***

BAŞLIK: Bölme Dersleri ve İblis Dışkısı

İLK derslerimizde Eris'e dört temel aritmetik işlemi öğrettik. Okula gitmiş ve daha önce özel dersler almış olduğu için, basit toplama işlemlerini zaten biliyordu.

“Rudeus!” Öğrencim enerjik bir şekilde elini havaya kaldırdı.

“Evet, Eris?”

“Peki, bölme neden gerekli?”

Çarpma ve bölmenin önemini kavramamıştı. Üstelik çıkarmada da berbattı. İşlem tek haneyi aştığında hemen pes ederdi.

“Gerekli olup olmadığını düşünmek yerine, çarpmanın tam tersini yaptığını hayal et,” diye açıkladım.

“Ne zaman kullanacağımı soruyorum ben!”

“Pekala, diyelim ki yüz gümüş paran var ve bunları beş kişiye eşit olarak paylaştırman gerekiyor.”

“Son özel öğretmenim de aynı şeyi söylemişti!” Masaya yumruğunu vurdu. “Peki neden! Eşit olarak! Paylaştırmak zorundayım!” Asi bir çocuk gibi mızmızlanıyordu.

Doğrusunu söylemek gerekirse, buna bir gereklilik yoktu. “Kim bilir? Bunu o beş kişiye sorman gerekir. Sadece, eğer eşit olarak paylaştırmak istersen, bölmeyi bilmek daha kullanışlı olur.”

“Daha kullanışlı mı? Yani aslında kullanmama gerek yok, değil mi?!”

“Kullanmak istemiyorsan, evet, zorunda değilsin. Ama bir şeyi kullanmamakla, onu kullanamamak arasında büyük fark var.”

“Öğğ…” Bir şeyi yapıp yapamayacaklarını sormak, Eris gibi gururlu birini susturmanın iyi bir yoluydu, gerçi sorunun kökenini çözmeye pek yaramıyordu. Aritmetik öğrenmesine gerek olmadığını savunmaya çalışıyordu.

Böyle zamanlarda, yardım için Ghislaine’i bulmak en iyisiydi.

“Ghislaine, hiç bir şeyleri eşit olarak bölmekle ilgili bir sorun yaşadın mı?”

“Evet. Bir keresinde bir labirentte yiyeceklerimi kaybetmiştim, bu yüzden geri dönmeye çalıştım. Ama dışarı çıkana kadar yiyeceklerimi idareli kullanmaya çalışırken işleri berbat ettim. Üç gün boyunca yiyip içmeden kaldım. Öleceğimi sandım. Artık dayanamadığımda, yerde bulduğum bir miktar iblis dışkısı yedim, ama içimi parçaladı. Mide ağrısı, bulantı ve ishali atlatmayı başardım, ama sonra bir küme fark ettim…”

Hikaye neredeyse beş dakika sürdü, midemi bulandırdı. Yüzümde hastalıklı bir ifadeyle dinledim. Ama Eris için bu kahramanca bir hikayeydi. Gözleri tüm zaman boyunca parlıyordu.

“İşte bu yüzden bölmeyi öğrenmek istiyorum. Derse devam et.”

Ghislaine bunu söyler söylemez, Eris mızmızlanmayı kesti.

Tüm Greyrat ailesinin canavar insanlara karşı bir yakınlığı vardı sanki, gerçi Sauros kadar olmasa da. Eris’in Ghislaine’e açıkça bağlı olduğu belliydi. Ghislaine hikayelerinden birine başladığında her zaman sessizce dinlerdi. Tıpkı ablasına tutunmuş, onu taklit etmeye hevesli küçük bir erkek kardeş gibiydi.

“Pekala, o zaman bugün biraz daha sıkıcı alıştırma tekrarı yapalım. Bu problemleri hepsini çözdüğünde bana getir. Anlamadığın bir şey olursa bana sor.”

Bununla birlikte, işler yavaş yavaş ilerledi.