi kadar zengin değildi.

"Ben A seviye bir büyücü kadar güçlüyüm! Benim gibi biriyle çalışmaya razı olduğum için minnettar olmalısınız!"

Küstah tavrı, etrafını saran adamlar tarafından pek hoş karşılanmıyordu. Pek de şaşırtıcı değildi. Eris, ona böyle bir şey söyleseydi tek kelime etmeden yüzüne bir yumruk patlatırdı.

"Bu da ne? Yeter artık senin saçmalıklarına, seni aptal velet! Gerçekten benimle yakın mesafeden kavga mı çıkarmak istiyorsun?!"

"Siz aptalların bildiği tek şey kılıç sallamak. Yerinizde olsam bu kadar böbürlenmezdim!"

"Seni küçük bok parçası…"

Maceracılardan biri çocuğu yakasından tuttu. Yüzü sakindi ama Eris, bacaklarının hafifçe titrediğini görebiliyordu.

Küçük gruba doğru adımlayarak araya girdi. "Durun. Çocukça davranıyorsunuz." Rudeus orada olsaydı, bu noktada ağzı açık kalırdı. Hele Eris'ten, böyle bir cümle duymayı kimse beklemezdi.

Dürüst olmak gerekirse, Eris tüm bu durumu biraz heyecan verici bulmuştu. A seviye bir maceracı olarak, bu insanlardan birkaç gömlek üstündü. Sakin bir kıdemli olarak, çaylağı bir grup kabadayıdan korumak için araya giriyordu! Kendi kendine söylemek gerekirse, oldukça havalıydı.

Elbette, Ruijerd sık sık bu şekilde araya girmek zorunda kalırdı ki Eris, talihsiz bir aptalın yüzüne yumruk atmasın ama bu rahatsız edici gerçek, Eris'in aklından tamamen çıkmıştı.

***

"…Tch. Evet, sanırım haklısın. Pek olgun davranmıyordum."

Şaşkınlığına rağmen, adam hemen geri adım attı. Bunun bir kavgaya dönüşmesini bekliyordu, bu yüzden biraz anti-klimaktik hissettirmişti.

"Hadi beyler, gidelim." Adamlar büyücü çocuğu arkalarında bırakarak uzaklaştılar. Eris, yüzünde hafif bir gülümsemeyle çocuğun kendisine teşekkür etmesini bekledi. Hayalinde, olaylar şöyle gelişecekti:

Çocuk: Bana yardım ettiğiniz için teşekkür ederim, hanımefendi. Siz kimsiniz?

Eris: Ah, özel biri değilim.

Çocuk: Lütfen! En azından adınızı söyleyin!

Eris: Hmm. Pekala… bana Çıkmaz Sokak Ruijerd diyebilirsin o zaman.

Rudeus bazen bu son cümleyi kullanmayı severdi. Eris de denemek istiyordu.

"Kim istedi senin yardımını, ha?!"

Çocuk ona bağırdığında Eris'in gururlu ifadesi donup kaldı.

"O kabadayıları büyümle gayet iyi halledebilirdim! Çirkin burnunu her şeye sokma!"

Çocuk, bir bakıma şanslıydı. Ne de olsa, ilk yumruğuyla bayılmıştı ve az önceki adamlar hâlâ yakınlardaydı. Eğer Eris'i üzerinden çekmek için geri koşmasalardı, muhtemelen anatomisinin oldukça hassas bir parçasını kaybetmiş olarak uyanırdı.