Sonsöz

Merhaba, ben Kakeru Takamine. Sonsöz'e güzel bir başlangıç yapmaya çalıştım ama aklıma hiçbir şey gelmedi. Olmadı işte.

Tamamen anlatısal açıdan bakacak olursak, bu cildin, bu küçük hikâyenin ana temasını tamamladığını düşünüyorum.

İlk ciltte Asahi ile Fuyuka, yabancılıktan arkadaşlığa adım attılar. Bu ciltte ise ilişkileri romantik bir boyuta ulaştı. Fuyuka geçmişini Asahi'ye açtı, o da Fuyuka'nın sırdaşı ve güvendiği ortağı oldu. Her ilişkinin ardında bir hikâye yatar ve bu ikili de bir istisna değil. Elbette, diğerlerine kıyasla yolda birkaç fazladan engeli aşmak zorunda kaldılar ama sonuç yine de mutlu sonla bitti, değil mi?

Yayıncım serinin devamına henüz karar vermemiş olsa da, eğer devam edecek olursa, bu ciltten sonra neler olacağını genişletmek isterim. Fuyuka ve Asahi oldukları gibi mi kalacaklar, yoksa daha da mı yakınlaşacaklar?

Serinin İngilizce çevirisinin yakında çıkacağına dair haberler de var, bu beni şaşırttı. İngilizcem her zaman berbattı ve okulda asla ciddiye aldığım bir ders olmamıştı. Hayallerimi kâbusa çevireceğini hiç tahmin etmezdim, hahaha. Keşke Fuyuka ya da Asahi bana İngilizcenin nasıl çalıştığını öğretebilseydi, harika olurdu.

Teşekkür etmek istediğim diğer kişiler...

Seriden sorumlu editörüm Takada-san'a, çok sık görüşemesek de, son birkaç aydır roman üzerinde birlikte çalışırken daha da yakınlaştığımızı hissediyorum. Bana tam yaratıcı özgürlük tanıdığınız için minnettarım. Ayrıca, bu roman ve diğer birçok eser için bana pek çok fikir veren rastgele konulardaki boş sohbetlerimizi de takdir ettim. Çok teşekkür ederim. Bu sohbetleri daha sık yapalım!

İllüstratörüm Ichigo Kagawa'ya da teşekkür etmek isterim. Kagawa-san yoğun bir insan olmasına rağmen, nefes kesici çizimleriyle beklentilerimin çok ötesine geçti. Ayrıca, gördüğüm en güzel kapaklardan birini yarattı; onu gerçekten bir aile yadigârına dönüştürmek isterim.

Bu kitabın yapımında herhangi bir şekilde emeği geçen herkese ve bu kitabı edinmeye karar veren okuyuculara teşekkür ederim.

Sanırım yeterince laf kalabalığı yaptım, bu yüzden sonsözü burada bitiriyorum. Umarım gelecekte başka bir hikâyede—ya da belki Buz Kraliçesi'nin başka bir cildinde—tekrar buluşuruz.