Kanun, Miras ve Sırlar

Karanlık İmparator mu? Adalet Hanım’ı sakin bir tavırla dinleyen Asılmış Adam, bir anda başını kaldırdı. Bakışları keskinleşmiş, adeta karşısındakini delip geçecek bir hal almıştı.

Bay Aptal’ın elindeki kartın İmparator Roselle tarafından yaratılan Küfür Kartları’ndan biri olduğunu henüz öğrenmişti; kartın adı Karanlık İmparator’du!

Bunun Bay Aptal ile bir ilgisi mi var? Alger, bronz uzun masanın ucuna doğru göz ucuyla bir bakış attı ve hemen başını öne eğdi.

Eğer bu gerçekten de Bay Aptal’ın hayranı tarafından yapılmışsa, mesele kesinlikle basit bir olaydan ibaret değildir... Alger, Adalet Hanım’ın anlatmaya devam ettiği detaylara pürdikkat kesildi.

Olayı zaten Xio’dan duymuş olan ve üzerinde bazı tahminleri bulunan Büyücü ise Bay Aptal’a bir bakış attı. Gizemli varlığın tepkisinden gerçeği okumaya çalışıyordu ancak Bay Aptal, yoğun gri sisin içinde her zamanki gibi vakur ve sakin görünüyordu.

Hiçbir ipucu yakalayamayan Audrey bir an duraksadı, ardından anlatmaya devam etti: "Kurban, Capim adında bir iş adamı. Backlund’un en büyük insan kaçakçısı olduğuna dair pek çok söylenti var. Kahraman Haydut Karanlık İmparator onun villasına sızıp canını almış ve yer altındaki kilitli zindanlarda tutulan pek çok masum genç kızı kurtarmış.

Capim’in cesedi bulunduğunda, üzeri tarot kartlarıyla kaplıymış. Hatta yüzüne Yargı ve İmparator kartları yerleştirilmiş."

Kasanın boşaltıldığından bahsetmedi, zira bunun pek bir önemi olmadığını düşünüyordu.

Tarot kartlarıyla kaplı mı? Bu bizim Tarot Kulübü’nün harekete geçtiğinin bir simgesi mi? Bir dakika, insan kaçakçısı mı? Alger, anlatılanlardaki bir ifadeye takılmıştı.

Bronz uzun masanın ucuna dönerek alçakgönüllü bir tavırla sordu: "Bay Aptal, Capim’in kaybolan sömürge köleleriyle bir ilgisi olabilir mi?"

Bu, Fırtına Lordu Kilisesi tarafından kendisine verilen bir görevdi. Daha önce Baelen adında bir şüpheliyi hedef almış; Backlund’da yaşayan Adalet, Büyücü ve Dünya’dan ona göz kulak olmalarını rica etmişti.

Bu yüzden "insan kaçakçısı" kelimesini duyar duymaz, Alger’in sezgileri bu olayın Güney Kıtası’ndaki kabilelerin yok olmasıyla ve Sonia Denizi’ndeki adalardan kaçan kölelerle bağlantılı olduğunu fısıldadı.

Böylesine derin sırlar barındıran bir meselenin ancak Bay Aptal’ın ilgisini çekebileceğini hissediyordu.

Tabii bu, Bay Aptal’ın hayranının tamamen kendi inisiyatifiyle yaptığı bir eylem de olabilir. Her şeyin bir kukla gibi önceden ayarlanmasını bekliyor olamaz ya... diye düşündü Alger.

Capim’in sömürge kölelerinin kaybolmasıyla bir ilgisi mi var? Bir düşününce, bu ihtimal hiç de yabana atılır gibi değil. Villasında dört dışı seviye vardı, bu başlı başına normal olmayan bir durum... Onun gibi bir zengin koruma tutsa bile, en fazla bir 7. Seviye ve yanında iki tane 8. veya 9. Seviye bulabilirdi. Oysa Harras, yanındaki mistik eşyalarla birlikte 5. Seviye bir uzmana denkti... Asılmış Adam’ın sözleri Klein’ın zihninde bir şimşek çakmasına neden oldu; taşlar yavaş yavaş yerine oturuyordu.

Yine de teorisinden tam emin olamadığı için Asılmış Adam’ın sorusunu yanıtsız bıraktı. Hafifçe kıkırdayarak, "Hayranım bu meselede ufak bir katkıda bulundu," dedi.

Tahmin ettiğim gibi! Audrey’nin gözleri parladı, içinden büyük bir sevinç çığlığı attı.

Demek öyle... Gerçek dünyada Tarot Kulübü ile ilgili bir olayla ilk kez karşılaşıyorum... Fors, yarı mutlu yarı dalgın bir haldeydi.

