Maria'nın Kıdemli Kraliçelerle Hasbihali

Herkese merhaba. Ben, bir zamanlar ülkesiyle evli olduğu söylenen Maria. Şimdi Souma ile evleneceğim için, mutlu mesut yaşayabilmek adına kıdemli eşlerimle daha fazla sohbet etmek istiyordum. Bu öğleden sonra, Baş Kraliçe Liscia’dan çocuk bakımı hakkında bilgi almak için kreşi ziyaret ediyordum.

Liscia, kendi saç renginde ikizleri peşinden sürüklüyordu.

“Bunlar Cian ve Kazuha. Souma ile çocuklarım. Şimdi dört yaşındalar.”

“Vay canına, ne şirin ikizler.”

Onlara bakmak için eğildim. Kazuha bana merakla bakarken, Cian Liscia’nın arkasına saklandı. İkisi de çok tatlıydı.

Kazuha beni işaret etti, sonra başını yana eğdi.

“Anne. O da benim annem mi?” diye sordu.

“Ha? Ben mi senin annenim?”

Bana aniden anne denmesine şaşırmışken, Liscia hayal kırıklığıyla alnına vurdu ve içini çekti.

“Diğer kraliçelerden önce ben doğum yaptığım için, hepimiz bu ikisine çok düşkündük. Roroa kendini kaptırıp ‘Anne geldi,’ demeye başlayınca, ikizler hepimizi anneleri sanmaya başladı.”

“Ş-şey, öyle mi?”

“Evet. Bir keresinde kendi annem bile onlara ‘Anne geldi’ demeye başlayınca, bunu durdurmak için elimden geleni yaptım.”

“Neden böyle hissettiğinizi anlıyorum.”

O ana kadar saklanan Cian, usulca “Anne?” dedi ve gülümseyerek bana doğru seğirtti.

Vay canına, bu çocuk fazla şirin, diye düşündüm. “Leydi Liscia... Onu alabilir miyim?”

“Hayır! Nereden çıktı şimdi bu saçmalıklar?!”

“Yani, daha bir an önce benden korkuyordu, ama beni annesi sandığı an, hiç çekinmeden bana gülümsüyor! Ona annelik yapmak istiyorum!”

“Sakin ol,” dedi Liscia, bunu başıma hafif bir karate darbesiyle pekiştirerek.

“Ay ay ay... Ah! Ne diyordum ben?”

“Aklın başına gelmiş anlaşılan. Cian, Kazuha, gidin herkesle oynayın.”

İkizler enerjik bir “Tamam!” ile karşılık verdi ve el ele tutuşarak uzaklaştılar.

Ah, onlarla daha fazla konuşmak isterdim... Bunu düşünürken, yaklaşık üç yaşlarında mavi saçlı bir kız çocuğu, belki iki ya da üç yaşlarında kestane rengi saçlı bir erkek çocuğuyla birlikte geldi. Aman! Onlar da çok şirin!

“Bu mavi saçlı kız, Souma ve Juna’nın kızı Enju, kestane rengi saçlı erkek çocuğu ise Souma ve Roroa’nın oğlu Leon. İkisi de yaklaşık iki yaşında.”

“Merhaba, Enju, Leon.”

Cian ve Kazuha’ya yaptığım gibi, onları selamlamak için göz hizalarına indim.

Enju, hafif uzatarak “Mewhaba,” dedi, geleceğin güzel kızlarından birinin gülümsemesini bahşederek. Bu sırada Leon utangaçça kıpırdandı.

“Ah... Onlar da çok şirin.”

“Heh heh, gerçekten de öyleler. Enju, Juna’nın kızı olduğu gibi, korkusuz; Leon ise Roroa’nın aksine içe dönük. Bunu Souma’dan almış olmalı.”

Enju ve Leon ikisi de Liscia’ya sarıldı.

“Anne Cia!”

“Anne Ciaaa.”

İlgi istiyorlardı. Liscia’ya dik dik baktım.

“Sen de onlara kendine anne dedirtiyorsun.”

“B-bunda bir sorun görmüyorum,” diye kekeledi Liscia, yüzü kızarmaya başlarken. “Onlar benim çocuklarıma yaptırıyor.”

Onun bu telaşlı haline kıkırdadım. Leydi Liscia daha sonra Enju ve Leon’u kurt kulaklı bir kadına (sonradan Tomoe’nin gerçek annesi olduğunu öğrendim) teslim etti ve onların yerine bir yaşından küçük bir bebeği bana getirdi.

Hafif mavi saçlı bu bebek, işaret parmağını emiyordu, Liscia onu kollarında tutarken bana bakıyordu.

“Bu, Souma ve Juna’nın ikinci çocuğu Kaito. Onu kucağına almak ister misin?”

“Evet. Çok isterim.”

Liscia’dan aldığım çocuğun ağırlığını hissettim ve etrafındaki havada bir sıcaklık. Kaito bana baktı ve gülümsedi.

Duygulara kapılmış bir halde Liscia’ya baktım. “Hep birlikte çocukları büyütüyor ve çocuk yetiştirmede karşılıklı destek sağlayan bir kadın topluluğuna sahipsiniz. Bu, bir ulus devlet için yol gösterici bir ilke olarak hizmet edebilecek türden bir şey.”

“Orada ne kadar karmaşık şeyler düşünüyorsun öyle. Eskiden bir imparatoriçe olduğun belli,” diye belirtti Liscia, etkilenmiş bir tonda.

Kıkırdadım. “Şimdi ben de kendi çocuklarıma sahip olmak istiyorum.”

“Sen de sahip olduğunda... Onlara tüm gücümle tapacağım. Diğerleri gibi.”

Birbirimize baktık ve gülümsedik.