Eski Bir Tanıdıkla Yeniden

Orun ve diğerleri Tsutrail'den ayrılıp Reglif Bölgesi'ne doğru yol alırken, 《Gece Göğünün Gümüş Tavşanı》'nın büyük sponsoru ve Orun'u Reglif Bölgesi'ne yönlendiren asıl kişi olan Lazares Eddington, soyluya yakışmayan sade bir kıyafetle Tsutrail şehrinde yürüyordu.

Lazares, öylece bir binanın içine girdi. Burası, Orun'un 'dedem' diye sevdiği yaşlı adam—Cavale Evans'ın işlettiği bir züccaciye dükkanıydı.

"Selam, Kavi. Uzun zaman oldu, değil mi?"

Lazares, aradığı kişi olan Cavale'i görünce gülümseyerek konuştu.

"…Gerçekten geldin mi?"

Cana yakın bir ihtiyar gibi görünen Lazares'in aksine, Cavale rahatsızlığını gizlemeyen bir ifade takınmıştı.

"Elbette gelirim. Hatta bugün geleceğimi bildiren bir mektup bile göndermiştim. —Bu tepkine bakılırsa, mektubumu okumuşsun gibi görünüyor, değil mi?"

"…Göz atmamak olmazdı herhalde."

"Peki, o malum şeyin ilerleme durumu ne alemde?"

"Sipariş edilen şey zaten tamamlandı."

"Bu harika. Tarihte eşi benzeri görülmemiş bir dahi büyü aleti ustası olduğunu kanıtladın yine. Ah, sahip olunması gereken şey bir okul arkadaşı, değil mi?"

Lazares, Cavale'in işindeki hıza memnuniyetle defalarca başını salladı.

"…Sen, İmparatorluk'la savaş mı açmayı düşünüyorsun?"

"Hayır hayır, öyle bir niyetim kesinlikle yok. Ben de her zaman kalan ömrümü keyfime göre geçirmek isterim. —Ama sigorta gerekli, değil mi? Üstelik durum bu kadar ciddi olunca, ne kadar sigorta olursa olsun yetmez."

"Bu yüzden mi Orun'u kendi Bölge'ne çağırdın?"

"…Evet, öyle. Ama neden onun adı burada geçiyor? Yoksa Kavi'nin önemli bir müşterisi miydi?"

"Orun benim torunum… gibi sevdiğim bir çocuktur."

"Anladım. Başkalarına pek aldırış etmeyen biri olarak sana göre garip bir durum gibi geliyor bana. Ama onda bir güç var. Ne tür bir güç olursa olsun, güce sahip olanlar buna uygun bir sorumluluk üstlenir. O zaman geldiğinde, onu zorla da olsa çalıştırmak zorunda kalacağım."

"Şimdi önemli bir dönemdeyiz. Orun'a bir şey olursa, hepiniz pişman olursunuz."

"Bu, senin bize düşman olacağın anlamına mı geliyor? Onu bu kadar mı önemsiyorsun? Gerçekten eski Kavi'den bunu hayal etmek imkansız."

"…………"

"Pekala, aklımda tutacağım. Ama senin bize düşman olma ihtimalin olsa bile, ben de kararımı verdim. —Oliver Cardiff'in çılgınlığını durdurup, dahası canavar istilasını bile bastırdığı için, İmparatorluk'un 《Kahramanı》na atıfla gazeteler tarafından 'Krallık'ın Kahramanı' diye anılan bir yetenek. Ondan daha uygun bir aday yok."

"…Gerçekten de işler insanın istediği gibi gitmiyor. Al, bu da sipariş ettiğin şey."

Cavale hafifçe iç çekip mırıldandı. Sonra, biraz büyükçe, bitki tohumuna benzeyen dört şeyi tezgaha koydu.

"Bu mu, büyü silahı…? Sadece tohum gibi görünüyor?"

"Gerçekten de sipariş ettiğin büyü silahı bu. Kullanım kılavuzunu da ekliyorum, Reglif Bölgesi'ne dönerken kontrol edersin."

"Kullanım kılavuzu bile eklemen, oldukça nazikçe."

"Sadece bir büyü aleti ustası olarak görevimi yerine getiriyorum. O zaman, bununla borcum ödenmiş sayılır, değil mi?"

"Senin sığınmacı olarak geldiğin zamandan bahsediyorsun, değil mi? Evet, o zaman bununla alacak verecek kalmadı. …Üzgünüm. Zayıf noktanı kullanıp böyle bir şey rica ettiğim için."

"Hıh, senin o karakterin ve yöntemlerin eskiden beri hiç değişmemiş. Gerçekten kötü hissettiğini düşünüyorsan, hayal ettiğin en kötü senaryonun kaçınılması için çabala."

"Ahaha, kulağım çınladı şimdi. …………Eğer bu mümkün olsaydı, ne kadar iyi olurdu."