Alger, Bay Aptal’ın bu sözlerini varsayımının dolaylı bir onayı olarak kabul etti.

Capim kesinlikle sıradan bir insan kaçakçısı değildi. Öyle olsaydı, gizli bir varlığın hayranını harekete geçiremezdi. Dolayısıyla insan kaçakçılığı ile kölelerin kaybolması arasında güçlü bir bağ vardı ve her iki mesele de göründüğünden çok daha karmaşıktı.

Klein, Adalet Hanım’ın konuşmasını beklemeden parmağıyla antik masanın kenarına hafifçe vurdu ve sakince ekledi: "Bu olaydan iki dışı seviye özelliği elde etti ve bunları mümkün olan en kısa sürede satmak istiyor. Bu özelliklerden biri 8. Seviye Şerif’e, diğeri ise 7. Seviye Sorgucu’ya ait."

Şerif, Sorgucu... Bunlar Augustus ailesinin kontrolündeki Hakem yoluna ait değil mi? Bunları ancak kraliyet ailesi üyeleri, kadim soylular veya askerler elde edebilir... Capim’in arkasında onlardan biri mi vardı? Feynapotter Krallığı’nın Castiya ailesini de göz ardı etmemek lazım... Alger kaşlarını çattı; kölelerin kaybolması meselesinin derinliği onu huzursuz ediyordu.

Audrey de benzer düşünceler içindeydi. Capim’in villasındaki dışı seviye kişilerin Hakem yolundan olabileceği aklının ucundan bile geçmemişti.

Bu formülleri elinde tutan bir grubun, Capim gibi bir insan kaçakçısıyla iş birliği yapması imkansız... Audrey, kafası karışmış bir halde dudaklarını büzdü.

Şerif mi? Yakın arkadaşı Xio’nun bu seviyenin iksir malzemeleri için para biriktirdiğini bilen Fors, heyecanla doğruldu ve merakla sordu: "Bay Aptal, dışı seviye özellikleri tam olarak nedir?"

Bu beklemediğim bir soruydu. Doğrudan ne kadar olduğunu sorman gerekmez miydi? Doğru ya, sanırım Büyücü Hanım’a Dışı Seviye Özelliklerin Yok Edilemezliği ve Korunumu Kanunu’ndan hiç bahsetmemiştim... Klein bir an duraksadı, ardından konuyu nasıl açıklayacağını düşündü.

Tam o sırada Audrey, onun yerine söze girdi.

"Bay Aptal, bu soruyu ben cevaplayabilir miyim? Karşılığında gereken bedel doğrudan size ödenecektir."

Fors ile arkadaştılar ve Bay Aptal’ın bu bilgiyi bir daha paylaşmayabileceğinden korktuğu için gönüllü olmuştu.

"Elbette," diyerek gülümsedi Klein.

Adalet Hanım her zaman beni düşündüren meselelerde yardımıma koşuyor... diye geçirdi içinden.

Oh be. Audrey içinden derin bir nefes alıp Fors’a döndü. Bir soylu gibi konuşmaktan veya ağır terimler kullanmaktan kaçınarak, "Cevabı bilmek istiyor musun? Karşılığında ne ödemeye hazırsın?" diye sordu.

Fors hiç tereddüt etmeden başıyla onayladı.

"Elbette!"

Ardından gri sislerin arasındaki figüre dönüp saygıyla sordu: "Bay Aptal, ödeme olarak Ruh Dünyasından Manzaralar kitabının bir bölümünü daha sunabilir miyim?"

Özellikle "bir bölümünü daha" diye vurguladı; çünkü Bay Dünya’ya vereceği bölümün önce Bay Aptal’a kurban edileceğini ve her an ulaşılabilecek bir bilginin takas değeri taşımayacağını biliyordu.

Bu, Bay Aptal gibi yüce bir varlığın gizlice bakacağından şüphelendiği anlamına gelmiyordu. Sadece yeni bir bölüm sunmanın daha samimi olacağını düşünmüştü.

Bazen yüce varlıklar sadece takındığınız tavra önem verir... Fors, okuduğu pek çok romanda buna benzer şeyler görmüştü.

Klein koltuğuna yaslandı ve umursamaz bir ses tonuyla, "Olur," dedi.

"Teşekkür ederim Bay Aptal," diyen Fors, yüzündeki gülümsemeyi engelleyemiyordu.

İçgüdüsel olarak çok gizli ve üst düzey bir bilgiye ulaşmak üzere olduğunu hissediyordu.

Audrey tamamen rahatlamış bir şekilde hafifçe gülümsedi.

