Yarım Kalan İtiraf

"Öyle denebilir," dedi Asahi. "Yine burnumu soktuğum için kusura bakma."

"Hayır, hayır, özür dileme," diye karşılık verdi Fuyuka. "Aslında bu beni çok mutlu ediyor. Senin bu iyiliğin, benim için gerçekten..." Sesi giderek alçaldı, cümlesi havada kaldı.

"Gerçekten ne?" diye sordu Asahi.

"Ah, hayır, önemli değil. Unut gitsin."

"Hıh, sanki hiç işe yaradı da," diye karşılık verdi Asahi. "Sadece daha da meraklanıyorum. Hadi ama, gerçekten bilmek istiyorum."

Fuyuka başını salladı. "Söylemeyeceğim."

"Peki, neyse işte, ilk iki harfini söyle bari," diye ısrar etti Asahi, konuyu bırakmaya hiç niyeti yoktu.

Fuyuka isteksizce mırıldandı: "Senin gerçekten... L-O. İşte!"

"E, bu her şey olabilir ki."

"İlk iki harfini istedin. Sadece o kadarını alacaksın."

Farkına bile varmadan, bu tür neşeli atışmalar hayatının temel taşlarından biri haline gelmişti. Son zamanlardaki anılarını düşündüğünde, büyük bir kısmının Fuyuka etrafında döndüğünü fark etti.

Vay be, ona fena tutulmuşum. Onu gerçekten seviyorum.

Bakışları kesişti.

"Yemeklerin gerçekten de en iyisi," diye övdü Fuyuka.

Fuyuka'nın hoş bir gülümsemeyle gelen iltifatı, Asahi'nin kalbini yerinden oynattı. Söylediği her tek kelime, yaptığı her tek şey – ne kadar önemsiz olursa olsun – onu derinden etkiliyordu.

Aşık olunca insanın bütün dünyası altüst oluyormuş demek.

Klişeydi belki, ama onun için kesinlikle doğruydu. Fuyuka tüm düşüncelerini ele geçirmiş, Asahi de birlikte yaptıkları her sohbetin fazlasıyla farkında olmuştu.

Bu duyguların farkına vardıktan sonra geri dönüş pek mümkün olmuyor.

Fuyuka'nın yarım kalan itirafının, ona duyduğu aşkla örtüşmesini tüm kalbiyle umuyordu.

***

"Güzel bir yemekti," dedi Asahi.

"Harikaydı. İleride bana tekrar nasıl yapıldığını öğretmelisin."

"Evet, iyi fikir. Tek seferde öğrenmeni bekleyemem zaten."

"Hıh, beni küçümsüyor musun?" diye çıkıştı Fuyuka, yanaklarını küskünce şişirerek. "Dur bakalım – bir dahaki sefere kesin öğrenirim!"

Bu tür etkileşimler ikisi için de normal olsa da, Asahi'nin hissettiği duygular her zamankinden daha yoğundu.

Hiçbir şeyi aceleye gerek yok. İkimiz de hala lise birinci sınıftayız. Şimdilik yavaş yavaş, arkadaş olarak ilerleriz.

Yine de Asahi, Fuyuka'ya beslediği duygularla eninde sonunda yüzleşmeye kararlıydı; hayatında ilk kez birine karşı hissettiği duygularla.