Kuzey Tanrısı'nın Peşinde

Birinci Sürüm'ü aktif ettim, ardından Kuzey Tanrısı'nın peşine düştüm. Kendimi tamamen kovalamacaya adadım. Ormanın içinden koşuyor, ağaçların arasından sıyrılıyordum. Koşarken, bedenimin derinliklerindeki tüm büyü gücünü kullanmaya çalıştım. Kuzey Tanrısı'yla olan dövüşte epey bir kısmını harcamıştım ama o seviyede, yüzde onunu bile kullanmamış olmalıydım. Hâlâ bolca büyü gücüm vardı.

Ne var ki, daha öncesinde Kuzey Tanrısı'yla savaştığımız süre boyunca aralıksız devam eden o uğultu durmuştu. Zanoba ve Dohga ne kadar denk rakipler olsalar da, Tanrı seviyesindeki bir rakibi alt etmek belki de başından beri imkânsızdı.

Umarım iyilerdir.

Ya değillerse? O zaman hem Kuzey Tanrısı hem de Dev Tanrı ile uğraşmak zorunda kalırdık. Büyü gücüm yeter miydi? Yoksa Orsted'le olan dövüşümde olduğu gibi yarı yolda kesilir miydi?

Hayır, asıl dövüş şimdi başlıyor. Sonrasını düşünmeyi bırak. Önündekine odaklan, tek seferde bir işin üstesinden gel.

İlk hedefim, bir numaralı önceliğim: Kuzey Tanrısı Kalman III.