***

BAŞLIK: Kuduz Köpeğin Sabrı

İlahi Kılıç Stili uygulayıcıları daima ilk vuruşu yapmaya çalışırdı. Onları yenmek için tek gereken beklemek ve karşı saldırı yapmaktı. Kılıç Tanrısı'na göre, bu basit strateji Orsted'in eşsiz tekniğinin özüydü.

Bu yüzden Eris kımıldamadı. Su Tanrısı Stili'nin usta bir uygulayıcısına karşı ilk vuruşu yapma riskini göze alamazdı. İlahi Kılıç Stili doğası gereği saldırgan, Su Tanrısı Stili ise savunmacıydı. Bu durum onu büyük bir dezavantaja sokuyordu. Su Tanrısı Stili'nin karşı saldırıları asla boşa gitmezdi. İlahi Kılıç Stili öğrencisi belli bir dereceye kadar üstün olmadığı sürece, Su Tanrısı Stili galip gelirdi.

Eris, Su Kralı Isolde ile yaptığı eğitim sayesinde bu dersi çok iyi öğrenmişti. Bu yüzden ilk saldırma hatasını yapmaya niyeti yoktu.

Doğal olarak, namlı "Kuduz Köpek" için öylece durmak kolay değildi. Ama yine de yapacaktı.

“Hmm…? Gelmiyor musun?”

Eris öylece duruşunu korurken, Orsted şaşkınlıkla gözlerini kıstı. İlahi Kılıç Stili daima inisiyatifi ele almayı hedeflerdi. Bu, tüm tekniklerinin temeliydi. Oysa o, hiçbir şey yapmıyordu.

“Tek yapmam gereken beklemek,” diye yanıtladı Eris sessizce. “Rudeus iyileştiğinde, sana birlikte saldırabiliriz.”

“…Pekala, bu bir sürpriz. Eris Boreas Greyrat müttefiklerle birlikte savaşmaktan mı bahsediyor? Bir başka değişim, öyle görünüyor. Kafasını soğutup doğru bir ustanın yanında eğitim alırsa farklı biri olabileceğini düşünmüştüm… Belki de haklıydım.”

“Artık Boreas değilim. Sadece Eris Greyrat.”

“Tanıdığım Eris’ten farklı bir kadın, öyleyse…”

Yavaş ve dikkatli hareketlerle Orsted nihayet bir duruşa geçti.

Sol eli hala yan tarafında gevşekçe sallanırken, sağ kolunu kaldırıp kılıcının ucunu doğrudan Eris’e doğrulttu.

“Pekala. O zaman ben sana gelirim.”

İkisi de henüz hiçbir şey yapmamıştı. Ama savaş şimdi ikinci aşamasına giriyordu.