"Dışı seviye dünyasında bir kanun vardır. Unutma, bu bir kanundur.

Benzer yollarda, toplam dışı seviye özellikleri korunur; asla azalmaz veya artmaz. Sadece bir varlıktan diğerine geçer, bir formdan diğerine dönüşür.

Bu yüzden bir dışı seviye kişi öldüğünde, özellikleri ayrışır ve bir iksirin ana malzemesine eş değer hale gelir. Ah, Kontrolden Çıkanlar’ın kalıntıları hariç. Onlarda çok fazla gizli tehlike olduğu için sadece eşya yapımında kullanılabilirler."

Bir dışı seviye kişi öldüğünde özellikleri ayrışır ve iksirin ana malzemesine mi dönüşür? O an Fors’un zihninde sanki bir şimşek çaktı ve pek çok şey netleşti.

Demek Bayan Aulisa’nın bana bıraktığı kalıntı, onun dışı seviye özelliğiydi... Demek başkalarının gözünde her dışı seviye kişi, aslında ayaklı bir iksir malzemesi... Bu gerçekten çok karanlık bir gerçek... Fors yumruklarını sıktı; dışı seviye dünyasının aslında ne kadar büyük bir delilikle dolu olduğunu hissediyordu.

Yine de Bayan Aulisa’nın bıraktığı özelliği tükettiği için kendinden tiksinmedi. Aksine, bu ona hafif bir sıcaklık hissettirdi.

Annesini kaybettikten sonra, Xio ile tanışana dek ona en iyi davranan kişi Bayan Aulisa’ydı. Fors için onun mirasını devralmak ve onunla sonsuza dek birlikte olmak hüzünlü ama huzur verici bir deneyimdi.

"Demek öyle. Dışı Seviye Özelliklerin Yok Edilemezliği ve Korunumu Kanunu... Yani bir Şerif’ten kalan özellik, o iksirin tüm ana malzemelerine mi denk geliyor?" diye sordu Fors, düşüncesini teyit etmek için.

"Evet." Audrey de Xio’yu düşünüyordu.

Fors hemen ayağa kalktı ve her şeye yukarıdan bakan gizemli varlığın önünde eğildi.

"Bay Aptal, hayranınızdan Şerif’e ait özelliği benim için ayırmasını isteyebilir misiniz? Onu satın almak istiyorum ama şu an yeterli param yok. Bana bir hafta mühlet verirseniz her şey hazır olur, uygun mudur?"

"Olur." Klein her zamanki kayıtsız tavrını koruyordu.

Fors rahat bir nefes alıp hemen sordu: "Hayranınız karşılığında kaç altın pound istiyor?"

8. Seviye bir malzemenin piyasa değeri 300 pound civarındadır... Klein gülümsedi.

"600 pound."

Fiyatı söyledikten sonra, 8. Seviye bir özelliği zerre umursamadığını gösterircesine hemen konuyu değiştirdi.

Etrafına bakındı ve masanın üzerinde birkaç parşömen kâğıdı belirdi.

"Bunlar, Roselle’in gizli sembollerinin bir kısmının anlamları. Gelecekte günlük sayfalarını toplamanızı kolaylaştıracak, karşılıksız bir bilgi olarak kabul edin."

Bilgiler arasında sayılar ve tarihler de yer alıyordu.

Klein’ın Tarot Kulübü üyelerine bunları öğretmesinin sebebi, ileride sahte günlük sayfalarına para kaptırmalarından korkmasıydı.

Tarihleri bilirlerse, sahte olanların çoğunu kolayca ayırt edebilirler... diye kıkırdadı Klein içinden.

Audrey ve diğerleri, böylesine kıymetli bilgiler edineceklerini hiç ummadıkları için hoş bir şaşkınlık içindeydi. Keçi derisi üzerindeki gizli sembollerin en basit olanlar grubuna girdiğini çoktan fark etmiş olsalar da, hepsi bunun harika bir başlangıç olduğuna inanıyordu. Ne de olsa bir kere yol açıldı mı, gerisi mutlaka gelirdi.

Kısa bir fikir alışverişinin ardından Klein, yumuşak bir tonla konuştu. "Bugünkü toplantıyı burada noktalayalım."

"Nasıl isterseniz." Audrey, Alger ve diğerleri aynı anda ayağa kalkıp selam verdiler.

Kızıl ışık hüzmeleri dağılıp giderken, gri sisin üzerindeki o kadim saray eski sessizliğine büründü. Koca salonda, Budala'ya ait o yüksek arkalıklı sandalyede tek başına oturan Klein'dan başka kimse kalmamıştı.