Fli-o’-Rys Genel Mağazası

Houghtow Şehri

Flio ve Rys, Houghtow’daki Tüccarlar Loncası yakınlarında boş bir binaya ulaştılar. Flio, loncanın verdiği anahtarı çıkardı, kapıyı açıp içeri girdi. Rys de arkasından merakla etrafa bakınarak onu takip etti. “Beyim, burası Bay Holdi’nin eski genel mağazası değil miydi?”

“Evet, gerçi şimdi boş bir dükkan burası. Satın aldığım yer de burası.”

“Bu binayı mı satın aldın?”

“Evet.” Flio, eşine mutlu bir şekilde gülümsedi. “Burada bir dükkan açabileceğimizi düşündüm.”

“Bir dükkan mı?”

“Evet!” Flio, içeride yavaşça dolaşmaya başladı. “Burası eskiden bir genel mağazaydı, bu yüzden duvarlarda hâlâ raflar var; hatta bazı vitrinler de kalmış.” Dükkanın bir köşesini işaret etti; söz konusu vitrinler orada yan yana diziliydi. “Tezgah el değmemiş duruyor, bodrumda bir depo var. Dükkanın arkasında da vagon trafiği için bir alan bulunuyor. Bence burayı gerçekten kullanabiliriz!”

Flio dükkanı incelerken Rys de başını sallayarak onayladı. “Anlıyorum! Gerçekten de umut vadediyor,” dedi. “Peki beyim, son zamanlarda Tüccarlar Loncası’na bu kadar sık gitmenin sebebi bu muydu? Burayı dükkan olarak kaydettirmek için mi?”

“Kesinlikle. Klyrode Kale Şehri’ndeki toptan pazarla iş yapmak için ayarlamalar bile yaptım. Gerçi bu yüzden küçük bir olaya da karıştık.”

Rys yüzünü buruşturdu. Yanaklarını şişirerek Flio’ya sokuldu ve “Kocacığım…” diye mırıldandı, “bunu yapıyorsan bana söylemeliydin! Sana yardım ederdim…”

Flio, Rys’in başını okşadı ve özür diler gibi gülümsedi. “Bunun için çok üzgünüm. Sana söylemeyi düşünmüştüm ama işler beklediğimden çok daha hızlı gelişti. Daha konuyu açmaya fırsat bulamadan her şey hazırdı.” Rys’i kendine çekti ve dükkana bir kez daha göz gezdirdi. “Ben ekipman yapabilirim,” dedi. “Hiya ve Belano sihirli taşlar üretebilir. Blossom’ın sebzelerini satabilir, hatta Byleri’nin atlarını kiralamak için bir kayıt standı bile kurabiliriz… Ve Sessiz Dinleyiciler, tüm topraklarda eşya tedarik edip satmaya yardımcı olabilir! Ya da en azından, benim fikrim buydu.”

“Oh! Sessiz Dinleyicileri işe almayı mı düşünüyorsun?”

“Evet. Zeka konusunda geçmişleri var, bu yüzden farklı pazarlardaki malların fiyatlarını öğrenmede ve sonra kârla satmada iyi olabilirler.”

“Eminim Uliminas mutlu olacaktır… Oh?”

“Ne oldu, Rys?”

“Oh, şey, sadece… beyim, ben ne yapacağım?”

“Oh! Sen, Balirossa ve Uliminas müşterilerle ilgilenebilirsiniz!”

Rys sırıttı. “Bana bırakın! Ben, Rys, müşterilerle ilgilenme konusunda kusursuz olacağım!” Kollarını kavuşturdu ve dükkanı şöyle bir süzdü. “Ama önce dükkanı temizlemeli ve vitrinleri tekrar kurmalıyız. Oh, eşyaları da sergilemeliyiz! Epey işimiz olacak!” Gülümsemesine bakılırsa, bunu yapmaya oldukça motive olmuştu.

Flio da Rys’e gülümseyerek döndü. “Evet… çocuklarımız doğduğunda daha da yoğun olacak.” Rys’in yüzü kıpkırmızı kesildi. İstem dışı ellerini karnına götürdü ve kocasına çekingen bir şekilde baktı.

“Hiç sorun değil, aşkım,” dedi. “Bu şekilde meşgul olmayı çok arzu ederim.” Başını yukarı kaldırdı ve gözlerini kapattı. Flio eğilerek dudaklarını onun dudaklarına değdirdi. Bir süre, boş genel mağazanın ortasında öylece öpüştüler.

Sonra, dükkanın girişinin yanına yepyeni bir tabela asıldı. Flio tarafından el yapımı olduğu anlaşılan tabelanın yüzeyine “Fli-o’-Rys Genel Mağazası” kelimeleri oyulmuştu.

Fli-o’-Rys Genel Mağazası’nın sahipleri Flio ve Rys; biri başka bir dünyadan gelen bir insan, diğeri ise insanlar arasında yaşamayı seçmiş bir iblis… Bu, hayatlarında harika yeni bir bölümün başlangıcı olacaktı.