Sylphie'ye sadakat yemini edeceğim, diye düşündüm, çarşaflarda kalan kırmızı lekeye bakarken. Sylphie bana değerli bir şey vermişti, şimdi sıra bendeydi. Onun benden istediği her şeyi yapacaktım. Kumaşta kalan lekeyi bir bıçakla kesip çıkarırken bu yemini ettim.
Sorun şuydu ki Sylphie duygularını pek dile getirmezdi. Benimle olmak istediğini hissediyordum ama bunu açıkça söylemeyecekti muhtemelen. Belki de Prenses Ariel'in koruması olmasıyla ilgiliydi bu durum. Bu konuyu Prenses'le konuşmalı mıydım?
Bu düşüncelere dalmışken, çarşaftan kestiğim kumaş parçasını aldım, toprak büyüsüyle yarattığım küçük bir kutuya koydum ve onu sunağımın içine yerleştirdim. Ardından ellerimi birleştirip dua ettim.
Nihayet, yeniden insan gibi hissettim.
Bölüm Tartışması
0 yorumHenüz yorum yok. İlk tartışmayı sen başlat.