Düşmanımla Evlendim

Bir sınıf arkadaşımla evlendim.

Aslında, tüm lise hayatım boyunca en nefret ettiğim kızla. O benim ezeli düşmanımdı.

Sıradan bir aşk hikayesinde evlilik, mutlu son demektir. Ama bizim hikayemizde, uğursuz bir başlangıçtı.

Houjou Saito, lise koridorunda ağır adımlarla yürürken bir kızın görüntüsü onu olduğu yerde durdurdu. Bu, okulda fotoğrafik güzelliğiyle ünlü Sakuramori Akane'ydi. Herkes onun model olması gerektiği konusunda hemfikirdi.

Yani, eğer ağzını açıp konuşmasaydı, olabilirdi.

Saito'yu fark eden Akane, ince kaşlarını çattı.

Eyvah, bu başını belaya sokabilirdi. Saito, ondan kaçınmak için koridorda dönmek üzereydi ama uzaklaşamadan, yaklaşan ayak sesleri onun geldiğini belli etti. Akane, Saito'nun kravatını kavradı ve onu güzel, köşeli yüzüne doğru çekti. Gözlerindeki delici zeka parıltısını fark etti. Nemli, kiraz pembesi dudaklarını. At kuyruğunun tek bir tutamının, narin yapılı kadınsı vücudunun üzerine düşüşünü. Görünüş olarak, olabilecek en mükemmel tatlılıktı.

Şimdi Saito'ya öyle düşmanca bakıyordu ki, yüzünden dumanlar çıktığını neredeyse görebilirdin. Cehennemin en derinlerindeki bir dev bile bu haldeyken onunla kapışmaya cesaret edemezdi. Eli sıkılaştı, Saito'nun kravatını sıktı, neredeyse nefesini kesiyordu.

"Sınıfa evli olduğumuzu söylersen, seni öldürürüm," diye tehdit etti Akane, alçak, tehditkar bir fısıltıyla.

"Cinayet için biraz önemsiz bir sebep gibi..." diye mırıldandı Saito.

"Hiç de değil...! Bilselerdi, dürüst olmak gerekirse, bu zaten intihar olurdu. Tüm dünyam sona ererdi," diye karşılık verdi Akane.

"Benden bu kadar nefret ettiğini bilmezdim," dedi Saito. Gerçi, nefret karşılıklıydı.

"Dinle, ben de bilmelerini istemiyorum. İnsanlara söylemekten iyi bir şey çıkmaz. Bunu sır olarak saklayacağım," diye belirtti Saito.

"Sana inanmıyorum," diye tısladı Akane. "Tüm okula her gece benimle istediğini yaptığını mı söylemeyi planlıyorsun!"

"Hayır," diye diretti Saito. Akane titredi.

"O zaman... tüm dünyaya mı söylemeyi planlıyorsun...?"

"Bunu ister miydin? Hayır, hayatım üzerine yemin ederim ki bu sırrı saklayacağım," diye beyan etti Saito.

Akane hafifçe içini çekti.

"Hayatın üzerine yemin ediyorsan, sanırım sana inanırım."

"İyi."

"O zaman, vücuduna sesle etkinleşen bir atom bombası yerleştirsem sorun olmaz, değil mi? Böylece evliliğimizden bahsettiğin anda, kayıt cihazı seni ve bir kilometre çapındaki her şeyi paramparça eder!" diye haykırdı Akane.

"Bana hiç inanmıyorsun, değil mi?" Saito'nun omurgasından aşağı bir ürperti yayıldı. Bu durumu kendisi bile zar zor kabulleniyordu; lise son sınıfta evleneceğini, hele ki en nefret ettiği kızla evleneceğini asla hayal etmemişti.

Ben neye bulaştım böyle...? Saito acı içindeydi.

Hikayeleri dört gün önce başlamıştı.