Onu Yanımda Tutabilir miyim?

Bir an için Aisha'dan bahsedelim.

Küçük kız iyi durumdaydı. Ailemizin başına gelen onca felakete rağmen, her zamanki gibi neşeli ve enerjik görünüyordu. Annesinin bazen yaptığı gibi, onu hiç hüzünle pencereden dışarı bakarken görmedim. Norn'un yaptığı gibi, Paul'un kılıcına baktığında dudaklarını ısırmıyordu. Hiçbir şey olmamış gibi neşeyle ev işlerini yapıyordu. Gündüzleri bahçede ve odasında çiçekleriyle ilgileniyor; geceleri ise kendisini sihir derslerime veriyor, sonra da yanıma kıvrılıp mutlu mesut uyuyordu.

Hatta eskisinden daha enerjik görünüyordu. Muhtemelen evdeki tek neşeli kişi oydu.

Bazen, Paul için hiç yas tutmuyormuş gibi geliyordu. Onun için o kadar da önemli olup olmadığını merak etmekten kendimi alamıyordum.

Gerçi Norn, Buena Köyü'ndeki zamanımızdan pek bir şey hatırlamıyordu; bu yüzden Aisha'nın da Paul ya da Zenith'le ilgili çok anısı olmaması mümkündü. Norn, Paul'la yollarda uzun yıllar geçirmişti; Aisha ise çocukluğunun büyük kısmını Lilia ile birlikte geçirmişti.

Tüm bunları göz önüne alınca, ondan sürekli hüzünlü davranmasını beklemem haksızlık olurdu. Belki de Lilia'nın sağ salim geri dönmesinin getirdiği sevinç, Paul'un ölümünün yarattığı üzüntüyü bastırıyordu. Eğer öyleyse, bu muhtemelen en iyisiydi.

Sonuçta, kız kardeşimin hayatın tadını çıkarmak yerine ortalıkta surat asmasını istemiyordum.