Sonsöz

Sanırım bu, elliye yakın romanım arasında yer alıyor ve bu kitaplarda geçen "yalancı" karakterlerin sayısının orantısız derecede fazla olduğunu fark ettim. Asıl soru şu ki, acaba gerçekten kaç tane "dürüst insan" kaleme aldım? Sanırım bu dengesizlik, yazarın "tüm hikâyeler yalandır!" şeklindeki sağlam, sarsılmaz dünya görüşünü yansıtıyor. Peki, eğer bu paket bir "yalan" ise, içindeki herkes de kaçınılmaz olarak birer "yalancı" olmaz mı? Ancak bu durum, hikâyenin dışındaki dünyayı, yani hepimizin içinde yaşadığı gerçekliği sorgulatıyor. O da pek "doğrulukla" dolup taşmıyor, değil mi? İnsanlar "yalan" söylemek istemese de, yalan söylediğinin farkında olmasa da, yine de "istemeden" sık sık "yalan" söyler. Ve tersine, bazen insanlar "gerçeği" "gerçek" olarak kabul etmeyi reddeder, onu bir "yalan" olarak yorumlar ve sonunda "yanlışlığına" inanır… Biri "doğru" bir şeyi anlatsa da, dinleyici onu "yanlış" olarak algılar ve böylece "gerçek" bir "yalan" olarak yayılır, öyle var olur. Bu durumda, "gerçek" onu tersine çevirmeye veya altüst etmeye gerek kalmadan doğrudan bir "yalana" eşdeğer hale gelmez mi? Bunca laf ediyorum ama aslında belki de yazarın kendisi bir yalancıdır ve bu yüzden tüm karakterleri de öyledir, hepsi bu kadar. Öte yandan, sadece dürüst insanları konu alan bir kitap ilgi çekici olur muydu ki?

Ve böylece, bu da sadece yalancıları konu alan bir kitap oldu. Yazım süreci boyunca, neyin doğru neyin yanlış, neyin dürüst neyin olmadığı konusunda ben bile tamamen kafam karıştı. Her neyse, bu, Monogatari Serisi İkinci Sezonu'nun son cildi. Benim için yenilikçi bir yaklaşımla anlatıcıların yer değiştirdiği bu süreçte, farklı bakış açılarının aynı insanları ve olayları tamamen farklı bir ışıkta göstermesi karşısında bir yazar olarak içimi bir korku kapladı: "Hey dostum, bu daha önce yazdığından tamamen farklı!" Beni roman yazmaya devam ettiren de bu tür sürprizler. Her halükarda, bu kitap Monogatari Serisi'nin şimdiye kadar duyurulan her bölümünün yayımlanmasını tamamlıyor. Program çılgıncaydı ama pek çok yerden gelen yardımlar sayesinde üstesinden gelmeyi başardım. Gelecekte bir daha böyle dikkatsiz sözler vermeyeceğim, aman dikkat. Eyvah, yemin olsun ki. İşte oldu, yüzde yüz kötü zevkle yazılmış bir roman, bu KOIMONOGATARI "Aşk Bölümü: Hitagi'nin Sonu" idi.

Senjogahara, beş yıl aradan sonra muzaffer bir dönüşe işaret ederek, bu kitabın kapağını bir kez daha süslüyor. Çılgınca, değil mi? VOFAN, Senjogahara'yı karın ortasında resmetme nezaketini gösterdi. Kodansha BOX'taki editörlere program açısından her türlü sıkıntıyı yaşattım ama bu son sefer, o yüzden lütfen beni affedecek kadar yüce gönüllü olun. Ve bu İkinci Sezon'un soluk soluğa süren yolculuğunda bana eşlik eden tüm okuyuculara en derin şükranlarımı sunmak istiyorum.

Çok teşekkür ederim.

Künye sayfasından sonra Final Sezonu'nun bir önizlemesi var, o yüzden bekleyin.

Japon kitaplarında telif hakkı sayfası sona eklenir. Bu baskıda yer alan reklamlar Final Sezonu için olmasa da, serinin çeviri olarak yayımlanmaya devam edeceğinden emin olabilirsiniz.

NISIOISIN