Sislerin Ardından

Altmışı aşkın kez sütunların yerini değiştirmiştim şimdi.

Dış dünya yoğun bir sisle kaplıydı. Şimdiye kadar bulutların içine girmiş olmalıydık.

Gece zaten çökmüştü. Kutumuz, lambamın ruhuyla aydınlanıyordu ama yorgunluk çökmüştü üzerime; bir yandan kısa bir uyku için durmayı, diğer yandan tırmanmaya devam etmeyi düşünüyordum. Ulaştığımız irtifa göz önüne alındığında, hedefimize yakın olmalıydık…

Bu düşünce aklımdan geçerken, sis dağılıverdi ve onunla birlikte pencerenin dışındaki manzara da açığa çıktı. Sadece uçurumdan uzağa bakan değil, bizzat uçuruma bakan pencerenin önü de açılmıştı.

Sütunları yükseltmeyi bıraktım. Dışarıda, ay ışığında çimenli bir alan parıldıyordu.

Burası İlahi Kıta'ydı.